ตอนที่ 670
ตอนที่ 670 เขาเริ่มจะหึงแล้ว 2
October 28, 2026
ตอนที่ 670 เขาเริ่มจะหึงแล้ว 2
“คนเลว!!!” เสียงที่ออกมามีความเยือกเย็น เธอตกใจจนหอบ “…..ตรงนั้นจูบไม่ได้….”
“……” ชายคนนั้นส่งเสียงเจื้อยแจ้วในเวลานี้
“คนเลว! คุณมันน่าขยะแขยง….อึ้อ…..”
เธอพยายามต่อต้านอย่างเต็มที่ แต่สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกสิ้นหวัง คือการที่เธอไม่มีพลังมากพอที่จะหยุดเป่หมิงโม่ให้ทำเช่นนี้ได้ แต่กลับเป็นเหมือนเสียงแตรที่ทำให้เขายิ่งดุเดือดขึ้น
สิ่งที่กู้ฮอนจะทำได้ มีเพียงหลับตาทั้งคู่ลงอย่างสนิท เชื่อฟังนะ เชื่อฟัง!
เรื่องแบบนี้มาจากความคุ้นเคยที่ยาวนาน ดึงเธอกลับไปสู่เรื่องที่อยากจะลืมไปตลอดชีวิต แต่ทั้งชีวิตกลับไม่เคยลืมคืนแรกที่ทำเรื่องของมนุษย์
เพียงแต่ครั้งนี้ เป่หมิงโม่ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปแล้ว
เขาไม่ได้แข็งแกร่งอีกต่อไป และด้านหนึ่งดูเหมือนจะคอยหยั่งเชิงอีกด้านก็ดูเหมือนจะตามใจ
พยายามที่จะไม่ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวด หรืออาจจะอยากให้เธอสนุกกับขั้นตอนแบบนี้ไปกับตัวเอง….
***
ในร้านอาหารที่อยู่ชั้นหนึ่ง เฉิงเฉิงและหยางหยางแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว และล้างหน้าเรียบร้อยแล้ว
โดยเฉพาะหยางหยาง นั่งอยู่หน้าโต๊ะอาหารตามปกติ
เจียงฮุ่ยซินและเฟยเอ๋อนั่งอยู่ตรงข้ามพวกเขา ทั้งสี่คนยังคงอยู่ในความสัมพันธ์ที่น่าอึดอัดใจ
ดังนั้น ดวงตาทั้งแปดดวงจึงไม่หันมองกันเลย ได้แต่เหล่ตาไปด้านข้างเพื่อมองไปยังตำแหน่งที่ยังว่างเปล่า
“จ๊อก……” มือเล็กๆของหยางหยางปิดไปยังหน้าท้องของตนเอง หน้าผากของเขาก็ย่นลงทันที
บนโต๊ะมีแยม ไข่ไก่ ยังมีขนมปังที่เพิ่งปิ้งเสร็จ เป็นสีน้ำตาลน่าดึงดูด มีกลิ่นของข้าวสาลีลอยอยู่เล็กน้อย
กินลอยเข้าไปยังจมูกเล็กๆของหยางหยาง เขากลืนน้ำลายอย่างแห้งๆ มือเล็กๆของเขาเริ่มขยับไปมา
ในขณะนี้ เฉิงเฉิงซึ่งนั่งอยู่ข้างๆเขา ได้เห็นท่าทางที่ไม่ค่อยดีของหยางหยางโดยไม่ตั้งใจ
บ้านเมืองมีกฎหมายบ้านเมือง ครอบครัวก็มีกฎของครอบครัว
ในเมื่อพ่อยังไม่มา จะไปกินก่อนได้อย่างไร ดังนั้นใต้ผ้าคลุมโต๊ะ เขาจึงเหยียบเท้าของหยางหยางไปหนึ่งครั้ง
แน่นอนว่าหยางหยางเข้าใจความหมายของเฉิงเฉิง เหลือบมองเฉิงเฉิงด้วยสายตาที่เศร้า เหมือนจะบอกว่า ทำไมพ่อกับแม่ของนกน้อยที่กำลังจะตายยังไม่ลงมาอีก ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว…..
พวกเขาคิดได้อย่างไร ในเวลาที่พวกเขาหิวจนทนแทบไม่ได้ ห้องนอนของเป่หมิงโม่เหนือศีรษะ พวกเขาได้เริ่มกินอย่างมีความสุข ฮ่องเต้กำลังสุขสบาย แต่คนด้านล่างกำลังทุกข์ร้อน
กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา….