ตอนที่ 691 เขาคือใคร 1

ตอนที่ 691 เขาคือใคร 1

เธอหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ข้างเตียงขึ้นมา ต่อสายเบอร์โทรศัพท์ของห้องกระจายเสียงที่ระบุไว้ในบัตรโทรศัพท์ บอกพวกเขาว่าพวกเขามาถึงแล้ว และแสดงความขอบคุณต่อพวกเขา

เมื่อวางโทรศัพท์ เธอก็กดกริ่งเรียกที่อยู่เหนือหัวเตียง

ผ่านไปชั่วครู่ก็มีเสียงเคาะประตูเบาๆดังขึ้น

ลู่ลู่ที่เมื่อครู่สามารถดึงสติอันน้อยนิดกลับมาได้อย่างไม่ง่ายนักก็ถูกทำให้ตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนยิ่งกว่าเดิม

เธอคว้าแขนของกู้ฮอนที่เตรียมจะไปเปิดประตูเอาไว้ เอ่ยอย่างเคร่งเครียดว่า “ลูก เขามาแล้ว ลูกอย่าไป พวกเราไม่ส่งเสียงอะไร เขาก็จะไม่รู้ว่าพวกเราอยู่ที่นี่”

กู้ฮอนยิ้มบางให้กับคุณแม่ “คุณแม่คะ คุณแม่วางใจเถอะ เมื่อสักครู่หนูเรียกพยาบาล เธอมาเพื่อตรวจร่างกายให้กับคุณแม่ค่ะ”

เธอเอ่ยพลางยื่นมือออกไปดึงมือเธอออกจากมือของตัวเองอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน เดินไปทางประตู

เมื่อเปิดประตูออกมาก็มีนางพยาบาลคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู “เมื่อสักครู่เป็นคุณที่กดกริ่งเรียกใช่ไหมคะ”

กู้ฮอนพยักหน้า “เมื่อสักครู่คุณแม่ของฉันออกไปข้างนอก กลับมาแล้วก็ดูเหมือนว่าจะได้รับความตื่นตระหนกอะไร หวังว่าพวกคุณจะช่วยตรวจเธอสักหน่อยค่ะ”

นางพยาบาลพยักหน้า “คุณรอสักครู่นะคะ ฉันจะไปเรียกคุณหมอมาค่ะ” เอ่ยแล้วก็หมุนตัวเดินจากไป

ผ่านไปชั่วครู่ นางพยาบาลก็นำคุณหมอสองคนเดินมาที่ห้องพักผู้ป่วยของลู่ลู่

พวกเขาเริ่มทำการตรวจร่างกายให้กับลู่ลู่

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง กู้ฮอนก็เห็นว่าการตรวจของพวกเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงรีบสอบถามว่า “คุณหมอคะ คุณแม่ของฉันเป็นอย่างไรบ้างคะ หลังจากกลับมาแล้วถึงได้ไม่มีสติ”

หนึ่งในคุณหมอเอ่ย “คุณกู้ครับ ผมอยากสอบถามคุณสักหน่อย ตอนที่คุณพาเธอออกไปได้พบกับใคร คุยอะไรบ้างไหมครับ”

กู้ฮอนส่ายหน้า “ฉันพาคุณแม่ออกไปเดินเล่นที่สนามเท่านั้นเอง พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องของสภาพอากาศแค่นั้นเองค่ะ หลังจากฉันรับโทรศัพท์สายหนึ่งก็หาเธอไม่เจอแล้วจนถึงเมื่อครู่นี้ ฉันถึงได้พบเธอแอบอยู่ในห้องน้ำของห้องพักผู้ป่วย สภาพจิตใจของเธอตึงเครียดเป็นอย่างมาก”

***

คุณหมอที่ได้ยินกู้ฮอนเล่าให้ฟังแล้วก็เอ่ยกับเธอว่า “คุณกู้ครับ คุณแม่ของคุณได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนักจึงทำให้หมดสติไป จนระยะนี้ถึงได้ฟื้นคืนสติขึ้นมา แม้ว่าอาการป่วยของเธอจะมีแนวโน้มดีขึ้น แต่ว่าเมื่อได้รับการกระตุ้นบางอย่าง เธอก็จะมีอาการประสาทหลอนอยู่บ้าง ทำเรื่องราวบางอย่างที่ตัวเธอเองก็ไม่สามารถควบคุมได้ แม้กระทั่งกระทำสิ่งที่รุนแรงมากเกินไปได้”

กู้ฮอนพยักหน้า ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง “เขา” ที่คุณแม่พูดติดปากกลับไปกลับมาไม่หยุดอาจจะปรากฏตัวขึ้นมาจริงๆในตอนที่ตัวเองโทรศัพท์ก็ได้

แต่ว่าคนคนนั้นเป็นใครกันแน่ คุณแม่นั้นไม่เคยพูดถึงมาก่อนเลย

“ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ อย่างนั้นฉันอยากจะขอถามสักหน่อยว่าฉันควรจะทำอย่างไรเมื่อพบเจอสถานการณ์แบบนี้คะ” กู้ฮอนสอบถาม

คุณหมอพูดกับนางพยาบาลที่อยู่ข้างกายประโยคหนึ่ง หลังจากเธอหมุนตัวเดินออกไปจากห้องพักผู้ป่วย