ตอนที่ 711 เขามาแล้ว

ตอนที่ 711 เขามาแล้ว

ฉิงฮัวโค้งคำนับให้กับหลุมฝังศพของท่านปู่เป่หมิง "นายท่าน โปรดวางใจ มีผมอยู่เจ้านายจะไม่เป็นไร ตระกูลเป่หมิงก็จะไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้น แม้ว่านามสกุลของผมจะไม่ใช่เป่หมิง แต่คุณและเจ้านายมอบความเมตตาที่ยิ่งใหญ่ให้แก่ครอบครัวของผม ผมฉิงฮัวชีวิตนี้จะไม่ลืมบุญคุณนี้เลย นายท่านรอข่าวดีของเราอยู่ที่นี่นะครับ"

หลังจากพูดเสร็จ เขาก็หันกลับไป เพียงสองสามก้าวเดินตามเป่หมิงโม่ไป

ระหว่างทางกลับไปที่เมือง A ฉิงฮัวเห็นผ่านกระจกมองหลังว่านายท่านนั่งอยู่ข้างหลังขมวดคิ้วแน่น

ตรงข้ามกับอารมณ์เมื่อเขามาที่นี่ในวันนี้ เป็นไปได้ไหมที่เขาได้ยินข่าวร้ายทางโทรศัพท์?

บริษัทเกิดเรื่อง หรือว่าที่บ้านใหญ่หรือพยานสองคนนั้นมีปัญหา...

แต่สิ่งที่เขามั่นใจได้ก็คือด้านพยานเพื่อป้องกันไม่ให้การลอบสังหารเกิดขึ้นอีกครั้ง เขาจึงจัดให้ทั้งสองคนไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยกว่าและส่งคนไปเพิ่ม มีทั้งที่แสดงตัวและซ่อนตัว

ส่วนเรื่องบริษัทหรือบ้านใหญ่นั้น ดูจากท่าทางของเจ้านายนั้นดูเศร้าเล็กน้อย แม้เป็นเรื่องร้อนใจแต่เขาดูไม่รีบร้อนขนาดนั้น แถมเขาไม่บอกให้รีบขับด้วย

"เจ้านาย บอกผมได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?" ในที่สุดฉิงฮัวก็เลิกเดาและอดไม่ได้ที่จะถาม

เป่หมิงโม่ขมวดคิ้วหลับตาและยื่นมือออกไปบีบหัวตาระหว่างจมูก

"กู้ฮอนที่ไปที่โรงแรมแมนดาริน เธอต้องการดึงข้อมูลการตรวจสอบของโรงแรมในวันเกิดเหตุและไม่กี่วันก่อนหน้านี้" เขาพูดอย่างช้าๆ

ฉิงฮัวเลิกคิ้วเช่นเดียวกับเป่หมิงโม่ เขารู้สึกประหลาดใจเมื่อทราบข่าว "คุณเขาทำอะไรกับข้อมูลการเฝ้าระวังหรือเปล่า"

“ฉันเพิ่งได้ข่าวว่าตอนนี้เธอทำหน้าที่เป็นทนายความของถังเทียนจื๋อและกำลังหาหลักฐานบางอย่าง”

ฉิงฮัวถอนหายใจ ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ทำแบบนี้เพื่อเผชิญหน้ากับเจ้านายของเขาหรอกหรือ "แล้วพวกเราจะไปที่ โรงแรมแมนดารินกันไหมครับ?"

เป่หมิงโม่พยักหน้า "ใช่ฉันอยากถามเธอจริงๆว่าทำไมเธอถึงทำแบบนี้ ฉันเตือนเธอแล้วว่าอย่าติดต่อกับถังเทียนจื๋ออีก แต่เธอก็ไม่ฟัง"

***

กู้ฮอนนั่งบนม้านั่งในห้องยามและมองลงไปที่นาฬิกาบนข้อมือของ แสดงให้เห็นร่องรอยของความไม่อดทนบนใบหน้าของเธอ

ตั้งแต่เธอมาที่ห้องยามและอธิบายความตั้งใจของเธอ ผู้รับผิดชอบแผนกรักษาความปลอดภัยขอให้เธอรอสักครู่ก่อนที่เขาจะไปขอคำแนะนำจากหัวหน้า

แต่คนที่รับผิดชอบใช้เวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมง และในช่วงนี้เธอพยายามตามหาคนที่รับผิดชอบหลายครั้ง

แต่พวกเขาทั้งหมดถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกั้นไว้

เธอไม่สามารถรอแบบนี้ได้ตลอดเช้าหรอกนะ เธอพูดกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ปฏิบัติหน้าที่ว่า “ถ้าคุณไม่โทรหาคนที่รับผิดชอบอีก ฉันจะขอให้ศาลใช้มาตรการบังคับกับคุณ”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ปฏิบัติหน้าที่สีหน้าดูน่าสังเวช "ทนายกู้ เราทำงานที่นี่ไม่มีอะไรมากไปกว่าหาเช้ากินค่ำ ทำไมต้องมารบกวนเราถ้าหัวหน้าไม่อยู่ที่นี่"

ในตอนนี้เองที่ประตูห้องรักษาการณ์เปิดออก เห็นคนดูแลซึ่งไม่เห็นหน้ากันสักพักใหญ่เดินเข้ามาจากด้านนอก

กู้ฮอนจ้องมองเขาอย่างเคร่งขรึม "คำขอของคุณสำหรับคำแนะนำนั้นนานพอแล้วนะคะ ถ้าไม่มีใครที่นี่สามารถเป็นเจ้านายได้ คุณต้องการให้ฉันโทรหาเจ้านายของคุณเป่หมิงโม่เพื่อรับคำแนะนำมั้ย"

"ไม่จำเป็น แค่ถามผมตรงๆก็พอ"

เมื่อพูดจบ อุณหภูมิในห้องรักษาการณ์ก็ลดลงทันที อันที่จริงแล้วนั้นกู้ฮอนก็รู้สึกโกรธอยู่ไม่น้อย แต่หลังจากได้ยินเสียงเธอก็ยังรู้สึกสั่นเล็กน้อย

ผู้ชายคนนี้ลากมานานขนาดนี้ บางทีเขาอาจจะเรียกเป่หมิงโม่มา...

กู้ฮอนยังคงคิดอยู่ เพียงเพื่อเห็นลมเย็นๆพัดเข้ามาจากประตูจากนั้น ร่างสูงของเป่หมิงโม่ก็ปรากฏตัวต่อหน้ากู้ฮอน

เบื้องหลังของเขาคือฉิงฮัว

เมื่อกู้ฮอนกำลังจะพูด ดวงตาของเป่หมิงโม่ก็กวาดมองคนรอบข้าง

ฉิงฮัวเข้าใจว่าเจ้านายหมายถึงอะไร จากนั้นจึงโบกมือให้ผู้ดูแลห้องรักษาความปลอดภัยและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ปฏิบัติหน้าที่ออกไปนอกห้อง

ผู้ช่วยของเจ้านายได้บอกแล้ว แต่คนกลุ่มนี้ยังคงยืนอยู่ที่นี่ด้วยความงุนงง จากนั้นก็ค่อยออกไป

เมื่อฉิงฮัวปิดประตู เหลือเพียงสามคนในห้อง

เป่หมิงโม่ยื่นมือออกไปเพื่อดึงกู้ฮอนมาด้านหน้าของตัวเอง เขาก้มศีรษะลงดวงตาเย็นชาคู่หนึ่งจ้องมองคนที่ดูอ่อนแอ แต่ก็เป็นคนที่ทำให้เขารู้สึกโกรธ

“ทำไมคุณไม่ฟังสิ่งที่ผมบอกคุณมาก่อนนี้ คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังช่วยใครอยู่ตอนนี้”

มือของเป่หมิงโม่กำแน่นขึ้นเล็กน้อยรอบแขนของกู้ฮอน เธอรู้สึกเจ็บปวดเมื่อถูกบีบ สีหน้าของเธอจึงบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บ

เธอสะบัดแขนอย่างแรงพยายามที่จะจับมือของเขาออกไป แต่ก็ไม่สำเร็จ "เป่หมิงโม่ ปล่อยฉันนะ นี่คุณกำลังทำฉันเจ็บ"

เป่หมิงโม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูด แม้ว่าหัวใจของเขายังคงลุกโชนด้วยความโกรธ แต่เขาก็ปล่อยมือ

กู้ฮอนดึงแขนของเธอกลับมาจากนั้นเงยหน้าขึ้นและพูดกับเป่หมิงโม่ว่า "ฉันยังคงยืนยันคำเดิม คุณเป็นคุณและฉันเป็นฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับสิ่งที่ฉันทำ ฉันว่าคุณทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นได้โดยการให้ข้อมูลที่ฉันต้องการ"

เป่หมิงโม่มองไปที่กู้ฮอน เขาอยากจะบอกว่าNotonเป็นคนแบบไหน แต่เมื่อมองไปที่เธอตอนนี้แล้วเธออาจจะไม่เชื่อ

เป่หมิงโม่พยักหน้าแล้วพูดกับฉิงฮัว "เรียกคนที่รับผิดชอบเข้ามาและให้สิ่งที่เธอต้องการ"

จากนั้นเขาก็หันหน้าไปมองกู้ฮอนและพูดว่า "ตอนนี้คุณจะไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูดตอนนี้ ถึงเวลานั้นงั้นคุณก็ดูเอาเองในศาลละกันและเมื่อความจริงปรากฏคุณจะเข้าใจทุกอย่าง"