ตอนที่ 743 การให้อภัยกับความเกลียดชัง

ตอนที่ 743 การให้อภัยกับความเกลียดชัง

“ฮอน เธอเป็นอะไรไปหรือ ฉันเห็นว่าตั้งแต่เธอเดินเข้ามาเมื่อครู่จนถึงตอนนี้ จิตใจดูสับสนมึนงงอยู่บ้าง ร่างกายไม่สบายใช่หรือไม่ ไม่อย่างนั้นเธอรีบกลับไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ พวกเราค่อยคุยกันวันอื่นแล้วกัน” หวีหรูเจี๋ยมีสีหน้าเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด

กู้ฮอนยิ้มบางๆให้เธอ “คุณป้าหวีหรูเจี๋ย ฉันไม่ได้เป็นอะไรค่ะ” เธอเอ่ยจบแล้วก็เงียบไปอีกพักหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อว่า “ที่จริงแล้วฉันอยากรู้เกี่ยวกับอดีตของคุณมาโดยตลอด”

“เรื่องราวในอดีต.......” หวีหรูเจี๋ยพึมพำกลับไปกลับมาเบาๆอยู่หลายรอบ

ความรู้สึกบนใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นโดดเดี่ยวในทันที ราวกับว่าเธอในตอนนี้คิดถึงช่วงเวลาในอดีตที่ไม่อยากจะหันกลับไปมอง

“คุณป้าหวีหรูเจี๋ย ที่จริงแล้วฉันเข้าใจเรื่องที่เคยเกิดขึ้นระหว่างคุณกับคุณท่านเป่หมิง เพียงแต่ว่าวันนี้คุณท่านเป่หมิงเสียชีวิตไปแล้ว ไม่สู้ปล่อยให้ความทรงจำที่เลวร้ายในช่วงเวลานั้นจางหายไปเถอะค่ะ ฉันเชื่อว่าก่อนที่คุณจะได้พบกับคุณท่านเป่หมิง จะต้องมีความทรงจำที่แสนอบอุ่นมากมายอย่างแน่นอน”

กู้ฮอนกำลังวางแผนชี้นำให้หวีหรูเจี๋ยพูดเรื่องระหว่างเธอในอดีตกับคุณแม่ออกมา

หวีหรูเจี๋ยคิดอยู่ชั่วครู่ก็พยักหน้า พลางเอ่ยว่า “แน่นอน ก่อนที่จะรู้จักกับเป่หมิงเจิ้งเทียน ฉันเคยมีความทรงจำที่สวยงามอยู่ช่วงหนึ่ง แต่ก็ถูกฉันทำลายไปกับมือ”

***

กู้ฮอนได้ยินหวีหรูเจี๋ยพูดเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

โดยเฉพาะตอนที่ได้ยินหวีหรูเจี๋ยเล่าเรื่องระหว่างตัวเองกับลู่ลู่ รวมถึงเรื่องที่เธอไม่ระวังทำลูกของลู่ลู่หาย หวีหรูเจี๋ยล้วนพูดออกมาทั้งหมดโดยไม่หลีกเลี่ยง

ตอนที่กู้ฮอนเห็นใบหน้าที่แฝงไปด้วยความรู้สึกผิดหลายส่วนของเธอแล้วก็ทำให้ในใจของกู้ฮอนมีความรู้สึกที่บรรยายออกมาไม่ได้ประเภทหนึ่ง

เธอเกิดความรู้สึกสงสารเวทนาต่อหวีหรูเจี๋ยแบบแปลกๆ บางทีถ้าหากหวีหรูเจี๋ยปิดบังเรื่องที่ตัวเองทำเด็กหายไป ก็ไม่แน่ว่ากู้ฮอนอาจจะรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย

เพราะว่ากู้ฮอนสามารถลบภาพความทรงจำที่แสนดีของหวีหรูเจี๋ยในใจเธอออกไปได้อย่างมีเหตุผล สามารถเปลี่ยนไปปฏิบัติกับเธออย่างเฉยชาได้ สามารถเกลียดเธอได้อย่างไร้ความกังวล

กู้ฮอนจัดการกับความรู้สึกของตัวเองอยู่สักพัก ก็หยิบกระดาษเช็ดหน้าของตัวเองออกมาจากในกระเป๋าอย่างไม่ได้ตั้งใจ โน้มตัวไปเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าของหวีหรูเจี๋ย

“คุณป้าหวีหรูเจี๋ย อย่างนั้นคุณเคยคิดวางแผนจะตามหาเด็กคนนั้นไหมคะ” กู้ฮอนไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้ถามคำถามแบบนี้

“หลังจากที่ฉันรู้ว่าตัวเองทำผิดใหญ่หลวง สิ่งแรกที่ฉันคิดออกก็คือต้องการจะหาเด็กให้เจอ แต่ตอนนั้นไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร มักจะมีอาการมึนงง เหมือนกับว่าร่างกายควบคุมไม่อยู่ สุดท้ายแล้วฉันก็ยังไม่สามารถชดเชยให้กับความผิดของตัวเอง เธอรู้ไหมว่า ตลอด 20 กว่าปีมานี้ นี่เป็นปมในใจที่ฉันแก้มันไม่ได้มาตลอด”

หวีหรูเจี๋ยเอ่ยถึงตรงนี้ หน่วยตาเธอก็มีน้ำตารื้นขึ้นมาอีก

เห็นท่าทางแบบนี้ของเธอแล้ว กู้ฮอนก็ไม่อาจใจร้ายถามต่อไปได้ กระทั่งอยากจะบอกกับหวีหรูเจี๋ยว่า เธอเป็นเด็กที่เธอทำหายไปคนนั้น

อีกอย่างได้รู้จักกับลู่ลู่แล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองเพราะเรื่องนี้อีก

แต่ว่าสุดท้ายแล้วเธอก็ไม่มีความกล้าที่จะพูดออกมา

“คุณป้าหวีหรูเจี๋ย ต้องขอโทษด้วยจริงๆที่ทำให้คุณต้องคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่น่าโศกเศร้ามากมายขนาดนี้ ตอนนี้เวลาก็ไม่เช้าแล้ว ฉันส่งคุณป้ากลับไปแล้วกันค่ะ คาดว่าตอนนี้พ่อบุญธรรมก็คงรอจนร้อนใจอยู่บ้างแล้วล่ะค่ะ”

กู้ฮอนส่งหวีหรูเจี๋ยกลับไปที่ห้องพักแขก จากนั้นก็เอ่ยลากับโม้จิ่งเฉิง

ตอนที่เธอกลับมาถึงบ้าน ทั้งร่างก็รู้สึกเหมือนกับว่าแตกสลายอย่างไรอย่างนั้น

เรื่องราวอัดแน่นอยู่เต็มสมองเธอ ทำให้เธอในตอนนี้รู้สึกหายใจไม่ออกอยู่บ้าง

เรื่องนี้ควรจะทำอย่างไรดี เรื่องนี้จะต้องปิดบังคุณแม่ได้ไม่นานอย่างแน่นอน บางทีอาจจะต้องปรึกษากันสักหน่อย

แต่จะไปหาใครดี

เธอหยิบรูปรวมใบนั้นออกมาจากกระเป๋า สายตามองไปที่ร่างของเจียงฮุ่ยซินอย่างไม่ได้ตั้งใจ

บางทีการไปปรึกษากับท่านนายเป่หมิงถึงจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด เพราะว่าพวกเธอเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน

แต่ว่าแบบนี้ก็อาจจะก่อให้เกิดคลื่นในบ้านตระกูลเป่หมิง คุณป้าหวีหรูเจี๋ยเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดเป่หมิงโม่ อีกทั้งตอนนี้นายหญิงของบ้านตระกูลเป่หมิงกลับเป็นเจียงฮุ่ยซิน

ช่างเป็นเรื่องที่คิดแล้วก็ทำให้ปวดหัวมากเสียจริง ทำไมครอบครัวใหญ่มักจะมีใยที่ตัดไม่ขาด ทั้งยังมีเรื่องราววุ่นวายมากมายขนาดนี้กัน

*

ในเวลาเดียวกันนั้นก็มีคนที่ปวดหัวกับเรื่องราวเหมือนกับกู้ฮอนอีกคนก็คือ เป่หมิงโม่

เขาขังตัวเองอยู่ในห้องหนังสือคนเดียว

ฉิงฮัววางแผนจะเข้าไป แต่ก็พบว่าประตูถูกล็อคจากด้านในแล้ว

เป่หมิงโม่ในตอนนี้นั่งอยู่ที่หลังโต๊ะทำงาน บนโต๊ะของเขามีรูปภาพใบหนึ่งที่นำกลับมาจากบ้านพักตากอากาศ รูปที่ตัวเองถ่ายกับคุณป้าฟาง

แต่ลิ้นชักกลางของโต๊ะยังมีรูปภาพอีกใบหนึ่ง นั่นก็คือภาพถ่ายที่บิดามารดาเขาถ่ายด้วยกัน

เขาไม่อยากหยิบมันออกมาวาง นั่นก็เป็นเพราะว่าตั้งแต่แรกเริ่มจนถึงตอนนี้เขายังปล่อยวางไม่ได้ แม้ว่าในวันนี้เขาจะให้อภัยบิดาแล้ว

สำหรับมารดา หวีหรูเจี๋ย ในใจของเขาตอนนี้ก็ต่อสู้ดิ้นรนไม่หยุดหย่อน

หลังจากผ่านการสูญเสียญาติพี่น้องมาสองครั้ง สำหรับเขาก็ได้รับผลกระทบกระเทือนไม่น้อย

วันนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับญาติคนสุดท้ายของตัวเอง คุณแม่หวีหรูเจี๋ย เป่หมิงโม่จะตัดสินใจอย่างไรกัน

***

เนื่องจากการที่บริษัทGTของโม้จิ่งเฉิงจับมือร่วมกันกับบริษัทเป่หมิงของเป่หมิงโม่ก็ทำให้เกิดการสร้างสถานที่ที่เป็นแลนมาร์คแห่งใหม่ขึ้นมาในเมือง A ตึกสำนักงานใหญ่ของบริษัทGT