ตอนที่ 750 หญิงสาวในอ้อมแขน

ตอนที่ 750 หญิงสาวในอ้อมแขน

เป่หมิงโม่ลงจากเวทีงานพุ่งตัวออกไปจากสถานที่จัดงานภายใต้สายตาของผู้คนที่มองตามหลังไป

เป่หมิงโม่นั้นมีภาพลักษณ์เคร่งขรึมและเย็นชาในสายตาผู้อื่นมาโดยตลอด ตอนนี้การกระทำของเขาทำให้เหล่านักข่าวตกตะลึง

ในเวลานี้สถานที่จัดงานเหลือเพียงแค่โม้จิ่งเฉิง

เขาก็มีสีหน้าตกตะลึงเพราะคำถามที่นักข่าวเอ่ยถามเมื่อครู่นี้ เกิดเรื่องใหญ่ใกล้ตัวขนาดนี้แต่ตัวเองกลับเป็นคนสุดท้ายที่รู้

เป่หมิงโม่พุ่งตัวออกไปจากสถานที่จัดงาน ถัดมาก็เป็นฉิงฮัวที่ตามออกไป

เป่หมิงโม่มองเห็นร่างบอบบางของกู้ฮอนที่อยู่ไม่ไกลจากตัวเองนักในคราแรก

อีกทั้งยังหายไปจากสายตาอย่างรวดเร็ว

เขาเร่งฝีเท้าตามขึ้นไป เงยหน้ามองก็เห็นว่าสถานที่กู้ฮอนหายตัวไปก็คือลิฟต์โดยสาร

“เจ้านาย คุณผู้หญิงหายไปใช่ไหมครับ” ฉิงฮัวในตอนนี้ก็ตามมาทันแล้ว

เป่หมิงโม่มองลิฟต์โดยสาร ตอนนี้หยุดอยู่ที่ชั้นหนึ่ง อธิบายได้ว่ากู้ฮอนไม่ได้โดยสารลิฟต์โดยสารลงไป

เธอน่าจะใช้เส้นทางหนีไฟ ดังนั้นเขาจึงรีบเปิดประตูหนีไฟแล้วเดินเข้าไป

ภายในเส้นทางหนีไฟว่างเปล่า ไม่มีใครสักคน แต่ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดูเหมือนคนวิ่งลอยมา

จะต้องเป็นกู้ฮอนอย่างแน่นอน

เป่หมิงโม่กังวลว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับเธอ จึงสั่งฉิงฮัวว่า “นายลงลิฟต์ไปหยุดเธอ ฉันจะตามเธอไปทางนี้”

เอ่ยแล้วก็วิ่งลงไปอย่างรวดเร็ว

เขาในตอนนี้สามารถพูดได้ว่าใจร้อนดั่งไฟ

เดิมคิดว่าอาศัยช่วงเวลากลางคืน รีบจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย ก็จะไม่ค่อยมีคนรู้เรื่องมากเท่าไร แต่ว่าคนคำนวณหรือจะสู้ฟ้าลิขิต สุดท้ายก็เปิดเผยออกมาจนได้

สำหรับกู้ฮอนแล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนั้นทำร้ายเธอแล้ว ตอนนี้ยังมีคนสาดเกลือลงบนบาดแผลของเธออีก เธอรับไม่ไหวจริงๆ

ดูเหมือนว่าจะได้ยินเสียงร้องไห้อันแผ่วเบาลอยขึ้นมาจากบันไดชั้นล่าง และค่อยๆชัดเจนมากยิ่งขึ้น

จะต้องหยุดเธอก่อนที่เธอจะออกจากโรงแรมไปให้ได้ ไม่อย่างนั้นด้วยสภาพจิตใจแบบนี้ จะเกิดเรื่องขึ้นกับเธอได้ง่ายๆ

เป่หมิงโม่คิดถึงตรงนี้ก็เร่งฝีเท้าตัวเองให้เร็วขึ้น

สุดท้ายแล้วเขาก็หยุดกู้ฮอนได้ที่ชั้นห้า

“ไม่ใช่ว่าเรื่องนี้พูดกันชัดเจนแล้วหรือ คุณโดยใส่ร้าย แล้วจะไปสนใจมันทำไมกัน” เป่หมิงโม่คงน้ำเสียงอ่อนโยนเอาไว้ ในเวลานี้ไม่เหมาะสมที่จะพูดจาเสียงดัง ตะโกนใส่เธอ

กู้ฮอนร้องไห้พลางมองเป่หมิงโม่ สุดท้ายแล้วก็ทนไม่ไหว โผเข้าไปในอ้อมกอดของเขา

ในเวลานี้สิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดก็คือมีคนคนหนึ่งมาปลอบใจเธอ ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงวันนี้ เป่หมิงโม่ปรากฏตัวขึ้นสองครั้งในเวลาที่เธอหมดหนทางมากที่สุด

แม้ว่าปกติแล้วเขาจะเป็นคนที่ทำให้เธอรังเกียจมากจริงๆคนหนึ่ง แต่ในเวลานี้กลับสามารถมอบอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นให้กับเธอได้

เป่หมิงโม่กอดกู้ฮอนไว้ในอ้อมแขนแน่น น้ำเสียงอ่อนโยนมาก “กู้ฮอน ให้เวลาผมสักหน่อย ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย”

“คุณจะทำอะไร!” กู้ฮอนเอ่ยเสียงตกใจ จากนั้นทั้งร่างของเธอก็ลอยอยู่กลางอากาศ

สิ่งที่เธอสามารถทำได้หลังจากนั้นก็คือโอบคอเป่หมิงโม่แน่นๆ

เป่หมิงโม่ไม่ได้พูดอะไรก็อุ้มเธอขึ้นมาในทันที เดินลงไปด้านล่างทีละก้าวๆ

ฉิงฮัวเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูทางหนีไฟ เดิมยังสามารถได้ยินเสียงสับสนวุ่นวายของการเดินลงมาชั้นล่างลอยมา แต่ว่าไม่นานก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรแล้ว

ผ่านไปไม่นานก็เห็นเป่หมิงโม่อุ้มกู้ฮอนเดินลงมาข้างล่างจากชั้นบนอย่างมั่นคง

เขากังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของกู้ฮอน เมื่อเห็นสภาพการณ์แบบนี้แล้วก็โล่งใจขึ้นมา

จากนั้นเป่หมิงโม่ก็อุ้มกู้ฮอนออกมาจากลิฟต์โดยสาร

***

นับตั้งแต่เป่หมิงโม่พุ่งตัวออกไปจากสถานที่จัดงานแล้ว ในงานก็เริ่มสับสนวุ่นวายขึ้นมา

แม้ว่าการปรากฏตัวของประธานบริษัทGTที่เร้นกายมาตลอดจะเป็นข่าวใหญ่ข่าวหนึ่ง แต่ก็ไม่น่าสนใจเท่ากับข่าวของเป่หมิงโม่ที่อยู่ในเมืองนี้ข่าวหนึ่งได้

นักข่าวจากหลายสื่อลังเลอยู่พักหนึ่งแล้วก็พากันกรูออกไปจากสถานที่จัดงาน

ในตอนนั้นบนทางเดินไม่มีเงาร่างของเป่หมิงโม่แล้ว แต่พวกเขาก็ยังไม่ยอมแพ้ต่อโอกาสใดๆในการทำข่าว ล้วนขึ้นลิฟต์โดยสารลงไปที่ชั้นล่าง

พวกเขารู้ว่าภายในระยะเวลาอันสั้นนี้ เป่หมิงโม่จะต้องยังไปได้ไม่ไกลอย่างแน่นอน

ตอนเป่หมิงโม่ที่อุ้มกู้ฮอนอยู่ปรากฏตัวให้ห้องโถงใหญ่นั้น ที่นี่ก็เต็มไปด้วยเหล่านักข่าวที่มารวมตัวกัน

กลุ่มคนพวกนั้นเห็นเป่หมิงโม่ปรากฏตัวขึ้นมา ทั้งในอ้อมแขนยังมีหญิงสาวคนหนึ่ง

แสงแฟลชก็กระพริบไม่หยุดในทันที

กู้ฮอนโอบรอบคอเป่หมิงโม่แน่น ราวกับสุนัขตัวน้อยที่ซุกตัวเข้าหารังอันอบอุ่นเมื่อถูกพายุฝนจนตัวสั่นตัวหนึ่ง

เพียงแต่ เมื่อเธอเห็นอุปกรณ์ของเหล่านักข่าวพากันเบนมาทางตัวเองในตอนนั้น เธอก็รีบซุกศีรษะเข้าไปในอ้อมแขนของเป่หมิงโม่อย่างรวดเร็ว

เธอไม่อยากถูกผู้คนถ่ายรูปในตอนที่เธอมีสภาพน่าอับอายแบบนี้

เป่หมิงโม่ก็ให้ความร่วมมือเธอโดยการยื่นแขนออกไปข้างหน้า แบบนี้ถึงจะมีที่ว่างมากพอให้เธอแอบซ่อนตัวเอง

ฉิงฮัวก็รีบเดินตามเข้ามาปกป้องพวกเขาทั้งสองคน จากนั้นก็ส่งสัญญาณให้พนักงานรักษาความปลอดภัยของโรงแรมและพนักงานของโรงแรมจัดการเส้นทางเพื่อให้พวกเขามีทางเดินออกมาจากกลุ่มนักข่าว

เป่หมิงโม่และฉิงฮัวล้วนอาศัยโอกาสหนีออกจากวงล้อมอันวุ่นวายมาถึงข้างรถของตัวเอง

ฉิงฮัวรีบเปิดประตูรถออก เป่หมิงโม่วางกู้ฮอนในรถเบาๆแล้วตัวเองก็ตามเข้าไป จากนั้นก็ปิดประตู

ฉิงฮัวกลับไปที่ห้องคนขับ ติดเครื่องยนต์แล้วก็ออกจากโรงแรมแมนดารินไปอย่างรวดเร็ว

เหล่านักข่าวเห็นเป่หมิงโม่ พวกเขาจากไปแล้วก็กลุ้มใจอยู่บ้าง

โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาเห็นรูปภาพและวิดีโอที่ตัวเองถ่ายเอาไว้ นอกจากเป่หมิงโม่ที่มองเห็นได้ชัดแล้ว ภาพใบหน้าค่าตาของหญิงสาวในอ้อมแขนเขาไม่มีภาพใดที่ชัดเลย

*