ตอนที่ 785 พบหน้าคนคุ้นเคยเหมือนคนแปลกหน้า

ตอนที่ 785 พบหน้าคนคุ้นเคยเหมือนคนแปลกหน้า

ตอนที่เธอขึ้นลิฟต์เมื่อเช้านี้เธอก็เห็นชั้นที่เป่หมิงยี่เฟิงกด

จากนั้นไม่นานเธอก็ปรากฏตัวบนชั้นที่แผนกออกแบบตั้งอยู่

หลังจากการแบ่งส่วนภายในของบริษัทเป่หมิงครั้งที่แล้วเพื่อความสะดวกในการทำงาน ขณะนี้แผนกออกแบบและแผนกวิศวกรรมได้รับการจัดให้อยู่ในชั้นเดียวกัน

แน่นอนว่านี่เป็นความคิดของเป่หมิงยี่เฟิง

***

ทันทีที่กู้ฮอนเดินออกจากประตูลิฟต์ เธอก็หันหน้าไปทางแผนกออกแบบที่เป่หมิงยี่เฟิงอยู่

เธอผลักประตูและเดินเข้าไป

ในการประชุมครั้งนี้เป่หมิงเฟยหย่วนกำลังนั่งอยู่กับลูกชายบนโต๊ะกาแฟที่ด้านข้างของโต๊ะและจิบชาอย่างสบายๆ

ตอนนี้ตระกูลเป่หมิงทั้งหมดครอบครองพื้นที่ครึ่งหนึ่งของประเทศแล้ว

และเป่หมิงโม่ก็ให้ความสำคัญกับบริษัทGTที่นี่

ช่วงเวลานี้เป็นโอกาสที่ดีสำหรับเป่หมิงยี่เฟิง

แต่ตั้งแต่เมื่อวานนี้ แผนการนี้ถูกทำลาย เพราะเป่หมิงโม่เรียกกู้ฮอนกลางอากาศ

แม้ว่าเธอจะเป็นคนธรรมดา แต่เธอก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้านายของพวกเขาทันที

ด้วยวิธีนี้หากเป่หมิงยี่เฟิงและคนอื่นๆต้องการทำอะไรมันจะไม่ง่ายอีกต่อไป

ในขณะนี้พวกเขากำลังหารือเกี่ยวกับมาตรการรับมือเพื่อดูว่าพวกเขาจะดึงกู้ฮอนมาอยู่ข้างๆได้อย่างไร

ในเวลานี้เสียงกริ่งบนโต๊ะทำงานของเป่หมิงยี่เฟิงก็ดังขึ้น "ผู้อำนวยการเป่หมิง คุณกู้ผู้ช่วยพิเศษของท่านประธานเป่หมิงมาขอพบค่ะ"

"โอเค ให้เธอเข้ามา" เป่หมิงยี่เฟิงพูดจบและให้สัญญาณพ่อของเขา

สองพ่อลูกลุกขึ้นยืนจากโต๊ะกาแฟอย่างรวดเร็วและเป่หมิงยี่เฟิงก็นั่งหันหลังให้โต๊ะทำงาน

เป่หมิงเฟยหย่วนนั่งตรงข้ามเขา

ทันทีที่ทั้งสองคนเตรียมตัวเสร็จ ประตูห้องทำงานก็เปิดออก กู้ฮอนก็เดินเข้ามา

เป่หมิงยี่เฟิงยืนขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา "ผู้ช่วยกู้ ผมไม่คิดเลยว่าเราจะได้พบกันอีกเร็วๆนี้ เชิญนั่งลงครับ"

มือของเขาชี้ไปที่เก้าอี้อีกตัวตรงข้ามกับโต๊ะทำงาน

ในเวลาเดียวกันเป่หมิงเฟยหย่วนก็ยืนขึ้นและพยักหน้าให้กู้ฮอน "สวัสดีผู้ช่วยกู้ช่วยด้วย"

กู้ฮอนเห็นว่าพวกเขาทั้งสองอยู่ที่นั่นทำให้รู้สึกโล่งใจ

แม้ว่าเธอจะเตรียมพร้อมในลิฟต์ แต่เมื่อเธอเผชิญหน้ากับเป่หมิงยี่เฟิงอีกครั้งเธอก็ยังคงกังวลเล็กน้อย

เธอพยักหน้าให้พ่อลูกเป็นการตอบแทนจากนั้นเธอก็นั่งลง

“ผู้อำนวยการเป่หมิงทั้งสอง จุดประสงค์ของการมาครั้งนี้ของฉันคือเพื่อค้นหาข้อมูลและทำความเข้าใจเกี่ยวกับโปรเจ็กต์ของเป่หมิงโครงการล่าสุดจากผู้อำนวยการทั้งสองคน” กู้ฮอนกล่าวอย่างตรงไปตรงมา

เมื่อเป่หมิงยี่เฟิงพบกับกู้ฮอนที่อยู่ตรงข้าม สีหน้าของเธอดูจริงจัง แต่รูปลักษณ์ของเธอก็ยังคงบริสุทธิ์เหมือนอยู่ในโรงเรียน

"ฮอน ทุกคนที่นี่คนกันเองทั้งนั้น ไม่ต้องซีเรียสมากหรอก" เขายิ้มเล็กน้อยให้เธอ

เป่หมิงเฟยหย่วนยังช่วย "ใช่ ฮอน คุณและยี่เฟิงเรียนอยู่ด้วยกันสมัยอยู่ในโรงเรียน คนรู้จักกันทั้งนั้นผ่อนคลายเถอะ"

กู้ฮอนพยักหน้า "ยี่เฟิง แม้ว่าเราจะเป็นเพื่อนที่คุ้นเคยกันดี เราสามารถทักทายกันได้อย่างกระตือรือร้นเมื่อเราออกจากอาคารนี้ แต่ตอนนี้เป็นเวลาทำงาน ฉันยังหวังว่าขอบเขตระหว่างเราจะชัดเจนว่าเป็นเพื่อนร่วมงานกัน"

หลังจากนั้นเธอก็หยิบสมุดบันทึกและปากกาออกมาจากกระเป๋าใบเล็กของเธอ "คุณรู้จักสถานะในปัจจุบันของฉันแล้วเมื่อวานนี้ ในฐานะผู้รับผิดชอบด้านงานบริหารของบริษัทเป่หมิง ฉันอยากรู้เกี่ยวกับแผนกออกแบบและแผนกวิศวกรรมของคุณ สถานการณ์การทำงานในระยะนี้”

เมื่อเห็นว่ากู้ฮอนไม่ยอมลงให้มุขนี้ เป่หมิงยี่เฟิงก็ยิ้มออกมาและหยิบกองเอกสารจากตู้หนังสือข้างโต๊ะทำงานของเขา "ฮอน นี่คือโครงการงานล่าสุดของแผนกออกแบบของเรา เชิญอ่านดู คุณไม่จำเป็นต้องดูทีละเรื่อง ผมจะอธิบายให้คุณฟังเอง"

จากนั้นเป่หมิงยี่เฟิงก็เริ่มเล่าเรื่องงานของพวกเขาในช่วงที่ผ่านมา

มือกู้ฮอนไม่ได้ฟังคำนั้น เธอตั้งใจฟังและจดบันทึกด้วยมืออย่างละเอียด

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมาเป่หมิงยี่เฟิงพูดจบ

จากนั้นเป่หมิงเฟยหย่วนก็เล่างานของแผนกวิศวกรรมของพวกเขา

***

เมื่อพวกเขาพูดจบก็เกือบสามชั่วโมงผ่านไป

กู้ฮอนรู้สึกเจ็บเล็กน้อยเมื่อใช้ปากกา เธอเก็บปากกาและสมุดบันทึกไว้ในกระเป๋าใบเล็ก

"ขอบคุณผู้อำนวยการทั้งสองที่ร่วมมือกับงานของฉัน ฉันจะไม่อยู่รบกวนแล้วล่ะค่ะ"

พูดแล้วเธอก็ยืนขึ้นและกำลังจะหมุนตัวกลับ

"ฮอน โปรดรอสักครู่" ในตอนนี้เป่หมิงยี่เฟิงยืนขึ้นและเดินไปรอบโต๊ะของเขาเพื่อไปยืนตรงหน้ากู้ฮอน

ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่กู้ฮอนเหมือนตอนที่พวกเขาอยู่ในโรงเรียน

ทุกครั้งในเวลานี้หัวใจของกู้ฮอนเหมือนกระต่ายน้อยนับไม่ถ้วน

จากนั้นพวกเขาจะกอดกันแน่น

ตอนนี้มันแตกต่างออกไป กู้ฮอนดูสงบเมื่อเผชิญหน้ากับเขาแม้ว่าอาจจะมีระลอกคลื่นความหวั่นไหว แต่ก็อาจเป็นเพียงช่วงเวลาแห่งเวลาสั้นๆ

“ผู้อำนวยการเป่หมิง คุณมีธุระอะไรอีกไหม?” กู้ฮอนไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองเขา

เป่หมิงยี่เฟิงยิ้มเล็กน้อย "ฮอน แม้ว่าตอนนี้เราจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ในการทำงาน แต่ผมยังมีคำขอเล็กๆน้อยๆ ผมหวังว่าคุณจะเห็นด้วย ผมอยากจะเชิญคุณออกไปทานอาหารกลางวันในตอนเที่ยง ไม่แน่ใจว่าคุณจะเห็นแก่หน้าผมสักหน่อยมั้ย”

กู้ฮอนลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า "ถ้าอย่างนั้นฉันจะขึ้นไปจัดการข้อมูลแล้วไปรอคุณที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน"

หลังจากพูดจบเธอก็อ้อมเป่หมิงยี่เฟิงและเดินออกจากแผนกออกแบบ ในความเป็นจริงเธอสามารถปฏิเสธคำเชิญเป่หมิงยี่เฟิงในตอนเที่ยงได้