ตอนที่ 793 การล้างแค้นของลูกผู้ชาย

ตอนที่ 793 การล้างแค้นของลูกผู้ชาย

“ทำไมตอนนี้พวกเราไม่ไปเล่นรถบั๊มกันล่ะ” จ้าวจิ้งอี๋พูดจบและชี้ไปยังสนามที่อยู่ไม่ไกล ซึ่งมีรถบั๊มชนกันอยู่หลายคันอย่างรุนแรง ประกายไฟยังคงกระจายขึ้นมาจากสายไฟที่ตั้งตรงอยู่เหนือรถ

“ดูไม่ออกเลยว่า เธอเป็นหญิงแกร่งจริงๆ” หยางหยางพูดจบ และยกนิ้วโป้งให้กับจ้าวจิ้งอี๋

แล้วพูดกับเฉิงเฉิง “ไม่มีปัญหา อย่าปล่อยให้ผู้หญิงมาดูถูกนายนะ”

เฉิงเฉิงไม่พอใจ หยางหยางหาโอกาสนี้เพื่อที่จะเอาชนะตนเอง

เขาได้แต่พยักหน้า “งั้นพวกเราไปเล่นกันเถอะ”

ทั้งสามคนหันหลังเดินไปยังสนามรถบั๊ม

“ว้าว! หยางหยาง คิดไม่ถึงว่านายมาที่นี่ด้วย” เสียงของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น และยังมีภาษาจีนที่ไม่ค่อยดี

หยางหยางค่อยๆเลิกคิ้วเบาๆเหมือนเป่หมิงโม่ แต่เขาสามารถได้ฟังออกว่าเป็นเสียงของใคร

จะมีใครอีกที่พูดภาษาจีนไม่ได้เรื่องแบบนี้ได้ แน่นอนว่าเป็นRebecca

เขาแสยะปากยิ้มและหันไปมองRebeccaที่เดินมาจากทางๆอื่น

***

ซึ่งแตกต่างจากจ้าวจิ้งอี๋ เธอสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีขาวตัวเล็กที่ส่วนบนของร่าง พร้อมกับกางเกงสแล็คสีฟ้าอ่อน ผมสีทองพาดบ่าอย่างไม่เป็นทางการ มีดวงตาสีฟ้าสดใสคู่หนึ่ง

“สวัสดี~ ไม่คิดเลยว่าพวกเราจะได้มาเจอกันที่นี่” ไม่ทันให้เธอได้พูด หยางหยางก็ทักทายเธอแล้ว

บนใบหน้าของRebeccaเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และอดไม่ได้ที่จะพูดกับหยางหยางตรงหน้า จึงอ้าแขนของเธอกอดรับหยางหยางครู่หนึ่ง

จากนั้นเธอก็พยักหน้าให้เฉิงเฉิงที่อยู่ข้างๆ เธอรู้ว่านี่คือพี่ชายฝาแฝดของหยางหยาง

“ไม่ทราบว่าคนนี้ คือแฟนของพี่ชายของคุณใช่ไหม” Rebeccaโพล่งถามออกไป

สิ่งนี้ทำให้ใบหน้าของจ้าวจิ้งอี๋แดงขึ้น และแม้แต่ใบหน้าของเฉิงเฉิงก็เริ่มดูไม่เป็นธรรมชาติ

หยางหยางเหลือบไปมองพวกเขาทั้งสองคนด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็พูดกับRebecca “ตอนนี้เธอยังไม่ใช่แฟนของเฉิงเฉิง แต่ต่อไปก็ยากที่จะพูดแล้ว”

“โอ้! อย่างนี้นี่เอง แต่พวกเขาก็ดูเหมาะสมกันมาก” Rebeccaคิดได้ทันที

หยางหยางเกาหัวตัวเอง “ผมว่าช่างมันเถอะ แล้วทำไมคุณถึงจำได้ว่าเป็นผม”

พูดจบ เขาชี้ไปยังRebeccaที่อยู่ข้างๆเฉิงเฉิงอีกครั้ง ความหมายคือแยกได้อย่างไร

เมื่อเทียบกับสาเหตุว่าทำไมเธอถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ ในเวลานี้เขาก็ยิ่งสนใจที่ต้องการอยากจะทราบคำตอบ

“มันง่ายมาก เพราะตอนที่คุณกำลังเดินอยู่มันไม่เหมือนกับคนอื่นๆ”

ประโยคนี้ของRebeccaทำให้เฉิงเฉิงและจ้าวจิ้งอี๋รู้สึกขบขันขึ้นมาทันที

จู่ๆรอยย่นหลายเส้นก็ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของหยางหยาง อ๋อที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง……

“ทำไม ฉันพูดอะไรผิดเหรอ” เมื่อRebeccaเห็นพวกเขายิ้มแบบนี้ ก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย

“ไม่มีอะไร คุณไม่ได้พูดอะไรผิด จริงๆแล้วหยางหยางก็ไม่เหมือนกับคนปกติ” ในเวลานี้ที่เฉิงเฉิงมีความสุขก็ไม่ลืมที่จะเหน็บแนมหยางหยางอีกครั้ง สิ่งนี้เรียกว่า ‘ลูกผู้ชายสิบปีล้างแค้นก็ยังไม่สาย’

ในตอนนี้ มีมือใหญ่มือหนึ่งอยู่บนไหล่ของRebecca “Rebecca พวกเขาก็เป็นเพื่อนของคุณสินะ”

เฉิงเฉิง หยางหยางและจ้าวจิ้งอี๋เงยหน้าขึ้นและมองไปข้างเธอ เห็นเพียงชายต่างชาติคนหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายกับเป่หมิงโม่

เช่นเดียวกับRebecca พวกเขาล้วนแล้วแต่มีผมสีบลอนด์ตาสีฟ้า อีกทั้งยังพูดภาษาจีนได้ไม่ดี

Rebeccaชี้ไปที่หยางหยางและพูดว่า “แด๊ดดี๊ เขาเป็นคนช่วยไปเอาว่าวของฉันมา”

“โอ้! เธอก็คือ คุณหยางใช่ไหม ขอบคุณคุณมากที่ช่วยเหลือลูกสาวของฉัน คุณเป็นชายหนุ่มที่เก่งมาก” พ่อของRebeccaพูดจบ พร้อมตบไหล่ของหยางหยางสองครั้งด้วยมือใหญ่

หยางหยางผู้ซึ่งได้รับคำชมเชยว่าเป็นฮีโร่ และมีความอวดเก่งเป็นทุนเดิมอยู่พอดี เขาเงยหน้าขึ้นและพูดด้วยรอยยิ้ม “นี่มันเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่ต้องพูดถึงหรอก ผมดีใจที่ได้พบคุณ”

ในตอนนี้Rebeccaก็จับมือของพ่อและพูดว่า “แด๊ดดี๊ ฉันอยากจะเล่นกับพวกเขาคนเดียวได้ไหม”

“ได้แน่นอน ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ฉันจะไปอยู่เป็นเพื่อนแม่ของเธอน่ะ ดูเหมือนเธอเริ่มจะเหนื่อยแล้ว พวกเธอเล่นให้สนุกนะ” หลังจากพ่อของRebeccaพูดสั้นๆกับเธอ จากนั้นโบกมือให้หยางหยาง “คุณหยาง หวังว่าต่อไปจะได้พบคุณบ่อยๆ และก็หวังว่าคุณจะได้มาเป็นแขกที่บ้านของผม”

หยางหยางก็กลับเป็นกันเอง “แน่นอนแน่นอน”

เด็กทั้งสี่คนเฝ้าดูพ่อของRebeccaออกไป

“หยางหยาง พวกคุณจะไปเล่นกันที่ไหนเหรอ” Rebeccaรุกเข้าไปจับมือของหยางหยาง

หยางหยางกลับดูเป็นธรรมชาติ “พวกเราจะไปเล่นรถบั๊ม สนใจจะไปเล่นด้วยกันกับพวกเราไหม”

ใบหน้าของRebeccaเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “โอ้ เจ๋งจริงๆเลย พวกเราไปกันเถอะ”

***

ในสนามรถบั๊ม รถสี่คันกำลังเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว ดูสลับไปมายุ่งเหยิง

ในขณะเดียวกันก็มีเสียงหัวเราะสนุกสนานของเด็กๆ

ในไม่ช้า สนามแข่งขันที่แข่งประชิดกันสี่คัน ก็เปลี่ยนมาเป็นการแข่งขันที่แบ่งออกเป็นสองฝ่าย

เฉิงเฉิงและจ้าวจิ้งอี๋ร่วมมือกันต้านแรงกระแทกของหยางหยางและRebeccaครั้งแล้วครั้งเล่า