ตอนที่ 795 ลูกชายท่านประธานจะเปิดถาวเป่า

ตอนที่ 795 ลูกชายท่านประธานจะเปิดถาวเป่า

“อ้อ ไม่เป็นไร วันนี้พวกเรานำอาหารมาเอง” Brownพูดจบ ก็ถอดเอากระเป๋าเป้ที่อยู่ด้านหลังของตัวเองลงมา

ในเวลาเดียวกัน จ้าวจิ้งอี๋ก็ให้พ่อของตัวเองเอาอาหารที่พวกเขาพามาวางลงบนเสื่อปิกนิก

***

โชคดีที่เสื่อปิกนิกที่พวกเขานำมานั้นมีขนาดใหญ่เพียงพอ อาหารของทั้งสามครอบครัวที่วางอยู่ด้านบนนั้นยังมีมากมายอีกด้วย

หยางหยางแทบจะเป็นบ้า นานมากแล้วที่เขาไม่ได้กินข้าวด้วยกันกับคนจำนวนมาก

เขาหยิบถุงขนมส่งให้กับRebeccaอย่างกระตือรือร้น

และจ้าวจิ้งอี๋ก็เอาขนมที่แม่ทำด้วยตัวเองส่งให้กับเฉิงเฉิง

กู้ฮอนเฝ้าดูจากด้านข้าง ในใจอดไม่ได้ที่จะเป็นกังวล ลูกทั้งสองของตัวเองยังเล็กมาก คงไม่น่าจะมีแนวโน้มที่จะตกหลุมรัก…..

อย่างไรก็ตาม ไม่นานนักเขาก็ทิ้งความคิดดังกล่าวออกไป

“พ่อ พ่อเอาเนื้อสดมากมายขนาดนี้มาทำอะไร” หยางหยางพลิกกล่องอาหารที่ซ้อนกันอยู่ในรถเข็นคันเล็ก

เป่หมิงโม่ลุกขึ้นยืน และหยิบเตาถ่านที่เตรียมไว้ออกมาจากรถ

เขาตั้งเตาอย่างเรียบร้อย เกลี่ยถ่านอย่างชำนาญ

“พ่อ พ่อเก่งมากเลย!” เมื่อหยางหยางเห็นว่ามีบาร์บีคิวกิน ก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น

วันนี้เป่หมิงโม่ทำลายข้อจำกัดของตัวเองจริงๆ กลายมาเป็นพ่อครัวด้วยตัวเอง และย่างบาร์บีคิวให้กับทุกคนที่นั่งอยู่ได้กินอย่างสุดฝีมือ

ทุกคนต่างชื่นชมฝีมือการทำอาหารของเป่หมิงโม่

เฉิงเฉิงและหยางหยางรับประทานด้วยความเอร็ดอร่อย หยางหยางพยักหน้าอยู่เรื่อย “พ่อ พ่อน่าจะไปอวดฝีมือใน ‘อาหารจีนโอชารส’ หลังจากนั้นผมและเฉิงเฉิงจะไปเปิดร้านในถาวเป่า(เว็ปไซส์สั่งของ) เอาบาร์บีคิวที่พ่อทำไปขาย”

เป่หมิงโม่หยุดกิจกรรมในมือลง หันหน้าไปมองหยางหยางด้วยใบหน้าที่เย็นชา “หรือว่าเงินในกระเป๋าของพวกเธอยังไม่พอใช้เหรอ”

เขามาสามารถที่จะยอมรับได้ ลูกชายของประธานบริษัทตระกูลเป่หมิงผู้สง่างามจะมาเปิดร้านใจถาวเป่า

ด้วยคำพูดของเป่หมิงโม่ ทุกคนที่นั่งอยู่ได้แต่เงียบลง พวกเขาต่างก็รู้สึกว่าบรรยากาศในตอนนี้เหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างไม่ปกติ

แต่ในเวลานี้ พ่อของจ้าวจิ้งอี๋คิดวิธีการได้ในทันที เขายิ้มแล้วพูดว่า “สมกับที่เป็นลูกชายของประธานเป่หมิงจริงๆ อายุยังน้อยขนาดนี้แต่กลับมีหัวธุรกิจ อีกทั้ง ผมได้ยินมาว่าถาวเป่าได้รับความนิยมมาก เพียงแค่ ‘วันคนโสด’ ก็มียอดขายถึงหลายหมื่นล้าน ผมคิดว่าหากพวกเขาได้ทำขึ้นมาจริงๆ ก็คงจะเป็นเรื่องดี”

กู้ฮอนยิ้มแล้วพูดว่า “คุณอะไรแบบนั้นเลย พวกเด็กๆก็ได้แต่พูดไปเรื่อยเปื่อย พวกเขาตอนนี้ยังต้องเรียนหนังสือ จะมีเวลาไหนไปทำเรื่องนี้”

คำพูดไม่กี่คำนี้ ก็ทำให้บรรยากาศที่ค่อนข้างจะเยือกเย็นผ่อนคลายลง

กู้ฮอนเหลือบไปมองหยางหยาง กระซิบลงที่ข้างหูเขา “นายนี่กินไม่หยุดปาก ช่างเป็นคนเปิดเผยจริงๆเลย”

*

บาร์บีคิวรสเด็ดของเป่หมิงโม่ในมื้อกลางวัน ทำให้ทุกคนกินแล้วต่างพึงพอใจ

ในช่วงครึ่งวันบ่ายที่เหลือ พวกผู้ใหญ่รวมตัวอยู่ด้วยกัน โดยมีเป่หมิงโม่เป็นแกนหลัก พูดคุยกันเกี่ยวกับธุรกิจด้วยบรรยากาศที่ค่อนข้างผ่อนคลาย

พวกเด็กๆทั้งสี่คนมองหาเครื่องเล่นอื่นๆที่น่าสนใจ

จนกระทั่งพระอาทิตย์ตกดิน พวกเขาก็กลับไปหาพ่อแม่ของตัวเอง

“คุณเป่หมิง คุณกู้ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มีช่วงเวลาดีๆด้วยกันกับพวกคุณ หวังว่าคราวหลังคงจะมีโอกาสเช่นนี้อีก” Brownพูดพร้อมกับยื่นมือออกมา จับมือกับเปิหมิงโม่และกู้ฮอนตามลำดับ

จากนั้นพ่อแม่ของจ้าวจิ้งอี๋ ก็พูดบางอย่างกับพวกเขาเช่นกัน

สำหรับพวกเขาแล้ว บุคคลสำคัญของแวดวงห้างสรรพสินค้าของเป่หมิงโม่คงจะไม่สามารถเข้าถึงได้ตลอดเวลา

หลังจากการได้ติดต่อกันสั้นๆในวันนี้ ก็ทำให้เขาได้รับประโยชน์มากมายเช่นกัน

เขาจับมือของเป่หมิงโม่ไว้แน่น “ประธานเป่หมิง หวังว่าพวกเราคงจะมีโอกาสร่วมมือกันในอนาคต”

เป่หมิงโม่กลับก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือหันหน้าหนี เขาชี้ไปยังกู้ฮอนที่อยู่ด้านข้าง “หากวันข้างหน้ามีความร่วมมืออะไรก็ติดต่อเธอนะ เธอเป็นผู้ช่วยพิเศษของผม”

***

คำพูดของเป่หมิงโม่ทำให้ต้องตกตะลึง

กู้ฮอนหันไปมองเขาด้วยความไม่พอใจ มีใครจะเหมือนเขาอีก ออกมาเที่ยวยังจะหาเรื่องมาให้เธออีก

ระหว่างเดินทางกลับ หยางหยางและเฉิงเฉิงดูจะตื่นเต้นมาก เห็นได้ชัดว่าพวกเขาพอใจกับการท่องเที่ยวครั้งนี้มาก

ในตอนเย็น เป่หมิงโม่ขับรถกลับไปถึงบ้านใหญ่ของตระกูลเป่หมิง เจียงฮุ่ยซินหัวเราะชอบใจออกมาต้อนรับ “โม่ กู้ฮอนพวกเธอกลับมาแล้ว”

พูดจบก็เอื้อมมือไปลูบศีรษะเฉิงเฉิงและหยางหยาง “หลานรัก วันนี้ได้ไปเล่นสนุกไหม”

เฉิงเฉิงยิ้มให้เจียงฮุ่ยซิน “คุณย่า วันนี้พวกเราเล่นสนุกมากเลย พวกเราได้เจอกับเพื่อนอีกสองคน ตอนเที่ยง พ่อทำบาร์บีคิวให้ผมกินกับมือเลย”

“ฮี่ๆ ดูหมือนว่าครั้งนี้จะเป็นการเดินทางที่คุ้มค่า ตอนนี้พวกเธอคงจะหิวกันแล้วสิ อาหารเย็นเตรียมไว้พร้อมแล้ว เป็นของที่พวกเธอชอบกินทั้งนั้นเลย รีบไปล้างมือกินข้าวเร็ว” เจียงฮุ่ยซินพูดกับพวกเขาอย่างร่าเริง

เฉิงเฉิงและหยางหยางรู้สึกเหนื่อยมาก เมื่อได้เห็นอาหารที่มากมายตรงหน้าพวกเขาก็กินกันอย่างอร่อย

ในที่สุดก็กินกันอิ่มแปล้ หยางหยางได้คลายกางเกงของตัวเองออก

กู้ฮอนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เมื่อมองไปยังท่าทีที่ตะกละของหยางหยาง

หลังอาหารค่ำ กู้ฮอนก็กลับรถกลับไปยังบ้านของลั่วเฉียว

*

สองวันนี้หยางหยางดูจะยุ่งมาก ออกไปเที่ยวอยู่หนึ่งวัน จากนั้นก็ยังทานอาหารเย็นอย่างเต็มที่อีก

ในตอนกลางคืน เขาก็ไม่มีแรงจะไปทำอย่างอื่นอีกแล้ว