ตอนที่ 805 ติดตั้งกล้อง

ตอนที่ 805 ติดตั้งกล้อง

กู้ฮอนยิ้มเล็กน้อย: “ร่างกายของเธอกำลังอยู่ในช่วงฟื้นตัว แม่ของฉันฝากให้ฉันมาขอบคุณคุณสำหรับของบำรุงที่คุณมอบให้เธอโดยเฉพาะ

เจียงฮุ่ยซินส่ายหน้าเบาๆ สิ่งเหล่านี้ไม่ถือว่ามากเกินไป ใครใช้ให้เราเป็นพี่น้องที่รักกันมากล่ะ

เจียงฮุ่ยซินและกู้ฮอนกำลังพูดคุยกันอย่างสุภาพ เป่หมิงโม่ที่นั่งอยู่หัวมุมโต๊ะนั่งกินข้าวไม่พูดอะไรสักคำ

จนเขาทานเสร็จ เขาถึงจะถามออกมาหนึ่งประโยคว่า: “แม่ของคุณชอบไม้เท่านั้นไหม?”

กู้ฮอนพยักหน้า: “คุณแม่ฝากฉันมาขอบคุณคุณ”

*

เวลาสามทุ่ม ในที่สุดกู้ฮอนก็ขับรถมาถึงบ้านของลั่วเฉียว

ตอนที่กู้ฮอนส่งจิ่วจิ่วมารีบมาก จนแอนนี่และลั่วเฉียวยังไม่ทันจะได้ถามสถานการณ์ของวันนี้ว่าเป็นอย่างไร

แต่พวกเธอก็สามารถดูออก สถานการณ์ของวันนี้ยังถือว่าดี

จนกู้ฮอนกลับมาอีกครั้ง พวกเธอถามแค่สถานการณ์คร่าวๆ

*

ในที่สุดตอนนี้นอกจากตระกูลเป่หมิงที่ไม่รู้การมีตัวตนของจิ่วจิ่ว คนอื่นๆ ล้วนรู้กันหมดแล้ว

กู้ฮอนมักพาจิ่วจิ่วไปเยี่ยมคุณแม่และพูดคุยกับคึณแม่และคุณป้าหรูเจี๋ย

สำหรับเจียงฮุ่ยซิน เธอใช้โอกาสตอนที่เฉิงเฉิงและหยางหยางไปโรงเรียน ได้นำติ่มซำที่ตัวเองได้เตรียมไว้มาที่โรงพยาบาลด้วย

เมื่อไปถึง เธอพบว่าความสัมพันธ์ของลู่ลู่และหวีหรูเจี๋ยดีขึ้นเรื่อยๆ เธอที่เคยพยายามจะยั่วยุเหมือนว่าจะพังทลายลง

สิ่งที่ทำให้เธอไม่คาดคิดก็คือ เป่หมิงโม่ได้จัดทำมือเทียมให้หวีหรูเจี๋ย

เมื่อมองความคืบหน้าในตอนนี้ อาจเป็นไปได้ที่สักวันสองแม่ลูกจะกลับมาดีกันในที่สุด

แม่ของเป่หมิงเฟยหย่วนเสียไปแล้ว หวีหรูเจี๋ยเป็นภรรยาคนที่สองของเป่หมิงเจิ่งเทียน และตัวเองเป็นเพียงภรรยาคนที่สาม

ตอนนี้เป่หมิงโม่มีอำนาจของบริษัทเป่หมิงอยู่ในมือ หากวันหนึ่งเขาได้พาหวีหรูเจี๋ยกลับมาที่บ้านเก่าตระกูลเป่หมิง เช่นนี้ตัวเองก็จะถูกลดสถานะลง

แม้ว่าเป่หมิงโม่จะค่อนข้างดีกับเป่หมิงยัน แต่อย่างไรเขาก็เคยขับไล่ครอบครัวของเป่หมิงเฟยหย่วนออกจากบ้าน ก็ยากที่จะรับประกันได้ว่าเป่หมิงโม่จะไม่ขับไล่เป่หมิงยันและตัวเองออกจากตระกูลเป่หมิง

เธอรู้สึกว่าตัวเองจะต้องระมัดระวังตัวให้มาก ควรใช้ลงมือทำอะไรบางอย่างแล้ว

ส่วนจะลงมืออย่างไรนั้น เธอต้องใช้ความคิดอย่างรอบคอบ

*

ท่าทางที่เป็นมิตรของเจียงฮุ่ยซินตามปกตินั้น ไม่ได้ทำให้เฉิงเฉิงและหยางหยางคิดอะไรต่อเธอ

ในความเป็นจริง มีเพียงพวกเขาสองคนที่จะระวังตัวต่อเธอ หลังจากเฉิงเฉิงหาข้อมูลในคอมพิวเตอร์อยู่นาน ในที่สุดก็พบวิธีตรวจสอบเธอแล้ว

***

เฉิงเฉิงและหยางหยางกลับมาหลังจากเลิกเรียน พบว่าภายในบ้านนอกจากคนใช้แล้วก็ไม่มีใคร

พวกเขาได้ยินจากปากคนใช้คนหนึ่งว่าคุณย่าไปโรงพยาบาล ก็ได้รู้ว่าเธอไปเยี่ยมคุณย่าและคุณยาย

เมื่อกลับมาถึงห้องนอนของเฉิงเฉิง หยางหยางวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะ เตรียมทำการบ้าน

แต่กลับถูกเฉิงเฉิงมาขวางไว้: “นายอย่าเพิ่งรีบทำการบ้าน นายจำได้ไหมภารกิจที่เราต้องทำที่นี่ได้ไหม?”

“ภารกิจ? อ้อใช่ เราอยู่ที่นี่เพื่อที่จะหาวิธีตรวจสอบคุณย่า จากนั้นก็รายงานให้คุณแม่ทราบ” ทันใดนั้นหยางหยางก็พูดด้วยความกระตือรือร้น

แต่ไม่ทันไรก็กลายเป็นลูกบอลที่ไม่ได้เติมลม: “เรายังคิดไม่ออกว่าจะใช้วิธีไหนไม่ใช่เหรอ หรือตอนนี้นายมีทางออกที่ดีแล้ว?”

เฉิงเฉิงพยักหน้า เขาเปิดสมุดของตัวเองออกมา จากนั้นก็หยิบของที่คล้ายกล้องวงจรปิดขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋า

“นายมาดูนี่” พูดแล้ว เขาควบคุมคอมพิวเตอร์อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เปิดวิดีโอ

หยางหยางเข้าไปใกล้หน้าจอ ในนั้นเห็นเพียงห้องของเฉิงเฉิง

“ตอนนี้ฉันจะเอากล้องวงจรลงไป นายดูว่ายังสามารถถ่ายได้ไหม” พูดจบ เฉิงเฉิงหยิบกล้องวงจรออกไปจากห้อง

หยางหยางนั่งอยู่ตรงหน้าจอ ข้างในจอเห็นเป็นภาพของห้องโถงชั้นล่าง

หลังจากเฉิงเฉิงนำกล้องเดินวนอยู่รอบหนึ่งแล้วก็กลับมายังห้องนอนของตัวเอง

“เป็นยังไง ภาพชัดไหม?”

หยางหยางยกมือขึ้นทำโอเค: “ของชิ้นนี้ดี เพียงแต่น้อยเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นเหมือนว่าเมื่อกี้ฉันจะไม่ได้ยินเสียงดังออกมาจากข้างใน หากเป็นแบบนี้ แม้ว่าเราจะเห็นคุณย่า แต่ก็ไม่รู้ว่าท่านกำลังพูดอะไรอยู่”

เฉิงเฉิงวางกล้องวงจรไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็หยิบออกมาจากกระเป๋าอีกสองสามอัน: “ฉันซื้อไว้หลายอัน สามารถตั้งกล้องไว้สถานที่ที่คุณย่าไปประจำ สามารถได้ยินเสียงลอดออกมาได้ เพียงแต่ตอนนี้ฉันยังไม่ได้ทดลองให้นาย สิ่งที่เราต้องทำในตอนนี้ก็คือตั้งกล้องไว้ที่ห้องนอนของคุณย่าและห้องโถง เราแยกย้ายกันไป ฉันไปตั้งที่ห้องโถง นายไปที่ห้องนอนของคุณย่า”

เฉิงเฉิงพูดจบ สองพี่น้องก็แยกย้ายกันไป

หยางหยางถือกล้องไว้สี่อัน มาที่หน้าห้องนอนของเจียงฮุ่ยซินอย่างเงียบๆ บิดลูกบิดประตูอย่างเบามือ และพบว่าประตูไม่ได้ล็อก เขาจึงรีบเข้าไปข้างใน

หลังจากเข้ามาในห้องนอนแล้ว หยางหยางมองซ้ายที มองขวาที เป็นครั้งแรกที่เขาได้เข้ามาในห้องนี้

ตกลงจะตั้งกล้องไว้ที่ไหนดี หยางหยางขมวดคิ้ว