ตอนที่ 821 เตือนด้วยความหวังดี

ถังเทียนจื๋อมองหน้ากู้ฮอนและส่ายหน้า:"แล้วผมจะแก้ตัวยังไง? ถึงเวลานั้น ตระกูลเป่หมิงถือว่ามีชื่อเสียงที่โด่งดังมากแล้ว เป่หมิงโม่เป็นคุณชายตระกูลเป่หมิง ใครเล่าจะไม่อยากประจบสอพลอเขา เพราะฉะนั้นคำพูดที่เขาพูดออกมา ก็เหมือนกับราชโองการของฮ่องเต้ บวกกับ ใครก็ไม่เชื่อว่าผู้หญิงคนนึงจะจงใจเผาไฟสุดท้ายทำให้ตัวเองถูกเผาจนได้รับบาดเจ็บ คำอธิบายที่เหลวไหลเช่นนี้ ไม่ว่าจะยังไงซะ ตั้งแต่เรื่องนั้นได้เกิดขึ้นมาระหว่างผมกับเป่หมิงโม่และเฟยเอ๋อก็เหมือนเป็นศัตรูกันไปแล้ว"

" ถ้าอย่างนั้นในเมื่อคุณเกลียดเฟยเอ๋อถึงขนาดนั้น แล้วทำไมยังปล่อยเธอไปอีกหล่ะ? "กู้ฮอนรู้สึกว่าไม่ว่าจะมองในมุมมองไหนก็ตาม เฟยเอ๋อเป็นคนที่เริ่มต้นความแค้นทั้งหมดนี้ ตามหลักเหตุผลไม่ว่ายังไงถังเทียนจื๋อก็ไม่ปล่อยเธอแน่

" เหตุผลที่ผมปล่อยเธอไปง่ายนิดเดียว นั่นก็คือเธอไม่มีผลประโยชน์แล้ว แต่ว่าเธอกลับมีประโยชน์ต่อคนคนนึงมาก"

" คุณหมายถึงเป่หมิงโม่ใช่ไหม?" “

"ถูกต้อง ตอนนี้เขาน่าจะต้องการตัวเธอมากกว่าผม แต่ว่าเขาสามารถหาเธอเจอหรือจับเธอได้หรือไม่ งั้นก็ต้องดูโชคของเขาแล้ว" หลังถังเทียนจื๋อพูดจบ เดินไปตรงหน้ากู้ฮอน:" ตอนนี้คุณยังมีคำถามอีกหนึ่งคำถาม ผมเสนอคุณคิดดูดีๆแล้วค่อยมาถาม อย่าสิ้นเปลืองโอกาสครั้งนี้"

กู้ฮอนดื่มกาแฟจนหมดแก้ว เวลานานขนาดนี้เธอไม่ได้ดื่มน้ำแม้แต่หยดเดียว บวกกับก่อนหน้านี้ดื่มไวน์แดงไปตั้งสองแก้ว คอยิ่งแห้งไปใหญ่เลยรู้สึกคอแห้ง

เธอยื่นแก้วให้กับถังเทียนจื๋อ:" ก่อนฉันถามคำถามสุดท้าย รบกวนคุณเทน้ำให้ฉันหนึ่งแก้วได้ไหม"

ถังเทียนจื๋อยิ้มแย้ม รับแก้วน้ำมาเทน้ำอุ่นให้กับกู้ฮอนหนึ่งแก้ว:"ผมทดลองความอุ่นของน้ำเรียบร้อยแล้วน้ำอุ่นๆกำลังเหมาะ ดูท่าคุณกระหายน้ำมาก"

กู้ฮอนรับแก้วน้ำมาและเงยหน้าขึ้นมา ดื่มน้ำจนหมด

" ขอบคุณน้ำของคุณ ตอนนี้ฉันขอถามคุณคำถามสุดท้าย เวลานี้ฉันอยู่ในกำมือคุณแล้ว คุณกะจะทำยังไง? ทำเหมือนที่เฟยเอ๋อพูดเมื่อสักครู่อย่างนั้นหรือ ใช้ฉันไปบีบบังคับเป่หมิงโม่ใช่ไหม? "

คำถามนี้สำหรับเธอเป็นเรื่องที่สำคัญมาก มันเกี่ยวข้องถึงตัวเองว่าจะเดินออกไปจากห้องนี้ได้รึเปล่า เกี่ยวข้องถึงเป่หมิงโม่จะยอมโดยดี.........

ถังเทียนจื๋อฟังคำถามสุดท้ายของเธอ ก้มหน้าคิดๆดู จากนั้นพูดกับกู้ฮอนว่า:" ความจริงตอนนี้ผมสับสนมากว่าจะทำยังไงกับคุณ คุณมีผลที่จะทำให้บีบบังคับเป่หมิงโม่ได้ก็จริง แต่ว่าผมกลับทำแบบนี้ไม่ได้ ความจริงเหตุผลง่ายมาก คุณเป็นลูกสาวแท้ๆของอาจารย์ผม พ่อของคุณมีบุญคุณกับผม ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผมตัดสินใจปล่อยคุณกลับไปดีกว่า"

***

กู้ฮอนมองหน้าถังเทียนจื๋ออย่างตกใจ:" ความหมายของคุณคือตอนนี้ฉันกลับบ้านได้แล้ว? "

ถังเทียนจื๋อมองหน้าเธอและพยักหน้า:" ผ่านการสัมผัสกับเธอมาในหลายวันนี้ พบว่าคุณคือผู้หญิงที่ดีมากคนนึงจิตใจดีงามไม่แก่งแย่งชิงดีกับใคร แต่ว่าโชคชะตาของคุณกลับไม่ค่อยดีนัก เจอคนอย่างเป่หมิงโม่ ที่สำคัญยังคลอดลูกชายให้กับเขาตั้งสองคน ผมรู้ว่านี่ไม่ใช่ความผิดคุณ คุณอาจมีความจำเป็นของคุณถึงได้เป็นแบบนี้ มองจากมุมมองนี้ คุณกับผมต่างเป็นผู้ถูกกระทำเช่นกัน ระหว่างเราสองคนไม่มีความจำเป็นที่ต้องทำร้ายกันอีกต่อไปแล้ว เพราะฉะนั้น ตอนนี้คุณไปได้แล้ว อีกอย่างถ้าไม่ให้คุณกลับไป เฉิงเฉิงและหยางหยางต้องเป็นห่วงแน่ๆ พวกเขาสองคนเป็นเด็กดี เป็นความโชคดีได้สืบทอดจิตใจที่มีความเมตตาของคุณมา ผมก็ไม่อยากเห็นสีหน้าท่าทางที่เสียใจของพวกเขา"

กู้ฮอนค่อยๆลุกขึ้นมา เดินไปตรงหน้าถังเทียนจื๋อ:"Norton อ้อไม่ ควรเรียกชื่อเดิมของคุณว่า‘ถังเทียนจื๋อ’ถึงจะถูก ขอบคุณที่คุณเห็นดีเห็นงามในตัวฉันและลูกๆ สำหรับเรื่องแย่ๆที่คุณพบเจอฉันก็เห็นใจคุณมาก แต่ว่าฉันกลับมีความคิดเห็นกับการแก้แค้นของคุณแบบนี้ ฉันเชื่อว่าคุณต้องเคยได้ยินแน่ๆว่า'แก้แค้นกันไปมาเมื่อไหร่จะจบจะสิ้น' ฉันไม่ได้จะเกี้ยวกล่อมคุณให้ล้มเลิก แต่ต้องการให้คุณคิดดูดีๆว่ายังมีวิธีอะไรที่จะแก้ไขระหว่างความแค้นของคุณกับเป่หมิงโม่ ฉันก็จะบอกกับเป่หมิงโม่ด้วย ฉันหวังว่าคุณสองคนจะมีวิธีที่ยุติธรรมมาแก้ไข เอาหล่ะ ฉันพูดแค่นี้แหละ สุดท้ายก็ต้องขอบคุณคุณอย่างยิ่งที่ปล่อยฉัน"

กู้ฮอนพูดจบหันหลังเดินไปที่หน้าประตู

" ปั้ง"ประตูปิดเรียบร้อย

ถังเทียนจื๋อยกมือขึ้นมานวดระหว่างคิ้วตัวเอง จากนั้นจุดไฟบุหรี่ สูดอย่างแรงๆหนึ่งครั้ง

เขาปิดไฟทั้งหมดในห้องนอน ให้ตัวเองจมอยู่กับความมืด

มีเพียงแสงที่ผ่านมาจากทางหน้าต่าง

เขาเดินไป ม้วนหน้าต่างขึ้นไป ทันทีนั้นห้องนอนถูกแสงของพระจันทร์ส่องแสงจนสว่างไสว

ตึกใหญ่ตรงข้ามของเขาที่อยู่ห่างไม่ไกลได้ประกายแสงอย่างคึกคัก บนยอดตึกแสงไฟระยิบระยับมีตัวหนังสือสี่ตัวใหญ่ๆว่า"บริษัทเป่หมิง"

กู้ฮอนออกมาจากถังเทียนจื๋อ เดินออกมาจากทางเดินบันได เดินไปตามซอยเล็กๆในที่สุดก็ได้มาถึงถนนใหญ่ที่คึกคักเรียบร้อยเเล้ว

เวลานี้เธอถึงได้พบเห็นอย่างไม่ได้ตั้งใจ สำหรับเธอที่นี่คุ้นเคยเป็นพิเศษ

ตึกที่อยู่ห่างจากที่นี่ไม่ไกลก็คือตึกตระกูลเป่หมิงนั่นเอง คิดไม่ถึงถังเทียนจื๋อจะเอาตัวเองมาจมปักหลักอยู่กับที่นี่

เขาต้องการดูตึกนี้อยู่ทุกวินาที ต้องการที่จะไม่ลืมประสบการณ์ที่เขาได้ติดคุกแบบถูกใส่ร้ายอยู่ทุกวินาที

ตอนนี้เธอไม่มีเวลาคิดมากแล้ว เธอเปิดกระเป๋าเล็กๆตัวเองออกมาแล้วหยิบมือถือขึ้นมาดู ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มือถือได้ปิดเครื่องโดยอัตโนมัติไปเรียบร้อยแล้ว

หลังเธอเปิดเครื่องอีกครั้ง เห็นหน้าจอมีสายเด้งขึ้นมายี่สิบสามสิบสาย ยังมีข้อความจำนวนตัวเลขที่เท่ากันอีกด้วย

เธอเปิดข้อความล่าสุดออกมาข้อความนึง: ฮอน คุณไปไหนกันแน่? ผมโทรไปหาลูกๆ พวกเขาบอกว่าคุณออกไปแล้ว ผมกับเฉียวเฉียวเป็นห่วงความปลอดภัยของคุณมาก ฉิงฮัวพาคนไปตามหาคุณแล้วถ้าคุณเห็นข้อความนี้ติดต่อผม หรือฉิงฮัวทันที เพื่อให้เราสบายใจ

ผู้ส่งคือ:แอนนิ

กู้ฮอนรีบกดไปที่รายชื่อโทรศัพท์ จากนั้นโทรไปหาฉิงฮัว

วินาทีนี้ ฉิงฮัวนำพาลูกน้องตัวเองตั้งหลายคน แยกย้ายไปหลายทาง ขับรถทำการค้นหาสถานที่ที่กู้ฮอนได้ปรากฏตัวเข้าออกอยู่บ่อยๆ

ขณะที่เตรียมตัวจะรายงานกับเจ้านายว่าไม่ได้รับข่าวสารใดๆ ทันทีนั้นก็ได้รับสายจากกู้ฮอน

***

ฉิงฮัวได้รับสายจากกู้ฮอน นี่เป็นข่าวดีข่าวที่สองซึ่งเขาได้รับในช่วงนี้ ทันทีนั้นรู้สึกดีใจอย่างยิ่ง

คุณหนู ผมเป็นฉิงฮัว ไม่ทราบว่าคุณหนูอยู่ไหนครับ ผมไปรับคุณหนู แอนนิและเฉียวเฉียวพวกเธอเป็นห่วงคุณหนูมาก"

กู้ฮอนได้ยินเสียงของเพื่อนอีกครั้ง ทันทีนั้นรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย ใบหน้าเธอเผยรอยยิ้มออกมา:" ฉิงฮัวฉันเอง ตอนนี้ฉันอยู่ที่ตึกตระกูลเป่หมิง นายมารับฉันได้ไหม? "

ฉิงฮัวพยักหน้า:" คุณหนู ผมไปรับคุณหนูเดี๋ยวนี้ครับ"พูดจบเขากลับรถทันที ขับไปที่ตึกตระกูล เป่หมิงอย่างรวดเร็ว

ระหว่างทางเขาแจ้งคนอื่นๆที่ร่วมตามหา เสร็จภารกิจแล้วถอยทัพได้เลย