ตอนที่ 822 ช่วงเวลาที่ว่างเปล่า

ไม่รู้ว่าขั้นต่อไปถังเทียนจื๋อจะจัดการกับเป่หมิงโมยังไง ตั้งแต่เฟยเอ๋อไปจากเขาที่นั่น แล้วไปไหนต่อ?

จะเป็นเหมือนวิญญาณที่หลบซ่อนอย่างลับๆในละแวกบ้านเป่หมิงรึเปล่า หรือจะเป็นอย่างที่เธอพูดไปจากเมืองที่นี่เมืองที่ทำให้เธอรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก?

เป่หมิงโม่จะเป็นยังไง ความจริงการปรากฏตัวของถังเทียนจื๋อเขาเตรียมใจไว้ตั้งนานแล้ว ถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมาแล้วละก็ ลูกทั้งสองคนควรทำยังไงดี?

สุดท้ายก็คือเจียงฮุ่ยซินแล้ว รอยยิ้มที่ใจดีบนใบหน้าของเธอ ซ่อนความคิดอะไรเอาไว้กันแน่

ตอนนี้ มีแต่ลั่วเฉียวที่นี่เพียงที่เดียวเท่านั้นถึงจะเป็นที่ที่'สงบ'

วันที่สองเช้าตรู่ หลังเป่หมิงโม่ส่งเฉิงเฉิงไปสอบเทอมสุดท้ายเรียบร้อยถึงมาที่ห้องทำงานตัวเอง

ขณะนี้ ฉิงฮัวได้นั่งอยู่ที่นี่และเริ่มทำงานแล้ว

แต่ว่า ที่นั่งของกู้ฮอนยังคงว่างเปล่า

"ทำไมเธอยังไม่มา? พวกนายไม่ได้ออกมาพร้อมกันหรือ?" เป่หมิงโม่ชี้ไปที่ที่นั่งกู้ฮอน

"เจ้านายครับ เมื่อคืนคุณหนูกลับไปดึกมาก เพราะฉะนั้นวันนี้เธอ......" ฉิงฮัวตัดสินใจเตือนเป่หมิงโม่นิดนึง

เป่หมิงโม่ขมวดคิ้วเล็กน้อย:"นายบอกว่าเธอกลับไปดึกมาก? "

ฉิงฮัวพยักหน้าอย่างมั่นใจ ตามที่กู้ฮอนได้บอกกับเขาเมื่อวาน หลังเธอออกมาจากบ้านเป่หมิง นอกจากนั่งรถไปที่บริษัทเป่หมิง ก็คือโทรศัพท์เรียกตัวเองไปรับเธอ

"เมื่อคืนคุณหนูโทรศัพท์หาผมตอนเที่ยงคืนกว่า ให้ผมไปรับเธอที่ตึกบริษัทเป่หมิง"

"เที่ยงคืน?" เป่หมิงโม่แปลกใจ ทำไมดึกขนาดนี้เธอเพิ่งจะโทรหาฉิงฮัว เมื่อคืนเขากลับไปที่ห้องนอนตัวเองก็เพิ่งจะสี่ทุ่มราวๆ

ถ้าอย่างนั้นหลังกู้ฮอนออกมาจากบ้านเป่หมิง ช่วงนี้เธอไปไหนกันแน่?

" ตอนที่นายเห็นเธอพบความผิดปกติอะไรรึเปล่า?" เป่หมิงโม่ถาม

***

ฉิงฮัวขมวดคิ้ว คิดๆดูแป๊บนึงแล้วส่ายหน้าพูดว่า:"ตอนที่ผมเห็นคุณหนู เธอดูปกติมาก นอกจากรู้สึกว่าเธอดูเหนื่อยๆนิดหน่อย อารมณ์ก็ดีทีเดียว เจ้านายครับ มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ? "

ฉิงฮัวรู้สึกว่าคำถามของเป่หมิงโม่แปลกๆเหมือนผิดปกติ

เป่หมิงโม่ส่ายหน้า:"ไม่มีอะไร ฉันก็แค่อยากรู้อาการของเธอเท่านั้นเอง"

พอกู้ฮอนตื่นขึ้นมา เวลาก็สิบโมงกว่าตอนเช้าแล้ว เธอรีบลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยและลงมาจากตึก

เพราะเธอรู้ดีว่าตัวเองไปทำงานสายแล้วแน่นอน หลังไปถึงไม่แน่อาจถูกเป่หมิงโม่ว่าจนเสียๆหายๆ

ฮอน คุณตื่นแล้ว หิวไหม ฉันไปต้มหมี่ร้อนๆให้คุณสักถ้วยเอาไหม? "

พอกู้ฮอนสะพายกระเป๋าเล็กๆของตัวเองเดินลงมาจากลิฟต์อย่างเร่งรีบ ก็ได้พบกับแอนนิจูงมือจิ่วจิ่วอยู่ในห้องรับแขกกำลังมองหน้าเธอ

" แม่คะ ทำไมเมื่อคืนแม่กลับมาดึกนักเหรอค่ะ? "

กู้ฮอนส่ายหน้า:" เวลาสายแล้ว แม่ต้องรีบไปทำงาน"จากนั้นเดินไปตรงหน้าจิ่วจิ่ว ก้มตัวลงและพูดกับเธอว่า:"เมื่อวานพี่ชายสอบ แม่พาพวกเขาไปเล่นจ้า"

จิ่วจิ่วได้ยินขมวดคิ้วทันที ทำปากจู๋:"แม่ใจร้าย เมื่อวานพาพี่ๆออกไปเล่น แต่ไม่พาจิ่วจิ่วไปด้วย"

พูดจบเธอได้หันหน้าไปข้างๆอีกด้วย

" ลูกสุดที่รัก อย่าโกรธสิคะ แม่ไม่ใช่ว่าไม่อยากพาหนูไปเพียงแต่ว่าแม่เจอผีร้ายเฝ้าห้องน้ำ กลัวมันจะรังแกลูกสุดที่รักของเรา เพราะฉะนั้นจึงไม่ได้พาหนูไป รออีกไม่กี่วัน แม่มีวันหยุดแล้ว ค่อยพาหนูและพี่ๆออกไปเล่นด้วยกันดีไหม?"

พูดอยู่กู้ฮอน กอดจิ่วจิ่วไว้ในอ้อมกอด จูบแก้มที่ตุ้ยนุ้ยของเธอแรงๆหนึ่งครั้ง

สำหรับจิ่วจิ่ว พลังของผีร้ายที่ห้องน้ำมันไม่น้อยจริงๆ ขณะที่เธอได้ยินชื่อนี้ ร่างกายเล็กๆของเธอกระตุกเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว

" ถ้าอย่างนั้น แม่ค่ะเรามาสัญญากันเถอะ" พูดจบ เธอยื่นมืออ้วนๆของตัวเองออกมา:"เกี่ยวก้อย"

กู้ฮอนก็ยื่นมือออกมา เกี่ยวก้อยกับเธอ

เฉิงเฉิงยังต้องสอบอีกสองวัน เช้าตรู่ของวันนี้ถูกเป่หมิงโม่ส่งไปที่โรงเรียนเรียบร้อย

หยางหยางสอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาสามารถนอนหลับสบายๆแล้ว

ตอนที่เขาตื่นเวลาก็เกือบสิบโมงเช้าแล้ว

สำหรับเขา วันหยุดซัมเมอร์ครั้งนี้ถือว่าได้เริ่มขึ้นแล้ว ต้องดีใจเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว ขณะที่เขาครวญเพลงลงมาจากตึก อารมณ์ดีๆก็ได้หายไปจนหมดสิ้น

นั่นก็เป็นเพราะว่าเขาเห็นคุณย่ากำลังนั่งดูทีวีในห้องรับแขก

สำหรับอารมณ์ที่แปรปรวนของหยางหยาง เจียงฮุ่ยซินถือว่าชินมาตั้งนานแล้ว

ขณะที่เธอเห็นหยางหยางลงมา สั่งคนรับใช้เตรียมอาหารเช้าให้กับเขาหนึ่งชุด

หยางหยางวิ่งเข้าไปทานข้าวในห้องรับประทานอาหารอย่างรวดเร็ว

ข้างนอกห้องรับแขกมีเสียงรถยนตร์ ถัดมามีเสียงที่ดังกึกก้องดังออกมา

"Hi everybody……ผมเป่หมิงสามกลับมาอีกแล้ว" ไปตามเสียงที่ดังกึกก้อง ฉีเย่นใส่ชุดทะเลเต็มชุด ใส่หมวกฟาร์มสีน้ำตาล บนจมูกยังใส่แว่นตาแฟชั่น

ตั้งแต่ครั้งก่อนเธอกับลูกชายจากกันด้วยความหมางเมินจนถึงตอนนี้ นับๆดูก็หลายเดือนแล้ว

ความคิดเห็น