ตอนที่ 825 ให้บุหรี่ฉันม้วนนึง

ตอนที่ 825 ให้บุหรี่ฉันม้วนนึง

เป่หมิงโม่ถอนหายใจ​:" เฟยเอ๋อ เรารู้จักกันมานับว่าหลายปีแล้ว หัวสมองของคุณคิดอะไรอยู่ผมจะไม่รู้เลยหรือ? ในเมื่อผมถามคุณ​แบบนี้ ในมือของผมต้องมีอะไรบ้างแล้วแน่นอน​ เพียงแต่​ว่าผมเห็นแก่ที่คุณดีต่อผมถือว่าพอใช้ได้​ ผมจึงตัดสินใจให้คุณ​พูดออกมาเองดีกว่า

เฟยเอ๋อฟังปุ๊บรู้สึก​กลัวขึ้นมาบ้างแล้ว

นั่นเป็นเพราะว่า​อุบัติเหตุ​ครั้งก่อนของท่านเป่หมิง เธอได้โกหก​ สุดท้ายถูกเป่หมิงโม่มองจนทะลุปรุโปร่ง​

เป็นเพราะเรื่องนี้​ เป่หมิงโม่จึงยกเลิก​งานแต่กับตัวเอง

ตอนนี้​ เขาถามเรื่องคลิปวีดีโอ​อีก​ ถ้าหากตัวเองไม่ตอบความจริงไป​ ไม่รู้​ว่าเป่หมิงโม่จะจัดการตัวเองยังไง​

สิ่งที่เธอคิดได้ก็คือ​ ฝีมือที่ร้ายกาจ​ไม่ได้ดีไปกว่าถังเทียนจื๋อสักเท่าไหร่

***

ถ้าเป็นเรื่องดีๆย่อมไม่ใช่เรื่องร้ายๆ​ ถ้าเป็นเรื่องร้ายๆหนียังไงก็หนีไม่พ้น

เฟยเอ๋อคิดถึง​ตรงนี้​ ถอนหายใจ​เบาๆ:"คลิปวีดีโอ​ฉันเป็นคนทำเอง"

เป่หมิงโม่ได้ยินคิ้วกระตุกโดยไม่รู้ตัว​

ความจริงเรื่องนั้นตัวเองยังไม่ได้ตรวจสอบ​ว่าใครเป็นคนทำ​ เพียงแค่​เขามีความรู้สึก​ว่า​เฟยเอ๋อเป็นคนทำ​ แต่ว่าไม่มีหลักฐาน​ที่​แน่นหนา​

หลังเจอเฟยเอ๋ออีกครั้ง​ เป่หมิงโม่ตัดสินใจหลอกเธอพูดความจริงออกมา​เอง​ ถ้าหากเธอไม่ได้เป็นคนทำ​ ถ้าอย่างนั้น​ก็ไม่รู้​ว่าเป็นใครอีกแล้ว

เขารู้แค่ว่ามีผู้หญิง​สองคนที่ไม่ถูกกับกู้ฮอน คนนึงคือเฟยเอ๋อ อีกคนคือซูยิ่งหวั่น

เพียงแต่ว่าตอนนั้น​ซูยิ่งหวั่นอยู่​ที่ต่างประเทศ​

สีหน้าเป่หมิงโม่เปลี่ยนไป​ทันที:"คลิปวีดีโอ​คุณ​เป็นคนทำ​ ผมคิดว่าคนที่แจ้งตำรวจเรื่องที่ว่าเธอทำการค้าขาย​ทุจริต​นั้น​ก็เป็นคุณ​สินะ​ ฮอนมีความแค้นอะไรกับคุณ​กันแน่​ ทำให้คุณ​ต้องใช้ฝีมือที่​ต่ำช้ามาจัดการกับเธอแบบนี้?"

ในเมื่อเปิดอกคุยกันแล้ว เฟยเอ๋อรู้สึก​ว่า​ไม่มีอะไรต้องปิดบังอีกแล้ว​:" ถูกต้อง​ ฉันเป็นคนแจ้งตำรวจเอง​ โม่​ คุณ​ยังมาถามฉันว่าเพราะอะไร​ ทำไมคุณ​ไม่คิดดูดีๆ? ตั้งแต่ต้นจนจบฉันต่างหาก​ที่​เป็นว่าที่​ภรรยา​ของ​คุณ​ เธอก็แค่คลอดลูก​ชายสองคนให้กับคุณ​แค่นั้นเอง​ คุณ​ถามฉันมาตลอดว่าทำไมต้องทำกับเธอแบบนี้​ ถ้าอย่างนั้น​ทำไมคุณ​ไม่คิดดูว่าเธอทำอะไรกับฉันบ้างหล่ะ​ ยังจำพิธี​งานหมั้น​ของเราได้มั้ย​ เธอพาลูกชายสุดที่รักทั้งสองของคุณ​มาวุ่นวายที่งาน​ บอกว่างานหมั้น​ก็จริง แต่สุดท้ายเข้ามาวุ่นวาย​จนมีแค่ในนามแต่ไม่ได้เป็นจริง​ ต่อมา​ อยู่​ที่​บ้านพักตากอากาศที่นั่น​ ฉันไม่รู้​ว่าเธอวางยาเสน่ห์​อะไรให้กับป้าของคุณกันแน่​ ทำให้ป้าของคุณชอบเธอมาก​ และทำเย็น​ชากับฉัน​ ยิ่งไปกว่านั้น​การเรียกนามก็ต่างกันโดยสิ้นเชิง​"

ยิ่งพูดเฟยเอ๋อยิ่งโมโห​ ยิ่งพูดยิ่งรู้สึก​ตัวเองกล้ำกลืนฝืนทนมากๆ:" โม่​ ฉันอยากถามคุณ​ ตอนที่อยู่บ้านพักตากอากาศ เวลาที่คุณอยู่​กับฉันนานกว่าหรือคุณ​อยู่กับเธอนานกว่ากัน? หลังจากนั้นเจอกับไฟไหม้​ คุณ​ได้ช่วยเหลือ​เธอและลูกๆไปในที่ที่ปลอดภัย​ ถึงคิดได้ว่ายังมีฉันอยู่​ บางครั้งฉันคิดอยู่ตลอดเวลา​ ถ้าตอนนั้นฉันถูกไฟเผาตาย​ ก็อาจไม่มีความทุกข์​พวกนี้แล้ว​ โม่​ นี่ก็คือเรื่องหลายๆเรื่อง​ ระหว่างฉันกับเธอเกิดขึ้น​มาทีละเรื่องทีละเรื่องทำให้ฉันรู้สึก​ยิ่งอยู่ยิ่งเกลียด​เธอ​ ยิ่งอยู่ยิ่งอยากให้ชื่อเสียงของเธอเสียหาย​และพังยับเยิน​ ยังดี​ ในที่สุดโอกาส​ดีๆที่ฉันรอคอยก็ได้มาถึงแล้ว​ เธอกับหยินปู้ฝันทำงานในโรงแรม​ ฉันก็แค่ผลักเรือให้ไหลไปตามน้ำ​ ทำให้เธองอหัวไม่ขึ้​นต่อหน้าคนอื่นอีกต่อไป​ ฉันจะได้หายแค้นใจ"

เฟยเอ๋อพูดอยู่​ จ้องตาโตๆ​ เผยความแค้นที่มีต่อกู้ฮอนออกมา

เป่หมิงโม่คิดไม่ถึงเฟยเอ๋อจะพูดคำพูดเช่นนี้ออกมา​ ส่ายหน้า​เบาๆโดยไม่รู้ตัว​

คิดถึง​ตอนนั้น​ เธอเป็นผู้หญิง​ที่อ่อนโยน​มาก​ ถึงแม้​ตัวเองไม่มีความรู้สึก​ดีๆต่อเธอ​ แต่ว่าปฏิเสธ​ไม่ได้เลยว่าเธอคือผู้หญิง​ที่ดีคนนึง

แต่ทำไมหลังจากไฟไหม้​ครั้งนั้นมา เธอก็ค่อยๆเปลี่ยนไป​เปลี่ยน​ไปจนตัวเองเหมือนไม่เคยรู้​จัก​มาก่อน

สำหรับความอิจฉา​ริษยา​ที่ผู้หญิงมีต่อผู้หญิง​นั้น​ อาจมากกว่าระหว่าง​ผู้ชายซึ่งความร้ายกาจ​นั้นสามารถ​ทำให้ร่างกายของคนหนาวเย็น​จับใจ

เป่หมิงโม่หยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า​ ดึงออกมาหนึ่งม้วนคาบไว้ในปาก

ขณะนี้​เฟยเอ๋อพูดจาขึ้นมาอีกแล้ว:" โม่​ ให้ฉันม้วนนึงได้มั้ย?"

นี่ทำให้เป่หมิงโม่คิดไม่ถึง​ ในความทรงจํา​ของเขา​ เฟยเอ๋อไม่เคยสูบบุหรี่​ ยิ่งไปกว่านั้น​หลังได้กลิ่นบุหรี่​ ก็จะหลบไปไกลๆ

แต่ว่าในเมื่อเธอมีความต้องการแบบนี้​ เขาได้หยิบออกมาอีกม้วน​นึง ให้ฉิงฮัวยื่นให้กับเธอ

***

เฟยเอ๋อรับบุหรี่มา​ คีบบุหรี่ไว้ในระหว่าง​นิ้วมือทั้งสองนิ้วแบบไม่คุ้นเคย​

ฉิงฮัวเอาไฟเช็ด​ออกมาจุดไฟบุหรี่ให้กับเธอ

หลังเฟยเอ๋อสูบแรงๆไปหลายคำ​ เหมือนสบายตัวไปทั้งคน

เป่หมิงโม่พ่นควันสีฟ้าอ่อนๆออกมาเบาๆ​ มองหน้าเธอ:"คุณ​หัดสูบบุหรี่​ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

เฟยเอ๋อถือบุหรี่ไว้และยิ้มแย้ม​อย่างขมขื่น​:"จะเมื่อไหร่หล่ะ​ ก็ตอนที่หลบๆซ่อนๆอยู่​ข้างนอกไง​ อยู่​ในความหวาดกลัว​ทุกวัน​ ไม่มีที่พึ่ง​ดีๆทางจิตใจ​ เมื่อก่อนฉันเคยเห็นคุณสูบบุหรี่​ที่นั่นบ่อยๆ​ เพราะฉะนั้น​ฉันจึงหัดเป็นแล้ว"

ต่อมาทั้งสองคนเงียบสงบ​ ส่วนความเงียบสงบครั้งนี้รักษา​ไว้ได้นานที่สุดก็แค่เวลาที่บุหรี่ถูกไฟเผาจนหมดสิ้นไปในวินาทีนั้น

หลังเฟยเอ๋อสูบบุหรี่หมดไป​ รู้สึก​อาการดีกว่าเมื่อสักครู่​ที่ได้เจอกับเธอ

" เอาอีกม้วนนึงมั้ย? "เป่หมิงโม่ถามเธออย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

เฟยเอ๋อยิ้มแย้ม​เล็กน้อย​ จากนั้นส่ายหน้า​:" ตลอดเวลา​ที่ผ่านมา​ น้อยมากที่จะถามความต้องการ​ของฉัน​ คุณ​ชินกับการที่สั่งให้คนอื่นทำตามคำสั่งของคุณมาโดยตลอด