ตอนที่ 827 ไม่ขอรับผิดชอบ

อยู่บ้านเป่หมิง มีอยู่สองคนที่ทำให้คุณตาและคุณย่าปวดหัว คนนึงคือคุณพ่อเป่หมิงโม่ อีกคนก็คือลุงสามเป่หมิงยัน

คุณพ่อบีบบังคับลุงใหญ่เป่หมิงเฟยหยวนออกไปแล้วแม้กระทั่งประตูบ้านเป่หมิงก็ไม่ให้เข้า

ลุงสามเป็นคนที่ไม่ว่าจะเป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่ยอมเข้ามายุ่งเกี่ยวกับบริษัทเป่หมิงทุกเรื่อง เขาตั้งอกตั้งใจจะเป็นแค่ดาราดัง

"เอาหล่ะเอาหล่ะ ตอนนี้เราอย่าเพิ่งถกเถียงเรื่องพวกนี้เลย คุณย่าเรียกเราลงไปทานข้าวแล้ว ถ้าให้พวกเขารอนานมันจะไม่ดี ถึงเวลาพวกเขาขึ้นมาหาเราแล้วละก็ ถ้าอย่างนั้นจะเผยพิรุธออกมาได้ง่ายๆ" เฉิงเฉิงพูดอยู่จับแขนของหยางหยางเดินไปทางหน้าประตู

เฉิงเฉิงและหยางหยางมาถึงที่ห้องรับประทานอาหาร กับข้าวได้วางเต็มโต๊ะเรียบร้อยแล้ว

เพียงแต่ว่าตั้งแต่ต้นจนจบหยางหยางทานไม่เยอะเท่าไหร่

เป่หมิงยันเห็นท่าทางหยางหยางไม่มีชีวิตชีวา ยิ้มแย้มให้เขา:"หยางหยาง นายเป็นอะไร กับข้าววันนี้ไม่ถูกปากนายหรือว่านายเป็นอะไร? หรือยังโกรธคำพูดของลุงตอนเช้า? ลูกผู้ชาย อย่าใจแคบได้ไหม"

"ลุงสาม ตอนเช้าลุงพูดอะไรกับหยางหยางหรอครับ?" เฉิงเฉิงถามอย่างแปลกใจ

ปกติไอ้เด็กหยางหยางไม่ค่อยใส่ใจกับเรื่องอะไรทั้งนั้น ยังมีคำพูดอะไรที่สามารถกระทบกระเทือนถึงจิตใจเขาอีกเหรอ

เป่หมิงยันพูดด้วยสีหน้าน่าสงสารว่า:" ยังจะเรื่องอะไรหล่ะ หลังจากลุงได้ฟังผลการสอบของเขา จึงล้อเล่นกับเขา ถามเขาว่าโกงข้อสอบรึเปล่า หลังจากนั้นเขาก็ทำแบบนี้กับลุงตลอดเลย"

เฉิงเฉิงฟังแล้วที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง พูดว่าหยางหยางโกงข้อสอบ สัมผัสถึงเส้นฟางสุดท้ายของเขาแล้ว มิเช่นนั้นทำไมเมื่อวานต้องหนีออกจากบ้านอย่างโมโห

" ลุงสามครับ เรื่องนี้ไม่โทษลุงสามครับ เรื่องเมื่อวานผมเองที่ไม่ได้ตรวจสอบดีๆ ผมได้พูดกับพ่อและแม่ไปแล้วทำให้หยางหยางถูกเข้าใจผิด"

พูดอยู่ เฉิงเฉิงหันหน้าไปมองหยางหยาง:"เพราะฉะนั้นวันนี้ผมจึงแสดงคำขอโทษต่อนาย" ขณะที่คำพูดจบลงยังกระพริบตาให้กับเขาอีกด้วย

ให้เขาอย่าเหลวไหลอีก มิเช่นนั้นช้าเร็วเรื่องจะถูกเปิดโปง

หยางหยางก็ไหลไปตามน้ำ:" เอาหล่ะ เรื่องนี้ถือว่าผ่านไปแล้ว แต่ว่าลุงสาม ผมจะลงโทษลุง"

เป่หมิงยันเห็นท่าทางหยางหยางดีขึ้นมาบ้างแล้ว เขารีบพยักหน้า:"ได้ได้ นายพูดอะไรลุงก็รับปาก พอใจรึยัง?"

เจียงฮุ่ยซินจ้องหน้าเป่หมิงยัน:"ยันยัน ไม่มีใครตามใจหยางหยางเช่นนาย เขาเอาอะไรนายก็รับปาก ถ้าเขาจะเอาพระจันทร์บนฟ้า แม่จะคอยดูนายเตรียมตัวจะไปเอามาให้กับเขายังไง"

"แม่ครับ เรื่องง่ายนิดเดียว แม่เคยเล่านิทานเรื่องนึงให้ผมฟังเรื่องลิงล้วงพระจันทร์ไม่ใช่หรือ พอถึงตอนกลางคืน เอาน้ำมาให้หยางหยางหนึ่งถ้วย ให้เขาไปดูพระจันทร์ที่พื้นก็ได้แล้วไงครับ"เป่หมิงยันพูดอย่างหัวเราะชอบใจ จากนั้นยังตั้งใจไปมองหน้าหยางหยาง

หยางหยางมองบนให้กับเป่หมิงยัน:" ลุงสามครับ ลุงคิดว่าผมโง่กว่าลิงเหรอครับ? ตอนกลางคืนสามารถสะท้อนเงาของพระจันทร์ได้ ถ้าอย่างนั้นกลางวันและฟ้าเคลิ้มๆหล่ะ? อีกอย่าง ผมก็ไม่เสนอคำถามที่ไร้เดียงสาเช่นนี้ออกมาหรอครับ"

"โธ่โธ่ ดูไม่ออกนะเนี้ย ไม่เจอตั้งหลายวัน นายปากดีมากเลยนะ"

" ต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว ความจริงผมมีความต้องการอย่างเดียว:" นั่นก็คือพาผมไปที่กองถ่ายของลุง ไปดูสิว่าลุงถ่ายหนังยังไงกันแน่ ง่ายแค่นี้เอง"

"สีหน้าเป่หมิงยันเผยสีหน้าที่ลำบากใจออกมาเล็กน้อย:" ช่วนนี้ลุงไม่ค่อยได้รับหนังอะไรสักเท่าไหร่ ถ้าอย่างนั้นจะพานายไปดูยังไง? เอาอย่างนี้มั้ยรอให้เฉิงเฉิงสอบเสร็จแล้ว ลุงพาพวกนายไปร้านกองถ่ายเหิงเตี้ยนสักครั้งเป็นไง?"

***

"กองถ่ายเหิงเตี้ยน？นี่มันเป็นสถานที่อะไรกันครับ สวนสนุกหรือครับ?" หยางหยางได้ยินชื่อนี้เป็นครั้งแรก

เฉิงเฉิงอยู่ข้างๆแสดงท่าทางที่ลำบากใจ น้องชายคนนี้ของเขานอกจากจะเล่นเกมส์และทานอาหารอร่อยแล้ว สำหรับเรื่องภายในประเทศเข้าใจน้อยเกินไปจริงๆ

ดูท่าต้องสอนพิเศษให้ความรู้ที่จำเป็นของภายในประเทศให้กับเขาซะหน่อยแล้ว:"กองถ่ายเหิงเตี้ยน เป็นสถานที่ที่ถ่ายทำหนังซึ่งมีชื่อเสียงพอสมควร มีหนังหลาย เรื่องมากๆที่ถ่ายทำที่นั่นเช่น《ฮีโร่》และช่วงก่อนที่คุณแม่ติดตาม《เจินหวน จอมนางคู่แผ่นดิน》ล้วนถ่ายทำที่นั่นหมด"

"เฮอเฮอ เฉิงเฉิงใช้ได้นะเนี่ย ไม่เพียงการเรียนดี สำหรับเรื่องพวกนี้ก็เข้าใจด้วย" เป่หมิงยันอดที่จะชื่นชมไม่ได้

ทันทีนั้นความอิจฉาตาร้อนของหยางหยางเริ่มทำงานขึ้นมาแล้ว เขากอดแขนไว้ ทำท่าทางไม่พอใจและพูดว่า:" กองถ่ายเหิงเตี้ยนทำไมผมจะไม่รู้ ผมแค่ตั้งใจจะทดสอบนายก็แค่นั้นเอง เรื่องนั้น《มัมมี่3》ก็ถ่ายทำที่นั่นเช่นกัน ใช่แล้วยังมีหนังเรื่องต่อต้านญี่ปุ่นที่แพร่หลายในอินเทอร์เน็ต——ผีกระชากมือก็ถ่ายทำที่นั่น วันปิดเทอมซัมเมอร์ไปเที่ยวที่นั่นก็ไม่เลวนะ ไม่แน่อาจจะเจ้าตาในสำกัดใดสำกัดนึง เป็นแขกรับเชิญที่เล่นบทเป็นคุณชายหรือว่าBOOSก็ไม่แน่นะ เอาหล่ะ เราไปที่นั่นกันเถอะ"

เฉิงเฉิงมองหน้าหยางหยางอย่างสงสัย:" อย่างนายเนี้ยนะแม้แต่หนังก็แสดงไม่เป็น ยังจะเล่นเป็นคุณชาย และBOSS มากสุดให้นายเล่นได้แค่คนผ่านถนน คนขอทานหรือไม่ก็เด็กส่งหนังสือพิมพ์ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว"

หยางหยางได้ยินไม่พอใจ เขาพูดอย่างโมโหว่า:"ลุงสาม ลุงพูดสิผมแสดงหนังเป็นรึเปล่ากันแน่ การแสดงของโรงเรียนครั้งก่อนผมเป็นถึงพระเอาเชียวนะ ที่สำคัญหลังจบการแสดงการเคลื่อนไหวของเวทีด้านล่าง มันช่าง เสียงดนตรีดังกึกก้อง เสียงปะทะดังพร้อมเพรียง การแสดงอย่างอลังการ ผู้คนมากมายก่ายกอง"

เขาพูดไปด้วย ยังเลียนแบบท่าทางผลงานของเจียงตานตานอีกด้วย

ทำให้คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นต่างชอบใจ

สมแล้วหยางหยางเป็นคนที่สร้างความสุขให้กับคนในบ้าน

" ได้เลย ตกลงตามนี้ เดี๋ยวลุงจะไปจองตั๋วเอง รอให้เฉิงเฉิงสอบเสร็จเราก็ออกเดินทางทันทีเลย" เป่หมิงยันหัวเราะจนน้ำตาเกือบไหลออกมา เขาผายมือให้หยางหยางหยุดการแสดง

เจียงฮุ่ยซินได้ยินลูกชายจะพาเด็กสองคนออกไปเล่นเริ่มเป็นห่วงพวกเขาทันที

ปกติเป่หมิงโม่ไม่ค่อยสนใจเฉิงเฉิงและหยางหยางสักเท่าไหร่ แต่ว่าเธอรู้ดีเด็กสองคนนี้สำคัญต่อเขามากแค่ไหน

ตอนนั้นเป่หมิงเฟยหยวนยังไม่ได้สร้างความกดดันให้กับเขา เขาก็เอาหุ้นส่วนของเป่หมิงเฟยหยวนไปจนหมด ที่สำคัญไล่ออกจากบ้านเป่หมิงอีก

ถ้าหากเด็กสองคนนี้มีอันตรายเกิดขึ้นจากมือเป่หมิงยันแล้วละก็...........

ผลที่ตามมาเธอไม่กล้าคิดเลยจริงๆ

ความคิดเห็น