ตอนที่728 เด็กผู้ชายในรูปภาพ

ตอนที่728 เด็กผู้ชายในรูปภาพ

เธอถึงเดินออกมา ที่เธอทำแบบนี้ นั้นเป็นเพราะว่ากลัวว่าด้านนอกมีการเคลื่อนไหว ถ้าเขายืนรออยู่ที่ประตูแล้วบุกเข้ามาขึ้นมาจะทำยังไง

ทำตามที่เป่หมิงโม่บอก เธอดึงลิ้นชักออกมา ก็เห็นแค่เสื้อผ้าที่จัดวางเป็นระเบียบอยู่ไม่กี่ตัว แท้ที่จริงแล้วมันก็เป็นเสื้อผ้าของเธอนั้นเอง

บนเสื้อผ้ายังมีกลิ่นในห้องของเป่หมิงโม่อยู่อ่อนๆ

ไอ้เจ้าเป่หมิงโม่นี้ไม่รู้จักเสื้อผ้าเลยจริงๆ ยังกล้าคิดที่เอาเสื้อผ้าไหมแท้ไปทำเป็นผ้าขี้ริ้วอีก

กู้ฮอนรีบสวมใส่เสื้อผ้าด้วยความเร็วสูงสุด แล้วก็จัดเก็บสิ่งของที่วางไว้ที่‘ประตูกันภัย’ของเธอ

“ทำไมคุณถึงเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ แต่ก่อนก็ไม่เห็นว่าคุณจะใช้เวลาอาบน้ำนานขนาดนี้นะ ” ดูเหมือนว่าเป่หมิงโม่จะนั่งรอบนโซฟานานไปหน่อย เริ่มไม่มีความอดทนแล้ว

กู้ฮอนมองดูนาฬิกา นับตั้งแต่เธอขึ้นไปจนลงมา ใช้เวลาไปประมาณหนึ่งชั่วโมง

ที่จริงเวลาที่เธออาบน้ำนั้น ไม่เกินสิบถึงยี่สิบนาทีเท่านั้น

เวลาที่เหลือก็ใช้ไปกับการขัดขวางการแอบโจมตีของเป่หมิงโม่ยังไงต่างหาก

“ก็ไม่ใช่ต้องระวังใครบางคน ที่ฉวยโอกาสแอบเข้ามามองฉันตอนอาบน้ำหรอกเหรอ ” เธอพูดถึงตรงนี้ แล้วก็ใช้สายตาจ้องมองไปที่เป่หมิงโม่

เป่หมิงโม่นั่งเขย่าขานั่งไขว่ห้างแล้วยิ้มขึ้นมานิดๆ : “ผมต้องแอบดูอีกเหรอ ผมก็มองเห็นมาหมดแล้ว อีกอย่างผมไม่เพียงแค่มอง ยัง……”

ตอนที่เขากำลังจะพูดต่อไปอีกนั้น กู้ฮอนก็ใช้เสียงดังพูดขึ้นว่า : “คุณหุบปากเดี๋ยวนี้นะ ถ้ายังพูดอีกฉันจะขับรถกลับไปเดี๋ยวนี้ ”

เป่หมิงโม่ยักไหล่ และมองใบหน้าที่ตึงเครียดของเธอ แล้วเผยสีหน้าที่เย้ยหยันออกมา

ดูเหมือนว่ายิ่งพูดจุดสำคัญก็จะพูดแทรกขึ้นมาว่าหยุดพูดทันที

“ยืนอยู่ตรงนั้นทำไม นั่งลงซิ ” เป่หมิงโม่พูดแล้วเอามือชี้ไปที่ข้างตัวของตัวเอง

“คุณคงไม่ได้ให้ฉันมานั่งดูอัลบั้มเก่าเป็นเพื่อนคุณหรอกนะ ถ้าคุณอยากดูคุณก็เอากลับไปดูที่ห้องของตัวเองไป ขอโทษ ฉันไม่มีอารมณ์ พรุ่งนี้ฉันต้องทำงานอีก ” กู้ฮอนคิดว่าที่รื้อค้นตู้ค้นกล่องที่แท้ก็เพื่อมานั่งดูรูปภาพเก่าๆเป็นเพื่อนเขา

เป่หมิงโม่ไม่ได้พูดอะไร แล้วก็เริ่มเปิดอัลบั้มดู

กู้ฮอนที่ยืนอยู่ข้างๆ ก้มหน้าก็สามารถมองเห็นได้ว่าในอัลบั้มนั้นมีรูปภาพขาวดำจัดเรียงไว้มากมาย นี้ก็คงเป็นรูปวัยเด็กของเป่หมิงโม่ล่ะมั้ง

ไม่รู้ว่าวันนี้เป่หมิงโม่กินยาอะไรผิดไป ทำไมถึงคิดอยากจะดูรูปในวัยเด็กขึ้นมา

เมื่อกี้กู้ฮอนรู้สึกค่อนข้างง่วง แต่หลังจากอาบน้ำอุ่นไปแล้วก็เรียกสติกลับคืนมาได้ไม่น้อย

คนส่วนมากก็มีความรู้สึกแบบนี้ ถ้าเลยช่วงเวลาที่ง่วงมากที่สุดไปแล้วนั้น : บางที่ก็ครึ่งชั่วโมง บางทีก็ไม่กี่นาที สิบกว่านาที

หลังจากนั้นก็จะเรียกสติกลับมาได้ พอถึงช่วงนี้ท่าจะนอนก็อาจจะนอนไม่หลับก็ได้

ตอนนี้กู้ฮอนก็อยู่ในช่วงนี้

อัลบั้มนี้บันทึกรูปภาพศตวรรษที่แล้ว นับว่าเป็นยุคสมัยที่ยาวนานมากสำหรับเธอ แล้วก็กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเธอได้ไม่น้อย

เป่หมิงโม่รู้ว่าถึงปากเธอจะพูดแบบนั้น แต่ว่าเธอก็ไม่ขยับเท้าไปไหน แอบยืนมองอยู่นะ

เขาฉีกยิ้มมุมปาก เด็กน้อยผู้หญิงคนนี้ปากไม่ตรงกับใจจริงๆ ช่างเถอะ ผู้หญิงส่วนมากมักฉลาดพูด

เขาไม่ได้ขอร้องให้เธอนั่งลงมาอีก ยืนอยู่ข้างตัวเองแบบนี้ก็ดี

เป่หมิงโม่ค่อยๆเปิดรูปขึ้นดูทีละใบ ในอัลบั้มมีภาพวัยเด็กของเขาเยอะมากจริงๆ

ครั้งหนึ่งเขาเคยปิดผนึกอัลบั้มนี้ไว้ในหัวสมองความทรงจำลึกๆของเขา แต่ว่าหลังจากที่เขาเห็นรูปใบนั้นในมือกู้ฮอนแล้ว เขาก็ต้องเปิดผนึกอัลบั้มด้วยตัวเอง เพื่อหาคำตอบที่เขาต้องการ

***

เป่หมิงโม่ดูอย่างละเอียดพิถีพิถันมาก เขาหยุดดูรูปเกือบทุกใบ

เวลาเดินผ่านไปเรื่อยๆ อัลบั้มรูปภาพก็เหลือเพียงไม่กี่หน้า

กู้ฮอนยืนนิ่งๆอยู่ข้างๆเขา เหมือนว่าเธอก็ไม่อยากขัดขวางช่วงเวลาที่สงบสุขสั้นๆนี้

จนถึงที่เป่หมิงโม่เปิดดูหน้ารองสุดท้าย เป่หมิงโม่ค่อยๆฉีกยิ้มมุมปากขึ้น เขาหยิบรูปหนึ่งใบออกมาจากอัลบั้ม

รูปอะไรถึงทำให้เขารู้สึกมีความสนใจมากมายขนาดนั้น กู้ฮอนก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา

เธอค่อยค่อยหันหน้าไปมอง ก็เห็นแค่เด็กผู้ชายใส่ชุดสูทภาพขาวดำอยู่บนนั้น

รูปร่างหน้าตาเหมือนเฉิงเฉิงกับหยางหยางผสมกัน

มองดูก็น่าจะอายุไม่เกินหกเจ็ดขวบ

เฉิงเฉิงถือว่าเป็นเด็กที่โตเต็มวัยแล้วเมื่ออยู่ในเด็กวัยเดียวกัน แต่ว่าเมื่อเทียบกับเด็กผู้ชายที่อยู่ในรูปแล้วกลับเทียบไม่ติดเลยสักนิด

ท่าทางขมวดคิ้วเล็กๆแสดงให้เห็นถึงความเมินเฉย

จากมุมที่กู้ฮอนมองก็เห็นแค่ใบหน้าของเขาแล้วก็ปกคอเสื้อชุดสูทน้อยๆ ที่เหลือก็ถูกร่างกายของเป่หมิงโม่บังจนหมดแล้ว

เพื่อที่จะมองเห็นรูปใบนี้ชัดขึ้น กู้ฮอนก็เลยขยับไปด้านหน้าอีกอย่างระมัดระวัง แต่ก็ยังคงรักษาระยะห่างความปลอดภัยระหว่างเป่หมิงโม่ไว้อยู่

เธอไม่อยากให้ตอนที่เธอไม่ได้ระวังตัวนั้นเป่หมิงโม่ ก็จะจับตัวเธอเอาไว้

ที่นี่คือบ้านตระกูลเป่หมิง ถึงแม้จะมีเจียงฮุ่ยซินและคนรับใช้ แต่ว่านี้ก็เป็นรังของเขา ถ้าเขาอยากจะทำอะไรก็ทำได้หมดตามที่เขาต้องการ