ตอนที่ 87
เด็กดื้อ | 89 Nc20+
October 28, 2026
พอมาถึงคุณป๋าก็จ่ายค่าเสียหายให้กับป้าขาว ที่ทำให้รถมีรอยกระสุนนั่นแหละ มันใช่เรื่องหรือเปล่าล่ะ
พอป้าขาวเห็นว่าที่รถมีกระสุนปืนเจาะอยู่ก็ตกอกตกใจยกใหญ่ ถามกับฉันว่าไปทำอะไรมา แล้วก็หมุนๆ ตัวฉันเพื่อเช็คดูว่ามีรอยแผลหรือเปล่า บอกว่าไม่มีอะไร ไม่มีอะไรป้าขาวก็ไม่ยอมเชื่อ ต้องดูด้วยสายตาตัวเองให้แน่ใจ
กว่าจะยอมปล่อยให้ฉันกลับขึ้นมาบนดอยก็เกือบค่ำมืดแหนะ
“ปวดขาชะมัด คืนนี้เธอคงต้องทำให้ฉันแล้วแหละ ปวดขาขนาดนี้ฉันคงไม่มีแรง”
คุณป๋าพูดในตอนที่เราเดินขึ้นมาจนถึงที่บ้านแล้ว ใบหน้าคมคายซีดเผือด ท่าทางดูอิจโรย ก็เป็นธรรมดาของคนแก่นั่นแหละ
“เรื่องอะไรล่ะคะ คุณป๋าอยากทำก็ทำเองสิ”
“ทำไมเธอพูดแบบนี้ ไม่อยากทำหรือไง”
“ไม่ค่ะ”
บ้าจริง! นี่ฉันกำลังยืนเถียงกับคุณป๋าเรื่องเซ็กส์อยู่อย่างนั้นหรอ
คุณป๋าเดินตรงมาหาฉัน จากนั้นก็จับมือฉันให้เดินตามตัวเองขึ้นห้อง ไหนบ่นว่าเจ็บขา ทำไมเดินซะคล่องเชียว คุณป๋าพาฉันเดินเข้ามาในห้อง แถมไม่ลืมที่จะล็อกห้องเอาไว้อีกต่างหาก พอล็อกห้องเรียบร้อยแล้วคุณป๋าก็เดินไปนั่งบนเตียง
“มานั่งนี่” ฝ่ามือใหญ่ตบลงบนจาแกร่งของตัวเอง เพื่อให้ฉันไปนั่งตรงนั้น
“ไม่ปวดขาแล้วหรอคะ ?”
“ก็แค่สำออยอยากให้เมียขึ้นให้” พูดจบคุณป๋าก็ยักคิ้ว แถมยังทำหน้าเจ้าเล่ห์อีกต่างหาก
ฉันค่อยๆ เดินนวยนาดไปนั่งลงบนขาแกร่งของคุณป๋า แต่เป็นการนั่งที่หันหน้าเข้าหากันนะ พอคุณป๋าเห็นฉันนั่งแบบนี้ก็กระตุกยิ้มมุมปากออกมาอย่างพึงพอใจทันที
“ขึ้นให้แบบไปนี้หรอคะ”
“อย่ายั่วแบบนี้…” คุณป๋าเอานิ้วหัวแม่มือแตะลงมาบนริมฝีปากของฉันเบาๆ
อ่า!! พอเอาเข้าจริงกลับเป็นฉันที่อ่อยคุณป๋าก่อน ทำไมฉันถึงแสดงความต้องการออกมาขนาดนี้นะ ต้องนิ่งแล้วปล่อยให้คุณป๋าเป็นคนเริ่มสิ เพิ่งยกโทษให้แท้ๆ เชียว
“พรุ่งนี้กลับกรุงเทพกับฉันนะ”
“หนูยังไม่อยากกลับเลยค่ะ อยากอยู่ที่นี่ต่ออีกหน่อย”
“ทำไม ชอบหรือไงที่ของไอ้เวรนั่น!!” จู่ๆ คุณป๋าก็ถามเสียงแข็ง แถมยังทำตาเขียวปั๊ดจ้องหน้าฉันอีกต่างหาก
“หนูชอบธรรมชาติของที่นี่ค่ะ พี่ดินไม่ได้เกี่ยวสักหน่อย”
“จะไม่เกี่ยวได้ยังไง ในเมื่อมันเป็นเจ้าของที่นี่”
“ถ้าจะมากระชากเสียงใส่กันแบบนี้หนูจะไม่คุยด้วยแล้วนะคะ น่าเบื่อ!!” ฉันสะบัดหน้าหนี คนอะไรก็ไม่รู้พอตอนง้อพยายามพูดดี พอใหอภัยก็มาหาเรื่องทะเลาะ นี่น่ะหรอที่บอกว่าจะทำให้ฉันเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุด
คุณป๋าถอนหายใจออกมาเบาๆ “ถ้าเธอชอบที่แบบนี้ เดี๋ยวฉันหาซื้อให้ก็ได้ แต่พรุ่งนี้เธอต้องกลับกรุงเทพไปกับฉัน”
“รวยมากเลยหรอคะ ?”
“เธอรู้ดีว่าฉันรวยขนาดไหน”
ใช่ค่ะฉันรู้ รู้ว่าคุณป๋าน่ะรวยมากขนาดไหน “แค่หนูเอ่ยปากว่าชอบ ก็จะซื้อให้ เอาใจจังนะคะ”
“ฉันให้เธอได้ทุกอย่าง” คุณป๋าบอกเสียงหวาน ก่อนจะพลิกตัวฉันให้นอนราบไปกับที่นอน แล้วเอาตัวเองขึ้นมาคร่อม
มือหนาลูบไล้ไปทั่วตัวของฉัน “ให้ฉันมั้ย ?”
“ขนาดนี้แล้วต้องถามหนูด้วยหรอคะ”
คำพูดของฉันทำให้คุณป๋าแสดงอาการพอใจออกมา แล้วก้มหน้าลงกดริมฝีปากลงมาบนริมฝีปากของฉัน เราทั้งคู่จูบแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน
กางเกงที่ฉันสวมใส่ถูกคุณป๋าปลดเม็ดกระดุมแล้วถอดมันออกไปอย่างชำนาญ ก่อนที่คุณป๋าจะจัดการกางเกงของตัวเอง ทั้งที่เรายังจูบกันอยู่อย่างหนักหน่วง
“อื้ม” เสียงทุ้มเข้มครางออกมาในลำคอ ลิ้นสากตวัดเกี่ยวพันกับเรียวลิ้นของฉันจนฉันสู้ไม่ไหว ต้องผละริมฝีปากออกแล้วหอบหายใจแรงๆ
“แค่นี้ก็เหนื่อยหรือไง”
“คุณป๋าเล่นจูบไม่ให้หนูพักแบบนี้ใครจะไปหายใจทันล่ะคะ”
คุณป๋าไม่ตอบอะไร มือหนาจับชายเสื้อของฉันถกขึ้นแล้วถอดมันออกไปจากตัวของฉัน ก่อนจะปลดตะขอเสื้อชั้นในตามไปด้วย