บทที่ 3

บีทรีช คลับ

คลับกึ่งบาร์ใจกลางกรุงเทพถูกตกแต่งเอาไว้อย่างหรูหรามีระดับเพื่อรองรับลูกค้ากระเป๋าหนักเข้ามาใช้บริการ ร้านแห่งนี้ค่อนข้างมีความเป็นส่วนตัวสูง แถมยังต้องให้สมาชิกพาเข้ามาเท่านั้น ยิ่งทำให้เหล่าชายหนุ่มมีเงินต่างพยายามสมัครเป็นเมมเบอร์ เพื่ออวดความรวยข่มกัน

ภายในร้านจะมีหญิงสาวหน้าตาดีหลากหลายแนวให้เลือกไปนั่งเป็นเพื่อนคุย ซึ่งคัดคุณภาพมาแล้ว ทุกคนต้องผ่านการเทรนเตรียมตัวหลายขั้นตอน ทั้งรูปร่างหน้าตา มารยา การวางตัว และระดับความรู้ กว่าที่จะสามารถออกมารับงานจริงได้ เป็นการการันตีว่าลูกค้าจะไม่ได้หญิงสาวที่มีดีแค่รูปลักษณ์ภายนอกแน่นอน แต่ยังต้องมีสมองเช่นกัน

แม้ทุกอย่างจะดูล่อแหลมแค่ไหน แต่ทางร้านไม่มีบริการค้าเนื้อสดแน่นอน เพียงต้องการให้ลูกค้าผ่อนคลายไปกับบรรยากาศดีๆ อาหารอร่อย และมีสาวน่ารักคอยดูแล หรือบางคนแค่เบื่ออยากได้เพื่อนนั่งคุยเท่านั้น จึงมีบรรดานักธุรกิจพาคู่ค้ามาคุยทำสัญญาที่นี่ไม่ขาดสาย

แต่ก็มีพนักงานหลายคนที่แอบใช้ช่องโหว่นี้ทำข้อตกลงลับๆ กับลูกค้า ซึ่งทางร้านก็ไม่ได้ก้าวก่าย แต่ก็จะไม่รับรองความปลอดภัยใดๆ ให้แก่เด็กที่ทำเช่นนี้เหมือนกันว่าจะไปเสี่ยงเจอกับเรื่องอะไร

ใยไหมสวมชุดเดรสสายเดี่ยวเข้ารูปสีดำขับเน้นสัดส่วนให้โดดเด่นชวนมอง สับขาไขว้ราวกับนางแบบบนรันเวย์ ส่วนสูงกว่าหนึ่งร้อยหกสิบห้าเซนติเมตรรวมส้นสูงสี่นิ้ว ส่งเสริมให้เธอสวยสง่าราวกับนางพญาประจำคลับ

มุมปากอวบอิ่มเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงก่ำคลี่ยิ้มออกช้าๆ ให้การ์ดตัวใหญ่หน้าคลับที่คุ้นหน้าค่าตากันดี ซึ่งพวกเขาก็พยักหน้าให้เธอแล้วช่วยผลักประตูสีทึบอ้ารอให้สาวสวยเดินเข้าด้านใน

แสงไฟในร้านเป็นสีออกน้ำเงินมืดสลัว สร้างบรรยากาศให้ดูลึกลับน่าค้นหา เวทียกสูงจากพื้นเล็กน้อย มีนักดนตรีกำลังเช็กเครื่องเสียงกันอยู่ โต๊ะหินอ่อนขัดเงาล้อมด้วยโซฟาวิคเตอเรียทรงสูงถูกจัดเว้นระยะห่างกัน ล้อมรอบเวทีเพื่อความเป็นส่วนตัวของแขกที่มาใช้บริการ ภายในก็ประดับประดาด้วยโคมไฟคริสทัลส่องแสงระยิบระยับล้อแสงไฟในร้าน ให้ความรู้สึกผ่อนคลายมากกว่าพวกเลานจ์ที่จะคล้ายผับ เธอหันไปทักทายเพื่อนร่วมงานตามมารยาท รู้ดีว่าพวกนี้พอลับหลังก็มักจับกลุ่มนินทาด้วยความอิจฉาริษยา แต่หากใยไหมไม่ได้ยินด้วยหูตัวเองก็เลือกจะมองข้ามมันไป

เพราะการวางตัวดีดูแพงเข้าถึงยากและไม่เคยรับงานไปต่อกับแขกผู้ชาย ทำให้หญิงสาวคว้าตำแหน่งสาวสวยเบอร์หนึ่งของร้านมาครอบครอง แถมยังขึ้นแท่นเป็นลูกสาวคนโปรดของเจ๊เปา ชายหนุ่มวัยสี่สิบห้า รูปร่างสูงใหญ่กำยำหนวดเฟิ้มแต่ใจสาว เจ้าของร้านมาดเข้มที่ความจริงแล้วใจดีขัดกับหน้าตาดุๆ เหลือเกิน จึงทำให้ไม่ค่อยมีใครกล้าเขม่นใส่เธอนัก

ใยไหมทำงานที่ร้านนี้มาตั้งแต่เข้ามากรุงเทพใหม่ๆ ความยากจนทำให้เธอเลือกสถานบันเทิงอโคจรแทนการไปเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ที่ได้เงินน้อยกว่า อย่าหวังว่าจะให้มารดาที่เป็นเพียงแม่บ้านในรีสอร์ตช่วยส่งเสีย เธอต้องกัดปากดิ้นรนเอาชีวิตรอดในเมืองกรุงตามลำพัง เจ๊เปาดูเหมือนจะเห็นอะไรบางอย่างในตัวเธอจึงยอมรับเด็กสาวอายุเพียงสิบเก้าปีเข้าทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟ ช่วยให้เธอพอมีเงินเหลือเก็บไปอัปความสวย แล้วผลักดันจนสามารถเป็นตัวเต็งของร้าน ทำเงินให้ผู้มีพระคุณได้เป็นกอบเป็นกำ

ท่อนขาเรียวยาวก้าวไปยังส่วนหลังร้านเพื่อเก็บข้าวของส่วนตัวเอาไว้ในตู้ล็อกเกอร์ ยืนคุยกับเพื่อนร่วมงานบ้าง ระหว่างรอเวลาเปิดร้าน ไม่นานเสียงดนตรีภายนอกก็ดังคลอเข้ามาเบาๆ เป็นสัญญาณเริ่มทำงาน หญิงสาวหลายคนทยอยเดินออกไปหาลูกค้ากระเป๋าหนัก ต้อนรับแขกที่เข้ามาใช้บริการ ส่วนสาวสวยเบอร์หนึ่งก็ยังคงนั่งเลื่อนโทรศัพท์เล่นไปเรื่อยๆ

"พี่ไหมๆ วันนี้เจ๊เปาให้พี่ไปดูแลเสี่ยนนท์นะครับ"

เด็กเสิร์ฟหนุ่มรุ่นน้องเดินเข้ามาบอก เพียงแค่ได้ยินชื่ออีกฝ่ายเธอก็กลอกสายตาระอา แอบขุ่นเคืองใจเล็กน้อย ทั้งที่เคยบอกพฤติกรรมลูกค้าคนดังกล่าวกับเจ้าของร้านไปแล้ว แต่คงเพราะเขากระเป๋าหนักและค่อนข้างมีอิทธิพลในละแวกนี้ ทำให้เจ้าของร้านไม่อยากขัดใจ

สุดท้ายเธอก็ทำอะไรไม่ได้ สลัดความเบื่อหน่ายในชีวิตทิ้ง แล้วสวมวิญญาณสาวสวยพราวเสน่ห์ดูดีทุกกระเบียดนิ้วเข้าร่าง พยักหน้ารับแล้วเดินตามรุ่นน้องออกไปด้านนอก

ดนตรีสดฟังสบายบวกกับบรรยากาศมืดสลัวสร้างเสน่ห์น่าค้นหาให้พนักงานในร้านยิ่งขึ้น ใบหน้าสวยจัดแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางระดับมืออาชีพสะกดสายตาแขกหนุ่มทุกคู่ให้จ้องมองมาที่เธอเป็นตาเดียว ใยไหมเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเดินตัวตรงมาดมั่นบนรองเท้าส้นสูงเข็ม ริมฝีปากอิ่มน้ำคลี่ยิ้มเย้ายวน เพียงแค่ปรายสายตามองหนุ่มๆ บนโต๊ะที่ผ่าน ก็ทำหัวใจพวกเขาแทบหยุดเต้น ต่างเขย่าแขนมองตามตาเป็นมัน อยากจะได้สาวสวยระดับนี้มาร่วมโต๊ะเสียเลย

และนั่นคงเป็นสิ่งที่ชานนท์คิดเช่นกัน เสี่ยใหญ่วัยกลางคนใกล้ห้าสิบปียิ้มกว้างเมื่อเห็นสาวสวยที่เขาหมายตาไล่ตามจีบเดินส่งยิ้มมาแต่ไกล รู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นเป็นกองเพียงแค่ได้เห็นใบหน้าหยาดเยิ้มของเธอ ยิ่งใยไหมเป็นที่หมายปองของหนุ่มอื่นในร้าน เขายิ่งได้ใจที่สามารถคว้าตัวเธอมานั่งร่วมโต๊ะได้

"สวัสดีค่ะเสี่ย วันนี้มาเร็วจังเลยนะคะ" เธอยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ไม่มียั้ง ทำชายหนุ่มหลงหัวปักหัวปำกว่าเดิม รีบขยับตัวออกตบที่ว่างข้างกายเชิญชวนให้เธอมานั่งข้างๆ

"ถ้าเสี่ยไม่รีบมา คืนนี้คงไม่ได้เห็นหน้าสวยๆ ของน้องใยไหมแล้ว"

"แหม ไหมก็ไม่ได้ฮอตถึงขนาดนั้นซะหน่อย"

ร่างบางทิ้งตัวลงข้างกายลูกค้ายกขาขึ้นไขว้ทำให้กระโปรงที่สั้นอยู่แล้วร่นขึ้นมาอีกเล็กน้อย สายตาเสี่ยใหญ่วาวโรจน์ ลำคอแห้งผากต้องลอบกลืนน้ำลายให้ลำคอชุ่มชื่น ระดับความอยากได้ตัวเด็กสาวยิ่งทวีสูง พลางขยับกายใกล้ชิดอีกฝ่ายอีกเล็กน้อยเพื่อลดระยะห่าง กลิ่นน้ำหอมนุ่มลึกมีระดับลอยมาสัมผัสจมูกส่งเสริมให้เธอเซ็กซี่ยั่วยวนใจเป็นเท่าตัว

"ใช่ที่ไหนล่ะ ถ้าหนูไม่ฮอตในร้านคงไม่มีใครฮอตแล้วครับ"

เธอทำเพียงระบายยิ้มขวยเขินตามที่เคยถูกสอนมา พลางเอื้อมมือไปชงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ดีกรีแรงส่งให้อีกฝ่ายอย่างเอาใจ

"วันนี้ดื่มเป็นเพื่อนเสี่ยหน่อยสิ"

"ก็ได้ค่ะ"

ใยไหมตอบกลับว่าง่าย หยิบแก้วเปล่าจากข้างโต๊ะมาชงให้ตัวเองอีกแก้ว โดยเลือกที่จะรินเหล้าสีอำพันน้อยหน่อย เพื่อให้ตัวเองมีสติสัมปชัญญะครบถ้วนตลอดเวลาทำงาน

"รินแค่นี้จะไปรู้สึกอะไรครับ ใส่อีกหน่อยสิ" เขาคะยั้นคะยอเพิ่ม

"แน่ะ จะหาเรื่องมอมไหมเหรอคะ ถ้าไหมเมาไปก่อนใครจะอยู่เป็นเพื่อนคุยกับเสี่ยล่ะคะ" เธอหันไปหรี่ตาเอ่ยแซวอย่างมีจริตจะก้าน หาเรื่องขึ้นมาบ่ายเบี่ยง

"โธ่ แค่อยากให้น้องใยไหมผ่อนคลายเฉยๆ เอง"

"ไหมยังต้องทำงานอีกนะคะ"

"เสี่ยก็บอกหนูหลายทีแล้วไงคะ ความจริงน้องใยไหมไม่จำเป็นต้องมาเหนื่อยเปลืองแรงทำงานเลย ไม่อยากนอนอยู่ห้องสบายๆ เหรอคะ" หนุ่มใหญ่เปลี่ยนมาพูดจา คะ ขา เอาใจ หลุบสายตาหื่นกระหายมองเนินอกอวบอิ่มเบียดชิดใต้ชุดเดรสสายเดี่ยวอย่างสื่อความหมาย พร้อมเอื้อมมือหยาบโอบเอวคอดกิ่วลดระยะห่างระหว่างทั้งคู่ เธอเองก็ไม่ได้ขยับหนี เพียงแค่ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ซุกซนตอบกลับทีเล่นทีจริง กระตุ้นให้อีกฝ่ายอยากจะได้เธอมาครองแทบบ้า

"แหม เดี๋ยววันหนึ่งเสี่ยก็เบื่อไหม ไม่เอาด้วยดีกว่า"

"โธ่ น้องไหมสวยน่ารักขนาดนี้ เสี่ยจะกล้าเบื่อได้ยังไง ลองเก็บเอาไว้คิดดูนะคะคนดี"

"ไว้ไหมจะลองคิดดูแล้วกันค่ะ"

คำตอบนั้นทำให้ชานนท์ดีใจเนื้อเต้นอย่างมีหวัง ก่อนที่จะถูกหญิงสาวเจ้าเล่ห์เบี่ยงประเด็นไปคุยเรื่องอื่นอย่างแนบเนียน เธอคุยเก่ง วางตัวดี เพราะเพียงแค่ฝ่ามือร้อนเลื่อนลงต่ำ ดวงตาเรียวคู่สวยก็จะหรี่มองรู้ทัน ท่าทางเช่นนั้นทำให้หนุ่มใหญ่ไม่กล้าล้ำเส้นไปมากกว่าที่เธออนุญาต จึงทำได้เพียงโอบเอวแล้วพูดคุยกับเธอเท่านั้น