บทที่ 208 เรียกลับตระกูลเหยา

ยอดขายสิบล้าน กำไรสุทธิประมาณสองล้านนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น

เขาได้ยินมาว่าไลน์การผลิตของหุ้ยเชิงหยวนมีจำกัด ดังนั้นจึงยังไม่ได้จำหน่ายในประเทศ ขณะนี้ขายหมดแล้ว และไลน์ผลิตสามกะขาดก็ไม่พอ

ไม่อยากจะคิดเลยว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

“พ่อ สิ่งนี้ไม่เลว หนูใช้มาเดือนหนึ่งแล้ว รอยดำบนใบหน้าของก็หายไป และร่างกายของหนูก็เบาสบายกว่าเมื่อก่อนมาก พ่อน่าจะลองดู” ลี่ชุนเหลียนกล่าว

เหยาเจิ้นชูวางเรื่องหุ้ยเชิงหยวนไว้และครุ่นคิดเงียบอย่างๆ

“คุณปู่ ปู่รีบคิดหาวิธีเถิด” เหยาฮั่นพูดอย่างกังวล

หากหุ้ยเชิงหยวนของเหยาเสินขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าครอบครัวของ เหยาเจี้ยนกั๋วจะถูกไล่ออกจากตระกูลเหยาแล้ว ลูกหลานของตระกูลเหยา ก็จะเห็นว่าใครคือผู้มีความสามารถที่สามารถนำตระกูลเหยาไปสู่ระดับที่สูงขึ้นได้ ในใจพวกเขาคงชั่งน้ำหนักได้แน่นอน

เมื่อเหยาเจิ้นชูไล่คนที่มีความสามารถแบบนี้ออกไป เท่ากับไล่บ่อเงินบ่อทองออกไป ซึ่งจะทำให้ลูกหลานของตระกูลเหยาคนอื่นๆ สงสัยในตัวเขาในฐานะหัวหน้าตระกูลอย่างแน่นอน

และการเลือกหัวหน้าตระกูลคนต่อไปย่อมต้องสั่นสะเทือนอย่างแน่นอน ซึ่งเป็นภาระที่เหยาเจิ้นชูรับไม่ได้

“ฉันจะทำอย่างไรได้ พวกเขาถูกไล่ออกจากตระกูลเหยาแล้ว ฉันยังสามารถเอาพวกมันกลับมาได้หรือ？”

เหยาเจิ้นชูเหลือบมองไปยังทายาทโดยตรงสองสามคนตรงหน้าเขา ใช้ไม้เท้ากระทุ้งพื้นอย่างแรงและประณาม

เกิดความเงียบขึ้นเป็นอีกนานและทั้งห้องโถงก็เงียบกริบ

“เอ่อ ผมมีข้อเสนอ ไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้หรือไม่” เหยาเต๋อทำลายความเงียบและพูด

“พูดมา” เหยาเจิ้นชูพูดด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

“ถ้าอย่างนั้นก็เรียกเหยาเจี้ยนกี๋วกลับตระกูลเหยา เหยาเสินห่างเหินกับตระกูลเหยาของเรา แต่ หยาเจี้ยนกั๋วเป็นคนของตระกูลหยา เขาเติบโตที่นี่นี้ตั้งแต่ยังเด็กและยังคงมีความรู้สึกผูกพันกับต่อตระกูลเหยา” เหยาเต๋อกล่าว

"เรียกเหยาเจี้ยนกั๋วกลับมาแล้วยังไง? บริษัทก็จะไม่อยู่ในมือของเหยาเสิน？ หุ้นทั้งหมดอยู่ในมือของเศษสวะเซียวชุ่น และหากอยู่ในมือของ เหยาเสิน คาดว่ายัยเด็กนั่นคงไม่เต็มใจที่จะโอนหุ้นให้พวกเราตระกูลเหยา” เหยาเจิ้นชูกล่าวอย่างไม่เห็นด้วย

“พ่อ ทุกอย่างต้องทำเป็นขั้นเป็นตอน ขอต้องแสดงความปรารถนาดีก่อน ถ้าเหยาเจียนกั๋วกลับมา เรื่องต่อไปเราค่อยๆจัดการ หุ้นไม่อยู่ในมือของเหยาเสิน เราก็หาทางได้ทำให้หุ้นตกอยู่ในมือของเธอ ถ้ามันไม่อยู่ในมือของเหยาเจียนกั๋วเราก็คิดหาวิธีได้เช่นกัน หากเรามุ่งมั่นเรื่องแค่นี้จะทำไม่สำเร็จหรือ?” "เหยาเต๋อกล่าวอย่างลึกซึ้ง

“ฉันได้คบหากับหลิวหยุนเซียงมาครึ่งชีวิตแล้ว ฉันรู้จักเธอดีมาก เธอเป็นคนหูเบา แค่หาเพื่อนสองสามคนที่เธอมักจะออกไปเที่ยวด้วย ป่าวหูเธอสักหน่อย ฉันคิดว่าเธอจะทำให้เซียวชุ่โอนหุ้นบริษัทไปเป็นชื่อของเหยาเสิน และฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง" หลี่ชิงเหลียนอาสาตัวเองและเธอก็เป็นผู้ปลุกระดมได้ดีที่สุด

เหยาเจิ้นชูเงียบ

นั้นเขาเป็นคนขับครอบครัวเหยาเจี้ยนกั๋วออกจากตระกูลเหยา ตอนนี้จะเรียกพวกเขากลับมา มันเท่ากับยัดหน้าเขาใส่ถุง เป็นการสงบศึกทำให้เขาอับอาย

เขาเป็นหัวหน้าตระกูลที่สง่างาม

อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาจากข้อมูลที่ได้รับ แนวโน้มการพัฒนาของซิงเหอ คีเอเจอร์นั้นการคำนวณมาอธิบายได้หรือไม่

เมื่อซิงเหอ คีเอเจอร์อยู่ในมือตระกูลเหยา จะทำให้ตระกูลเหยามีโอกาสกลายเป็นตระกูลอันดับต้นๆของเจียงไห่ ในอนาคต ตอนนี้สี่ตระกูลใหญ่ในเจียงไห่เหลือเพียงสามเท่านั้น เป็นเวลาที่ดีที่จะเติมตำแหน่งที่ว่างนี้ ซึ่งไม่ควรพลาดเด็ดขาด

เขาหวังว่าวันหนึ่ง เมื่อคนเจียงไห่พูดถึงถึงตระกูลเหยา พวกเขาจะพูดประโยคหนึ่งว่า นี่คือตระกูลเหยาที่เข้ามาแทนที่ตระกูลซือคงที่มีอายุนับร้อยปี ช่างรุ่งโรจน์เหลือเกิน!