บทที่ 501 คำนับอาจารย์

พับ!

โจวเทียนเหิงคุกเข่าลงบนพื้น

“นายโจว ขอคารวะคุณเซียวเป็นอาจารย์ จะคอยปรนนิบัติ ติดตามทุกย่างก้าว ยังคอยช่วยเหลือให้คุณผู้ชายให้บรรลุผลสมความปรารถนา”

“คุณปู่!” โจวอี้ช็อก รีบเข้าไปประคอง

“นายก็คุกเข่าลง!” โจวเทียนเหิงพูดพร้อมเหวี่ยงเขาออก

“ผมไม่คุกเข่า! คุณปู่ไม่จำเป็นต้องทำอะไรแบบนี้ ยากลั่นของพวกเราบางทีอาจจะเทียบไม่ได้กับเขาไม่ได้ แล้วยังไง พวกเราก็ไม่ได้ขาดอะไรสักหน่อย” โจวอี้โมโหมาก

เขาถูตามใจแต่เด็ก แถมยังเป็นชายหนุ่มที่ชอบแข่งขันเป็นไปไม่ได้ที่จะยอมคุกเข่าให้คนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน

“คุกเข่าลง!” โจวเทียนเหิงกัดฟันพูดแล้วมองเขาอย่างไม่พอใจ

ในฐานะที่เป็นผู้นำของตระกูลโจว เขาจำเป็นต้องมองการณ์ไกล

ตระกูลโจววิธีการเผายาที่ไม่สมบูรณ์เหล่านั้น แม้ว่าเขาจะใช้เวลาทำมากกว่า 10 ปีเพื่อที่จะทำให้สมบูรณ์แบบ แต่ยังคงมีข้อบกพร่องอยู่มาก

ศาสตร์แห่งยาอายุวัฒนะ ผิดพลาดเพียงเล็กน้อยในตอนแรก สามารถก่อให้เกิดความผิดพลาดที่ใหญ่หลวงได้ มลทินเพียงเล็กน้อยกลัวที่ไหน ประสิทธิผลของยาอายุวัฒนะลดลงอย่างมาก

เขาใช้เวลามากกว่า 10 ปีก็เท่านั้น บางทีมันก็เหมือนกับที่เซียวชุ่นพูด ถ้าหากทดลองทำเพียงตระกูลเดียว ยิ่งอาจจะต้องใช้เวลาถึงหลายรุ่น

แต่ทว่าเซียวชุ่นแสดงความศักยภาพของเขาออกมา แน่นอนว่าสามารถช่วยพวกเขาตระกูลโจวทำยาอายุวัฒนะได้สำเร็จอย่างรวดเร็วได้ ยิ่งจะช่วยให้พวกเขายกระดับศาสตร์แห่งยาอายุวัฒนะอีกด้วย สิ่งนี้ทำให้อนาคตของตระกูลโจวได้รับประโยชน์สูงสุด

ถึงแม้โจวอี้จะเป็นคนหยิ่งทะนง พออยู่ต่อหน้าโจวเทียนเหิงก็ไม่กล้าที่จะทำโดยพลการ เขายืนอยู่ตรงนั้นสันสนอยู่เล็กน้อย ในที่สุดก็ยอมที่จะคุกเข่า ในสายตาก็ยังแสดงความไม่เต็มใจเหมือนเดิม

“เซียวชุ่นอย่าได้ถือโทษ เด็กคนนี้ถูกผมตามใจจนนิสัยเสีย กลับไปผมจะสั่งสอนให้มากขึ้น” โจวเทียนเหิงพูดด้วยสีหน้าละอาย

“ลุกขึ้นมาก่อนเถอะ”เซียวชุ่นพูดด้วยเสียงเบาเบา แต่ไม่ได้อ่อนข้อให้ทันที

“แซ่เซียว คุณหมายความว่าไง? สรุปแล้วคุณจะเอายัง?” โจวอี้เห็นเขาไม่ได้ตอบตกลง ตอนนั้นรู้สึกว่าโดนเล่นแล้ว

“หุบปาก!” โจวเทียนเหิงตะคอกด้วยน้ำเสียงที่เข้มงวดดุดันหวังที่จะให้เขารู้ตัว

“ลุกขึ้นมาคุยกันที่ห้องรับแขกเถอะ”หลังจากเซียวชุ่นพูดประโยคนี้ออกมาก็เดินออกไปยังห้องรับแขก

โจวอี้รีบลุกขึ้นแล้วไปประคองโจวเทียนเหิงขึ้นมา โจวเทียนเหิงจ้องเขาด้วยสายตาที่แข็งกร้าว ผลักเขาออกไป รีบตามเซียวชุ่นไป

“นั่งเถอะ”

กลับมายังห้องรับแขก หลังจากที่เซียวชุ่นให้โจวเทียนเหิงนั่งลง ก็พูดเข้าประเด็น : “ผมสามารถช่วยพวกคุณเปลี่ยนวิธีการเผายาของพวกคุณได้ และยังสามารถสอนเทคนิคการกลั่นยาให้พวกคุณ และผมก็ไม่ต้องการในท่านโจวมาคารวะผมเป็นอาจารย์ อายุขัยสิ้นลงเพราะสุขมากเกินไป ผมมีเพียงข้อเสนอ 1 ข้อ คือ ออกจากจากสมาคมบู๊

“นี่....นี่.....” โจวเทียนเหิงสีหน้าดูไม่ดี พูดด้วยความลังเล

“เมื่อวานคุณคงได้เห็นแล้ว ผมกับสมาคมบู๊มีความขัดแย้งกันยากที่จะแก้ไข พูดอย่างจริงจังพวกเราคือศัตรูกัน ผมช่วยเหลือศัตรูของผม ฟังดูเป็นเรื่องไร้สาระมากไปหน่อยไหม”เซียวชุ่นยิ้มเบาๆ

โจวเทียนเหิงได้ลังเลอยู่นาน หน้านิ่วคิ้วขมวด แล้วพูดว่า : “เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ผมต้องการเวลาตัดสินใจ”

“ไม่มีปัญหา หลังจากที่อิงเจี๋ยคัพเสร็จค่อยให้คำตอบผมก็ได้”เซียวชุ่นพูดด้วยท่าทีที่สบายใจ

“นายโจวถามหน่อยสิ คุณเซียวเป็นศัตรูของสมาคมบู๊จริงหรือไม่” โจวเทียนเหิงถามด้วยความกังวล

ความสามารถในการกลั่นยาของเซียวชุ่นไม่เป็นที่สงสัย แต่ปรมาจารย์กลั่นยาในด้านการฝึกฝนการต่อสู้นั้นค่อนข้างที่จะเหยาะแหยะ อีกทั้งสมาคมบู๊สามารถพัฒนามาถึงขนาดนี้ได้ก็เป็นเพราะอาศัยศักยภาพของอำนาจที่ป่าเถื่อน เขาไม่คิดว่าเซียวชุ่นจะมีอำนาจที่จะสามารถมาต่อกรสมาคมบู๊ได้ ฉะนั้นจึงได้ถามแบบนี้