บทที่ 519 ตระกูลถานอีกแล้ว

สีหน้าท่าทางที่คำสาบายเต็มไปด้วยความน่าเชื่อถือของซาไห่ ถูกคำพูดของเซียวชุ่นพัดผ่านหายไปหมดแล้ว

ความจริงแล้ว ปากแข็งถึงต่อให้แข็งก็แข็งไปกว่าลูกกระสุนไม่ได้อยู่แล้ว?

สถานการณ์เรื่องราวทั้งหมดแข็งแกร่งกว่าคน ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้แล้ว!

คิดมาถึงตรงนี้แล้ว ซาไห่แสร้งคล้อยตาม พลางเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูยากลำบาก : “เรื่องหยกแกะสลักนั้นพูดกันได้ เพียงแต่สมาคมมังกรเก้า นี่......”

มองดูซาไห่ที่พูดจาอ้ำๆอึ้งๆ เซียวชุ่นก็เลิกคิ้วขึ้น : “แต่จะบอกว่าไม่เป็นไร”

ลังเลอยู่พักหนึ่ง ซาไห่ก็หยั่งเชิงถามขึ้น : “นายเป็นคนของสมาคมชิงจุน?”

“นี่ไม่ใช่ปัญหาที่คุณจะต้องมาใส่ใจ”

เซียวชุ่นส่ายหน้า เดิมทีแววตาที่อ่อนโยนนั้นเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาบ้าง

เห็นสถานการณ์แล้ว ซาไห่รู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง ทั่วทั้งร่างกายเหมือนกับเจอกับลมหนาว ในใจแอบพูดขึ้นมา

นี่ไม่ใช่ที่ฉันคาดการณ์เอาไว้ จะต้องเป็นเงินสมทบของสมาคมชิงจุน หรืออาจจะเป็นสมาชิกตัวหลัก

เมื่อครู่นี้ในระว่างที่สีหน้าท่าทางของเซียวชุ่นเปลี่ยนไปนั้น ซาไห่ก็ได้มองเห็นความจริงที่กระจ่างขึ้นมา

จากนั้นเงยหน้าขึ้นมามองรอบๆ เห็นว่าตรงนี้ไม่มีคนนอก คำพูดจึงไม่ได้มีการปกปิดอีกต่อไป เอ่ยขึ้นมาอย่างตรงประเด็น : “ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นเจ้าสมาคมมังกรเก้า แต่ผู้ที่ควบคุมจริงๆแล้วคือถานห้าวฮั่น ฉันเพียงแค่มีอำนาจในการดูแลแต่ไม่มีอำนาจในการเลือก”

และในขณะที่ซาไห่เอ่ยพูดขึ้นมานั้น มือที่อยู่บนขาของเขานั้นก็ขยับขึ้นมาเล็กน้อย

เวลาเดียวกัน บอร์ดี้การ์ดสองคนที่อยู่มุมทางตะวันออกเฉียงเหนือก็เข้าใจกันขึ้นมาทันที เคลื่อนย้ายกันอย่างสงบ ลองหาจุดโจมตีที่เหมาะสมกว่าเดิม

ถึงแม้ว่าสายตาของเซียวชุ่นจะไม่ได้สนใจตรงนั้น แต่จากการรับรู้ของเขา จะมองหรือไม่ได้มองก็ไม่มีอะไรแตกต่างกันเลย?

“อา ทำไมกัน”

เซียวชุ่นส่ายหน้าอย่างจนปัญญา หลับตาลงนวดขมับของตัวเอง

“ปัง ปัง!”

วงโคจรของกระแสลมที่รุนแรงในอากาศ หงส์แดงยกปืนขึ้น จบชีวิตของบอร์ดี้การ์ดที่กำลังจะเคลื่อนไหวลง

ไม่มีกระสุนออกไป น่ากลัวเป็นอย่างมาก!

“ครั้งต่อไป เป้าหมายของฉันก็คือคุณ”

หันปากกระบอกปืน หงส์แดงมองซาไห่อย่างเย็นชา มือที่ถือปืนอยู่นั้นไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

บอร์ดี้การ์ดที่เหลือล้วนแต่ถูกมือปืนขึ้นเทพคนนี้ทำให้ตกตะลึงไปเสียแล้ว ปฏิกิริยานั้น ความแม่นยำนั้น ทำให้รู้สึกทึ่งมากจริงๆ

และที่ตกตะลึงไปด้วยนั้นก็มีซาไห่ด้วยเช่นกัน

เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะแก้ปัญหาวิกฤตนี้ แต่คิดไม่ถึงว่าแผนยังไม่ได้ดำเนินการก็จะถูกศัตรูทำลายลงก่อนเสียแล้ว

โคตรแม่ง จะเล่นยังไงได้อีก?

“เถ้าแก่ซา ความจริงแล้วคุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ ครั้งนี้ที่พวกเรามาก็เพื่อจะมาเจรจาเท่านั้น ขอเตือนให้คุณรับความสามารถอย่างมหัศจรรย์นี้เอาไว้เถอะ!” เซียวชุ่นเอ่ยพูดขึ้นอย่างจนปัญญา

การสังหาร ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาอยากจะเห็น เพราะถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนประทุษร้ายต่อชีวิตคนอยู่แล้ว

แน่นอนว่าถ้าหากการสังหารเป็นการสร้างศัตรูทั้งสองฝ่าย ถ้าอย่างนั้นเซียวชุ่นเองก็คงไม่ใช่คนที่ร้ายเงียบแบบนี้ แล้วสามารถบุกฆ่าได้อีก!

“พวกนายออกไปเถอะ”

ซาไห่ประนีประนอม แล้วโบกมือให้กับฉินหยูและคนอื่นๆที่คอยระวังอยู่ข้างหลังเขา

“เถ้าแก่.....” ฉินหยูอ้ำอึ้ง

“นี่คือคำสั่ง!” ซาไห่เน้นย้ำ

ไม่กล้าพูดมากกว่านี้ หลังจากที่มองเซียวชุ่นแล้ว ฉินหยูก็พาคนออกไปตามคำสั่งในที่สุด

“เหอะๆ” เซียวชุ่นหัวเราะนิ่งๆ แล้วออกคำสั่งกับหงส์แดง : “เก็บปืนได้แล้ว หนูหงส์ เชื่อประสบการณ์ของเถ้าแก่ซาดู คงจะไม่ไปแตะปืนที่อยู่ใต้โซฟาอีกแล้วล่ะ”

“ในสถานการณ์ตัวต่อตัว มีไม่กี่คนที่จะออกปืนมาต่อหน้าฉันได้”

เหมือนกับเป็นการเตือน หงส์แดงค่อยๆเอาปืนลง

“ฮู่ว......”