บทที่ 520 การใช้อำนาจบาตรใหญ่แบบนี้

ภายใต้การนำของซาไห่ ทั้งสองคนมาถึงห้องใต้ดินของคฤหาสน์

พูดว่าเป็นห้องใต้ดิน แต่คาดว่าพื้นที่นี้จะไม่ได้เล็กไปกว่าสนามบาสเก็ตบอลซักเท่าไหร่เลย

ชีวิตของนายทุนนี่เสื่อมกันจริงๆ!

ในห้องใต้ดิน ลังไม้วางอยู่ให้เห็นเต็มไปหมด ในอากาศก็มีกลิ่นเลือดจางๆอยู่ในอากาศอีกด้วย

เซียวชุ่นสังเกตเห็น ลังหนึ่งที่อยู่ในมุมมีช่องอยู่ มีขนที่มีสีสันแพรวพราวอยู่

ชิบ ดูแล้วสมาคมมังกรเก้านี้จะไม่ได้ทำธุรกิจค้าของเถื่อนหรอกนะ

หลังจากที่ทอดถอนใจว่าไม่ได้มีการค้าขายก็ไม่ได้มีการสังหารแล้วนั้น เขาก็ตามซาไห่มายังด้านหน้ากำแพงหนึ่ง

“เถ้าแก่ซา ของมีค่าที่คุณพูดถึงนี่คงจะไม่ใช่กำแพงนี้หรอกใช่ไหม?”

แววตากวาดมองไป เซียวชุ่นคิดว่าเดี๋ยวจะเอาคนมีอายุดคนนี้ทีหลอกตัวเองมานึ่งดีหรือว่ามาต้มดี!

มือของหงส์แดงนั้นจับอยู่ตรงเอวทางด้านหลังอย่างไม่รู้ตัว เตรียมพร้อมตลอดเวลา

เห็นสถานการณ์แล้ว ซาไห่ก็รู้สึกหนังศีรษะชาไปแล้ว จึงรีบอธิบายขึ้น : “อย่าเข้าใจผิด คลังสมบัติที่มีค่าที่ฉันบอกก็คือด้านหลังกำแพงนี่ เป็นพื้นที่ส่วนตัวที่ฉันเปิดออกมาเอง”

“ทางที่ดีที่สุดอย่ามาเล่นลูกไม้กับพวกเรานะ วิถีปืนของผู้หญิงคนนี้ใช้รักษาคนที่ไม่เชื่อฟังได้นะ!” เซียวชุ่นหัวเราะแปลกๆ

ซาไห่หดคอลงพลางเอ่ยขึ้นอย่างดูต่ำต้อย : “ไม่กล้า ไม่กล้า.....”

จากนั้น เขาก็ก้าวเท้าเดินไปตรงด้านหน้ากำแพง ยืนมือออกไปกดสิ่งที่ยื่นออกมาตรงกำแพง

กรึก!

เห็นเพียงแค่กำแพงที่ปิดสนิทนี้อยู่ตรงหน้า และไม่คิดว่าจะเปิดแยกออกจากตรงกลาง เผยให้เห็นประตูเหล็กที่หนาและหนักบานหนึ่ง

ไม่ต้องพูดถึง เพียงแค่เห็นระดับความแข็งแรงของประตูเหล็กแล้ว เซียวชุ่นก็รู้เลยว่าคลังเก็บของมีค่านี้จะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ในนั้นไม่รู้ว่าเก็บของมีค่าที่มหัศจรรย์เอาไว้มากน้อยขนาดไหน ทำให้รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

หลังจากที่กำแพงหินแยกออก ซาไห่ก็เดินมาตรงหน้าประตูเหล็ก ยื่นมือออกไปดึงแผ่นสีทองออก นิ้วกดลงไปอย่างว่องไว

“แกร๊ก!”

กลอนร่วงลงไป ส่งเสียงดังชัดขึ้นมา

ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนั้น ซาไห่ก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วผลักประตูบานใหญ่ออก

แสงสีทองอร่ามสาดส่งออกมา ทองที่วางอยู่เต็มพื้นปรากฏอยู่ทางด้านหลังประตู

โอ้วเชรด!

เอาทองมาปูเต็มพื้น บ้าไปแล้วจริงๆ

เซียวชุ่นที่เคยเจอเคยเห็นมามาก เวลานี้ก็รู้สึกตกตะลึงไปกับสิ่งที่จำนวนมหาศาลที่ซาไห่เปิดให้ดู

ในใจนั้นตะโกน : ใช้อำนาจบาตรใหญ่ขนาดนี้เลย!

ดวงตาของหงส์แดงเวลานี้ก็ปรากฏความตกตะลึงออกมาเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าโดนอำนาจบาตรใหญ่ของซาไห่นี้เข้าโดยไม่ทันตั้งตัว

พิจารณาทั้งสองคนด้วยความพอใจ ในใจซาไห่นั้นดูสบายๆ ความอับยศที่รู้สึกกดดันมานาน ดูเหมือนกับว่าจากอารมณ์ที่ผ่อนคลายสบายขึ้นก็เปลี่ยนเป็นหายไปหมด

“แค่กๆ ทั้งสองคนค่อยๆเลือกกันได้เลย ชอบอะไรก็หยิบเอาไป ไม่ต้องเกรงใจ!”

เซียวชุ่นไม่ได้รู้สึกเกรงใจเลยแม้แต่นิดเดียว พลางเอ่ยขึ้นอย่างเป็นไปตามเหตุผล : “แน่นอนครับ แน่นอน!”

บนใบหน้าของหงส์แดงไม่มีการแสดงออกอาการใดๆ หลังจากที่รู้สึกประหลาดใจแล้วก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

เห็นว่าผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะไม่สนใจนั้น ในใจของซาไห่ก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมา

เพราะถึงอย่างไร ถ้าหากผู้หญิงคนนี้ไม่ยอมเข้าไปเอาของ ชีวิตของตัวเองก็คงจะต้องมาใช้ที่นี่แล้ว?

และที่ยิ่งสำคัญไปกว่านั้นก็คือ สองคนนี้ไม่เข้าไป แผนการหลังจากนี้ก็ไม่มีวิธีที่จะดำเนินต่อได้เลย!

ดังนั้นเขาจึงรีบอธิบายขึ้นมาอย่างประจบสอพลอ : “ในนี้มีแต่ของล้ำค่าของฉันเมื่อหลายปีมาแล้ว ในนั้นบางอย่างก็มีเพียงแค่ชิ้นเดียว แต่ทว่าในตลาดนั้นก็ไม่ได้มีมากด้วยเช่นกัน”

“ดีมาก ของคุณ ทำได้ไม่เลวเลย!”เซียวชุ่นตบไหล่ซาไห่ลงด้วยความพอใจ

ดูแล้วเป็นเด็กที่ไร้ยางอายอยู่ ซาไห่กรอกตามองบน

ฉันไม่ได้พูดกับแกเลย เด็กหนุ่มอย่างแกนี่ชอบวิจารณ์ไปเรื่อย!