บทที่ 572 จำเป็นต้องไป

ในขณะที่เซียวชุ่นกำลังช่วยชีวิตของเสี่ยวเหม่ยในตอนนั้น ยังใช้เข็มเงินลบความทรงจำก่อนหน้าของอีกฝ่ายไปด้วย นี่ก็ถือว่าได้ให้ชีวิตใหม่กับเธอเหมือนกัน

“ความทรงจำของเธอจะฟื้นคืนกลับมาได้ไหม ？”

ฉินหยูจ้องมองไปยังเสี่ยวเหม่ยที่นอนนิ่งอย่างเหม่อลอย เอื้อมมือไปเกลี่ยปอยผมที่บนหน้าผากของอีกฝ่ายเบาๆ

“ฟื้นคืนกลับมาไม่ได้แล้ว ”เซียวชุ่นส่ายหัว

ฉินหยูถามต่อ“ถ้าอย่างนั้นเธอก็จำผมไม่ได้แล้วสิ？”

ถอนหายใจ เซียวชุ่นตอบกลับ“ในเมื่อคุณสามารถทำให้เธอตกหลุมรักคุณในครั้งแรกได้ จะตกหลุมรักคุณอีกสักครั้งก็ต้องทำได้อย่างแน่นอน เสี่ยวเหม่ยแค่สูญเสียความทรงจำเท่านั้น แต่เธอก็ยังคงเป็นเสี่ยวเหม่ยคนเดิม”

สำหรับเรื่องนี้ เซียวชุ่นไม่สงสัยเลยสักนิด

ความรักที่ลู่เสี่ยวเหม่ยมีต่อฉินหยูนั้นลึกซึ้งแค่ไหน เขารู้ซึ้งมันอย่างถ่องแท้กับคำพูดที่อีกฝ่ายได้สั่งเสียไว้ก่อนตาย

ภายใต้ความรักที่มากล้นแบบนี้ ต่อให้ต้องสูญเสียความทรงจำไป ก็ไม่สามารถทำลายความรักที่เหนียวแน่นดั่งเหล็กหลอมนั้นไปได้

“ดูแลเธอให้ดี เธอรักคุณมาก ！”

ตบไปที่ไหล่ของฉินหยู เซียวชุ่นหันหลังและกำลังจะจากไป

เมื่อเห็นดังนั้น ฉินหยูลุกขึ้นแล้วเดินมาตรงหน้าของเซียวชุ่น สายตามุ่งมั่นและพูดอย่างจริงใจว่า

“ซาไห่ตายแล้ว ทางถานห้าวฮั่นก็รู้ตัวตนของเราแล้ว ในเมืองเหลยหยางที่ใหญ่โตแบบนี้เราไม่มีที่ให้ไปแล้ว วันนี้คุณช่วยเสี่ยวเหม่ยเอาไว้ได้ จากนี้ต่อไปให้เราได้ทำอะไรเพื่อคุณบ้างเถอะนะ ！”

เซียวชุ่นยกยิ้มเล็กน้อย“สิ่งสำคัญที่สุดของคุณในตอนนี้ก็คือดูแลเสี่ยวเหม่ยให้ฟื้นคืนกลับมาแข็งแรงโดยเร็ว รอเรื่องนี้แล้วเสร็จ คุณค่อยโทรมาหาผม”

ฉินหยูเป็นผู้ชายที่ดีมากคนหนึ่ง อีกทั้งพลังวิชาก็ไม่ได้ด้อย หากจะทำอะไรเพื่อตัวเองได้ เซียวชุ่นย่อมต้องปรารถนามันอย่างแน่นอน

ที่สำคัญที่สุดคือเสี่ยวเหม่ย คนคนนี้สามารถใช้เวลาสั้นๆแค่สองปีก็เป็นเลขาที่เก่งกาจของถานห้าวฮั่นได้ ความสามารถนั้นต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน หากพักรักษาตัวจนหายดี แล้วมาเป็นเลขาของเหยาเสินก็เป็นทางเลือกที่ดีเหมือนกัน

“อืม แบบนั้นก็ได้！”คำแนะนำของเซียวชุ่น ฉินหยูเห็นด้วยอย่างที่สุด

……

กลับมาถึงบ้าน ก็เป็นเวลากว่าสี่ทุ่มแล้ว

เหยาเสินยังคงทำงานอยู่ที่ห้องหนังสืออยู่ คาดว่าคงกำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมแผนงานหลังจากที่โรงงานใหม่สร้างแล้วเสร็จ

“ยังยุ่งอยู่อีกเหรอ อย่าทำงานหนักมากเลยนะ เดี๋ยวจะล้มป่วยเอา”เซียวชุ่นพูดอย่างสงสาร วางชาโสมที่เพิ่งชงมาให้เหยาเสินลงบนโต๊ะ

“หลายวันนี้คุณไปไหนมา ทำไมถึงกลับบ้านดึกดื่นทุกวัน？”

เงยหน้าขึ้น เหยาเสินจ้องเขม็งมองมาที่สามีของตัวเอง

เมื่อเห็นดังนั้น เซียวชุ่นก็ยิ้มแห้ง “ผมก็ไปทำธุระไง ”

กลอกตามองบนใส่ เหยาเสินถามต่อ“ เรื่องสัญญาคุณจัดการเรียบร้อยหรือยัง？”

เดินมาที่ด้านหลังของภรรยา เซียวชุ่นก็ให้บริการบีบนวดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แล้วเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่กาแล็กซี่เทคโนโลยีชีวภาพในวันนี้ให้ฟัง

“ต้องเรียบร้อยอยู่แล้ว กาแล็กซี่เทคโนโลยีชีวภาพได้หยุดการดำเนินการทางธุรกิจทุกอย่างแล้ว พูดกับคนภายนอกว่าผลิตภัณฑ์มีข้อบกพร่อง แท้จริงแล้วเป็นเพราะทนกับแรงกดดันจากทางสารวัตรจ้าวไม่ได้！”

“มีเส้นสายการทำงานก็สะดวกสบาย”คำพูดนี้ ในวันนี้เซียวชุ่นเข้าใจมันเป็นอย่างดี

หากไม่ใช่เพราะเขาทักไปหาเหล่าจ้าวก่อนล่วงหน้า ถานห้าวฮั่นก็คงไม่กดดันจนต้องประกาศปิดกาแล็กซี่เทคโนโลยีชีวภาพและไม่มีการเคลื่อนไหวอย่างในคืนนี้แน่นอน

อันที่จริงแล้วก่อนหน้านั้นที่เซียวชุ่นไปขอความช่วยเหลือจากเหล่าจ้าวก็เพียงแค่อยากจะทดสอบอำนาจของผู้มีอิทธิพลคนนี้เท่านั้น

เหล่าจ้าวช่างเป็นคนที่เถรตรงจริงๆ ถ่ายทอดคำสั่งนั้นออกไปทันทีให้ถานห้าวฮั่นใช้ความสัมพันธ์ทั้งหมดที่มีก็ไม่สามารถพลิกสถานการณ์ได้