บทที่ 583 ผมแค่ช่วยเพิ่มราคา คุณตามสบาย

เซียวชุ่นที่อยู่ล่างเวที ตอนนี้ก็มองจนหลงใหลไปเล็กน้อย

ความงามของเฉ่าหว่านฉิงนี่ เกินความคาดหมายของเขาจริงๆ ให้ความรู้สึกอ่อนโยน กระพริบตาทียิ้มทีช่างดึงดูสายตาคนอย่างมาก

โม่ยี่ไป๋เห็นอย่างนั้น ก็รู้สึกขุ่นเคืองอย่างไม่ได้ตั้งใจ อันที่จริงความสวยของเธอเมื่อเทียบกับเฉ่าหว่านฉิงแล้วก็ไม่ได้แตกต่างกันเท่าไหร่ แต่ทำไงได้ แรงกระตุ้นครั้งแรกมันมากเกินไป

ก็อดไม่ได้ที่จะเตือนเซียวชุ่นที่ลูกตาแทบจะหลุดออกมาแล้ว: “อะแฮ่ม ระวังภาพลักษณ์หน่อยคุณ!”

ได้ยินแบบนั้น เซียวชุ่นพยักหน้า ดึงสายตาตัวเองออกจากออร่าในตัวของเฉ่าหว่านฉิง

ภายใต้สายตาที่ดูอึ้งของทุกคน เฉ่าหว่านฉิงยิ้มอย่ามสง่า เผยรอยยิ้มที่เพอร์เฟคออกมา ให้ความรู้สึกที่อบอุ่นดอกไม้บาน

“ดิฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างมากที่ทุกคนมาร่วมงานประมูลการกุศลในคืนนี้ ในฐานะผู้ริเริ่มการระดมทุน ดิฉันอยากจะขอบคุณทุกคนจากใจจริงค่ะ”

“แปะแปะแปะ….”

เสียงปรบมือราวกับกระแสน้ำ ดังสนั่นไปทั่วงาน

ความสามรถดาราระดับแถวหน้าของฮั๋วเซี่ย ไม่ธรรมดาจริงๆนะ!

ในทันที ภายใต้เสียงอันไพเราะเสนาะหูราวกับนกกระจิบสีเหลืองของเฉ่าหว่านฉิงพิธีเปิดงานก็ได้จบลงสักที

“เชื่อว่าหลานท่านคงจะรอไม่ไหวแล้ว งั้นเรามาเริ่มงานประมูลคืนนี้อย่างเป็นทางการเลยดีกว่าค่ะ”

ยิ้มอย่างกว้างขวาง เฉ่าหว่านฉิงให้ทีมงานที่รออยู่ข้างๆหยิบสินค้าประมูลการกุศลชิ้นแรกขึ้นมา

ไม่ช้า ภาพร่างภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนจอขนาดใหญ่บนเวที ในภาพเป็นรูปหญิงสาวคนหนึ่ง ถึงจะไม่ถึงขั้นเป็นผลงานของศิลปินดัง แต่ความงามของคนในภาพก็ช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับภาพได้บ้าง

“อันดับแรก ขอขอบคุณ คุณหลิวหรูเยียนนะคะ ที่เป็นผู้เสนอสินค้าประมูล ว่ากันว่านี่เป็นผลงานก่อนที่เธอจะมีชื่อเสียง ลายเส้นยังไม่ถนัด แต่ก็ยังไม่ขาดความมีชีวิตชีวา ราคาเริ่มต้นหนึ่งแสนค่ะ!”

เฉ่าหว่านฉิงทำการแนะนำภาพร่างนี้อย่างง่ายๆ แล้ววางสายตาไปที่ล่างเวที รอผู้คนในงานเข้ามามีส่วนร่วมอย่างแข็งขัน

“แสนห้า!”

ในชั่วพริบตา คนที่นั่งอยู่แถวหลัง ก็เริ่มเสนอราคาขึ้นมา

“แสนห้าก็เหมือนกับไอดอลฉันเอาลายมือเก็บลงกระเป๋า ช่างเพ้อเจอเสียจริง สองแสน!

“สามแสน ห้ามใครมาแย่งกับฉัน!”

………….

ตอนแรกคิดว่าภาพนี้คงเป็นไปอย่างเรียบร้อย แต่ตอนนี้กลับทะเลาะกันอย่างสิ้นเชิง ผู้คนมากมายเริ่มเสนอราคาให้กับภาพภาพนี้ ในไม่นานราคาก็ถูกดึงขึ้นไปถึงแปดแสนแล้ว

แต่ด้วยความที่สินค้าประมูลนี้มีมูลค่าการเก็บที่จำกัด พอถึงราคานี้แล้วก็เห็นได้ชัดว่าใกล้จะถึงขีดสุดแล้ว ฉะนั้นเสียงตะโกนก็เริ่มชะงักไปทีหนึ่ง

“หนึ่งล้าน!”

ทันใดนั้น แถวหน้าก็มีเสียงดังก้องขึ้น

ผู้คนมองตามเสียงไป เห็นว่าคนเสนอราคาก็คือประธานบริษัทของซุ่นเจี๋ย มีเดีย โจวเสี่ยวปินและเผยสีหน้าที่ไม่มีความสุขนัก

ตอนที่ได้ยินคนเสนอราคานี้ หลิวหรูเยียนที่นั่งอยู่แถวหลังก็มีหน้าได้ใจขึ้นมา

เพราะก่อนหน้าไม่นานนี้ ประธานโจวพึ่งจะมาเจรจาเรื่องการเซนสัญญาด้วยตัวเอง ฉะนั้นการกระทำดังกล่าวก็คงจะเป็นการทำดีด้วย !

และในขณะที่ทถกคนกับลังตกใจกับราคาที่โจวเสี่ยวปินเสนอไป จู่จู่แถวที่สองก็ส่งเสียงเฉื่อยๆขึ้น

“ล้านห้า!”

ทันใดนั้น เจ้าของเสียงนี้ก็กลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งงาน สายตาของผู้คนรวมกันอยู่ที่ตัวเซียวชุ่นราวกับกระแสน้ำ

“นี่คุณจะบ้าเหรอ?” โม่ยี่ไป๋อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเซียวชุ่นข้างๆทีนึง

เห็นแบบนั้น เซียวชุ่นก็เก็บมือที่กำลังชูป้ายขึ้นพร้อมยิ้มอย่างร่าเริง แล้วอธิบายว่า: “ฉันก็แค่อยากจะให้ความช่วยเหลือกับผู้ประสยภัยในเป่ยหยางสักแรงก็เท่านั้นเอง ยังไงไอ้คนที่แซ่โจว ก็ดูรวยดีออก เรามาช่วยเขายกราคาสักหน่อยดีกว่า!”

โม่ยี่ไป๋หมดคำจะพูด: “ช่วยเหลือยังไงเนี่ยฮะ นี่คุณตั้งใจสร้างความวุ่นวายชัดๆ”

ในเวลาเดียวกัน แถวที่หนึ่งก็มีคนชูป้ายขึ้นอีกคน: “สองล้าน!”

เห็นหน้าเสิ่นโม่หานที่หันมามองตัวเองอย่างหยิ่งยโส เซียวชุ่นพูดขึ้นอย่างขำขัน: “ดูสิ มีคนติดกับดักแล้วไม่ใช่เหรอ?”