บทที่ 593 สอนศิลปะการต่อสู้?

“เดี๋ยวนะ ผมคิดว่าจะเป็นเรื่องอะไรซะอีก!”

เซียวชุ่นทำหน้าบึ้งและไม่สนใจ

โม่ยี่ไป๋พูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า: “เมื่อวานฉันได้บอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าคุณต้องการขยาย สตาร์ไลท์ที่นี่ในอนาคต คุณต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลเฉ่าก่อน”

แม้ว่าสองตระกูลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเป่ยหยางคือตระกูลโจวและตระกูลเสิ่นแต่หลายคนก็รู้ว่าใครคือหัวหน้าตัวจริงของที่นี่

ผู้คนในตระกูลเฉ่าไม่ว่าจะในด้านการเมืองหรือธุรกิจ ก็อยู่เหนือสองตระกูล แต่หน้าที่การงานของพวกเขาไม่ได้อยู่ที่เป่ยหยาง ดังนั้นจึงไม่ค่อยมีใครพูดถึงพวกเขาในเป่ยหยาง

แน่นอนเซียวชุ่นไม่รู้เรื่องเหล่านี้ เขาไม่คิดว่าเฉ่าหว่านฉิง จะมีครอบครัวเช่นนี้และยังเลือกที่จะไปบนถนนแห่งดารา นี่ว่างจนไม่มีอะไรทำแล้วใช่ไหม?

โม่ยี่ไป๋อาจเดาได้ว่าเซียวชุ่นกำลังคิดอะไรอยู่ และพูดพึมพำว่า “เจ้เฉ่าเป็นดาราเพียงเพื่อใช้ประโยชน์จากสิ่งที่เธอได้เรียนรู้ ตัวเธอเองจบการศึกษาจากแผนการแสดง อย่าเห็นเธอสวยแบบ ก็คิดว่าเธอไม่ได้เรื่อง”

แม่เจ้า ไม่แปลกใจเลยที่สาวน้อยคนนี้เปลี่ยนสีหน้าเร็วขนาดนี้ที่แท้ก็เป็นนักเรียนดีเด่นที่จบจากการละครนี่เอง

เซียวชุ่นรู้สึกหดหู่เล็กน้อยและรู้สึกว่ามันจะมากถ้าไม่ได้ติดต่อกับ "พวกชอบการแสดง" อีก ไม่อย่างนั้นในอนาคตไปผิดใจก็ใครที่ไหนก็ไม่รู้

ขณะที่เขากำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้โม่ยี่ไป๋ที่ด้านข้างพูดต่อ: "ฉันได้ยินจากพี่หว่านฉิงบอกว่า วันนี้จะจัดการแข่งขันนิทรรศการที่สวนเหมยคืนนี้!"

“นี่จะมีอะไรมาก ทำให้บรรยากาศมีชีวิตชีวาขึ้นสิ!”เซียวชุ่นยักไหล่

"ได้ยินมาว่ามันไม่ง่ายเหมือนทำให้บรรยากาศมีชีวิตชีวาเท่านั้นนะ"

โม่ยี่ไป๋กะพริบตาอย่างสนุกสนาน และด้วยชุดที่ใส่ ราวกับนางเอก "หวงหรง" ยังมีชีวิตอยู่

เซียวชุ่นรีบหลบสายตา เขาไม่อยากเป็นไอ้ไง่ "โกวจิ้ง" เขาไอเบา ๆ : "อือฮึ่ม งั้นบอกผมทีว่าเป็นยังไงบ้าง?"

ยิ้มอ่อนๆโม่ยี่ไป๋ก็ไม่ได้แกล้งเขาต่อ

“ฉันไม่รู้อะไรมากเหมือนกัน แต่ฉันได้ยินมาว่ามีคนจากสมาคมบู๊แห่งเมืองหลวงจะมาทำให้สมาคมบู๊เป่ยหยางเสียหน้า”

“อืม!?”

ดวงตาของเซียวชุ่นหรี่ลง และเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น

มีความขัดแย้งในสมาคมบู๊ นี่ไม่ใช่โอกาสที่ดีที่จะหาโอกาสรับคนไม่ใช่เหรอ?

เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงสถานการณ์ปัจจุบันที่อยู่คนเดียวเซียวชุ่นรู้สึกอึดอัดใจมาก

โรงเรียนบู๊ก็กำลังจะเปิดตัวในเหลยหยางแล้ว หากสมาคมบู๊แห่งใหม่นี้ไม่ได้จัดตั้งขึ้นสักที ก็ไม่ใช่เรื่องที่ดี เป็นการดีมากที่จะใช้ประโยชน์จากความขัดแย้งระหว่างเมืองหลวงและเป่ยหยางเพื่อรับสมัครคนที่มีพรสวรรค์สำหรับตัวเอง

เมื่อคิดเช่นนี้เซียวชุ่นก็เริ่มตั้งตารอการเดินทางไปสวนเหมยในคืนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ อยากจะโชว์ความสามารถของตนเองในเวที

ในขณะนี้ พนักงานคนหนึ่งในเครื่องแบบก็เดินไปหาทั้งสองคน และพูดกับโม่ยี่ไป๋ทันที:

“คุณโม่ ประธานจางรอคุณอยู่ที่ห้องออดิชั่น มากับผมเถอะ!”

โม่ยี่ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย ยกกระโปรงขึ้นแล้วเดินตาม

เมื่อเซียวชุ่นที่อยู่ด้านข้างเห็นเช่นนี้เขาก็รีบไปช่วยโม่ยี่ไป๋ถือชายกระโปรงราวกับสุภาพบุรุษ แต่นี่ก็ช่วยให้เธอเดินได้ง่ายมากขึ้นอย่างมาก

ภายใต้การนำของสต๊าฟ ทั้งสองมาถึงที่สตูดิโอขนาดเล็กพิเศษซึ่งมีอุปกรณ์จำนวนมากและพนักงานหลายสิบคน

“ฮ่าฮ่า คุณโม่ ชุดโบราณของคุณดึงดูดสายตาผมมากจริงๆ นี่คุณมีเสน่ห์คล้ายจอมยุทธ์หวงจริงๆ ด้วยนะ”

ชายมีหนวดมีเคราสวมหมวกสีดำและเสื้อผ้าลำลองเดินไปที่ด้านข้างของโม่ยี่ไป๋

เมื่อมองไปที่เคราบนใบหน้าของชายผู้นี้เซียวชุ่นไม่ต้องคิดมากก็รู้ว่าคนคนนี้คงจะเป็น "ไอ้หนวด" จางจี้จงที่โม่ยี่ไป๋พูดถึง