บทที่ 611 การเผชิญหน้าท่ามกลางอากาศ

บนเวทีประลองที่สี่ สายตาของเซียวชุ่นจับจ้องไปยังเวทีประลองที่หนึ่ง

นัยต์ตาของเขานั้นดูลึกล้ำยากที่จะหยั่งถึง

“เฮอะๆ แกไม่มีโอกาสที่จะได้ประลองกับเขาหรอก เพราะในตอนนี้ฉันจะทำให้แกต้องตกรอบไป!”

รอยยิ้มที่โหดร้ายปรากฏขึ้นที่มุมปากของเหวินเซวียน ทันใดนั้นเขาก็ชักกระบี่ชิงหยูของตนออกมา ดอกกระบี่กระจายออกมาในอากาศและพุ่งเข้าหาเซียวชุ่น

ในชั่วพริบตา ลมกระโชกแรงพัดมายังลานประลอง พลังที่ยิ่งใหญ่ราวกับคลื่นยักษ์ได้พัดเข้าหาเซียวชุ่น

เหมาะสมแล้วที่เหวินเซวียนนั้นเป็นหนึ่งในลูกหลานที่โดดเด่นที่สุดของกลุ่มวัยเยาว์ตระกูลเหวิน ทันทีที่เริ่มลงมือก็เป็นการเคลื่อนไหวที่น่าหวาดผวาแล้ว

แต่ในขณะนี้ เมื่อเผชิญกับการโจมตีอันทรงพลังของเหวินเซวียน เซียวชุ่นนั้นไม่แม้แต่ที่จะขยับเคลื่อนไหวร่างกาย สายตาของเขายังคงจับจ้องไปยังกู้ไป๋อีที่แต่งกายด้วยชุดขาว

ฉับพลัน พลังที่ทรงอานุภาพก็ได้ปะทุขึ้นรอบกายของเซียวชุ่น

ชั่วพริบตาพลังที่ทรงอานุภาพนั้นก็ได้กวาดล้างพลังชี่ของดาบจากเหวินเซวียนไปจนหมดสิ้น กระจัดกระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง!

“นี่....”

ชั่วขณะนั้นเหวินเซวียนตกตะลึงจนดวงตาเบิกกว้าง ในเวลานี้เขาเป็นเหมือนเรือลำเล็กท่ามกลางพายุที่รุนแรง ท่ามกลางอากาศที่กรรโชกแรงนั้นเขาก็ถูกเหวี่ยงไปมา

ฉับพลัน เขากระอักเลือดออกมาและลอยละลิ่วออกจากเวทีประลอง

“ปัง！”

ร่างกายของเหวินเซวียนกระแทกเข้ากับเวทีประลองที่หนึ่งอย่างรุนแรงและเขาก็หมดสติไป

การเปลี่ยนแปลงที่กะทันหันเช่นนี้ทำให้สถานที่จัดงานนั้นเงียบสนิท

ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัด พลังทรงอานุภาพที่เซียวชุ่นเพิ่งรวมรวบได้ปะทุออกมา

“ตูม!”

เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นที่บริเวณเท้าของกู้ไป๋อี เกิดหลุมขนาดใหญ่ที่ถูกทำลาย

เช่นนั้น กู้ไป๋อีกลับยังคงนิ่งงันไม่เคลื่อนไหว นัยต์ตายังคงจ้องมองเซียวชุ่นที่อยู่ไม่ไกล

ท้ายที่สุดดวงตาของทั้งสองฝ่ายก็ประสานกันอีกครั้ง

ทันใดนั้น จิตสังหารอันรุนแรงก็ปรากฏขึ้นในร่างกายของกู้ไป๋อี ความคิดการสังหารนี้เป็นเสมือนสสาร ในชั่วพริบตามันก็ควบแน่นกลายเป็นคลื่นและพุ่งตรงไปสังหารเซียวชุ่น!

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เซียวชุ่นยกข้อมือขึ้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์และสะบัดไปมาในอากาศ

เห็นเพียงแค่พลังพุ่งออกมาในขณะที่เขาพลิกฝ่ามือ ปะทะเข้ากับคลื่นสังหารของกู้ไป๋อี

“บูม!”

พลังและจิตสังหารปะทะกัน มีเสียงระเบิดดังขึ้นจากพื้นที่ที่ว่างเปล่า

คลื่นทั้งสองปะทะกันในจุดศูนย์กลางและกระจายออก เพียงพริบตาบุกเข้ายึดสถานที่ทั้งหมด

“ดูเหมือนว่าครั้งก่อนฉันไม่ควรปล่อยนายไป!”

กู้ไป๋อีหันไปเผชิญหน้ากับเซียวชุ่น ท่าทีสงบนิ่งและมือไพล่หลัง

“วันนี้นายยังมีโอกาสอีกครั้ง” เซียวชุ่นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

กู้ไป๋อียิ้มเล็กน้อย “ไม่ เป็นนายต่างหากที่ยังมีโอกาสอีกครั้งหนึ่ง!”

คำพูดระหว่างพวกเขาทั้งสองเป็นเหมือนปริศนา คนรอบข้างที่ได้ฟังต่างก็นิ่งงันเป็นไก่ไม้

ความสงสัยของผู้ชมไม่มีผู้ใดที่สามารถไขกระจ่างได้ เพราะในตอนนี้ ในสายตาของเซียวชุ่นและกู้ไป๋อีมีเพียงกันและกันเท่านั้น

สีหน้าของกู้ไป๋อีนั้นเย็นเยียบ

“วันนี้ไม่มีผู้ใดที่จะออกมาช่วยนายได้ ความตายคือจุดจบของคนที่ยั่วยุโทสะอย่างนาย!”

เซียวชุ่นส่ายศีรษะ เขายิ้มเล็กน้อย

“วันนี้ฉันจะทำให้สหพันธ์ซินบูกลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง และทูตมังกรเขียวอย่างนาย เป็นเพียงขั้นบันไดที่ผลักดันให้ฉันก้าวข้ามไปก็เท่านั้น！”

“น่าสนใจ!” กู้ไป๋อีเอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้าน “ด้วยความแข็งแกร่งของนาย คิดเพ้อเจ้อจะให้ฉันเป็นขั้นบันได?”

เซียวชุ่นตอบ “จะเป็นจริงหรือหลอก ไม่ใช่ว่าอีกไม่ช้านายก็จะได้รู้หรอกหรือ?”