บทที่ 626 กล้าที่จะสู้ไหม?

ในปัจจุบันคนในสนามส่วนใหญ่เพิ่งจะเคยได้ยินคำว่าสหพันธ์ซินบูเป็นครั้งแรกในวันนี้ และแน่นอนว่ามีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่เคยได้ยินมาก่อนแล้ว

“สหพันธ์ซินบูคืออะไร?” เหล่าผู้ชมถามด้วยเสียงอันแผ่วเบา

เซียวชุ่นที่เข้าถึงประสาทสัมผัสทั้งห้าได้ แม้ว่าเสียงนี้จะเบา แต่ก็ยังไม่สามารถหลบเลี่ยงการได้ยินของเขาได้

ดังนั้นเขาจึงหัวเราะและพูดว่า "เป็นองค์กรของนักบู๊ที่ก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ซึ่งมีอนาคตที่สดใสกว่าสมาคมบู๊และอีกทั้งยังจัดหาวัสดุในการฝึกฝนทีมีระดับสูงกว่า!"

"เฮือก!"

ทั่วทั้งงานประชุมต่างพากันส่งเสียงถอนหายใจออกมา

ดังที่เราทุกคนทราบกันดีอยู่แล้วว่า สมาคมบู๊มีบทบาทที่สำคัญในจีนมากว่าร้อยปีนับตั้งแต่ก่อตั้งสมาคมมา

ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา การพัฒนาของสมาคมนี้ไม่มีใครเทียบได้ และตอนนี้ก็กลายเป็นกำลังสำคัญ เป็นดั่งต้นไม้ใหญ่ที่นักบู๊ทุกคนยึดถือ

แต่ในระยะหลัง ด้วยเหตุผลบางประการ การพัฒนาของต้นไม้ใหญ่ต้นนี้จึงไม่ค่อยสม่ำเสมอนัก เป็นผลให้นักบู๊หลายคนจึงเริ่มคับแค้นไม่พอใจ!

แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะมีอำนาจใหม่ก่อเกิดขึ้นมาแล้วจะสามารถมาท้าทายได้

แม้ว่าเซียวชุ่นจะเป็นนักบู๊ที่ไม่ธรรมดา แถมมีฐานการบ่มเพาะของแดนพรสวรรค์มาแต่กำเนิด แต่การต้องการที่จะท้าทายยักษ์ตัวนี้ก็เป็นเหมือนความเพ้อฝันของคนปัญญาอ่อน

ไห่ถังยืนที่อยู่ด้านล่างของเวทีก็กำลังจ้องมองที่เซียวชุ่นอย่างเย็นชา

“คุณเซียวชุ่น โปรดให้ความสนใจกับโอกาสนี้ด้วย นี่คือสถานที่สำหรับการแข่งขันอิงเจี๋ยคัพ ไม่ใช่สถานที่ที่คุณรับสมัครผู้มีพรสวรรค์อะไร!”

คุณกำลังล้อเล่นอะไร?

ในการแข่งขันที่จัดโดยสมาคมบู๊นั้น ยังมีผู้คนที่ต้องการพึ่งพาเวทีนี้เพื่อถูกดึงไปยังสมาคมอื่น นี่ไม่ใช่การหักหน้าสมาคมบู๊หรอกหรือ?

“โอกาส?” เซียวชุ่นหัวเราะ

“เหอะ ๆ รู้มั้ยว่าทำไมวันนี้ฉันถึงมาเข้าร่วมอิงเจี๋ยคัพนี้?”

ไห่ถัง และสมาชิกอาวุโสของสมาคมบู๊ที่หน้าซีดอยู่ต่างก็ไม่ได้พูดอะไร แต่มองไปที่เซียวชุ่นด้วยความโกรธและความกลัว

การที่พวกเขาทนอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ใช่ว่าพวกเขาอดทนได้ดี

แต่เนื่องจากพลังของเซียวชุ่นนั้นสูงมากเกินไป แม้ว่าจะรวมตัวพวกคนที่มีฝีมือก็ยังไม่แน่ว่าจะกันอีกฝ่ายไว้ได้

หากถึงตอนนั้นถ้าป้องกันไว้ได้ก็คงดี แต่ถ้ารับมือไม่อยู่ก็คงจะน่าอายมาก

เมื่อลองคิดดู สมาชิกอาวุโสของสมาคมบู๊นับสิบคน รวมทั้งมีทูตเสือขาว แต่กลับไม่สามารถหยุดเจ้าเด็กพรสวรรค์ที่เพิ่งโผล่ออกมาได้ แล้วในอนาคตจะมีแข็งแกร่งถึงขนาดไหน?

เมื่อมองไปยังดวงตาที่มืดมนใต้เวที เซียวชุ่นก็กลับยิ้มออกมาอย่างเฉยเมย

ทันใดนั้น เขาก็พูดออกมาอย่างจริงจังว่า "จุดประสงค์ของผมในวันนี้มีเพียงอย่างเดียว นั่นคือ จะทำให้ทุกคนเห็นด้วยตาตัวเองว่า สมาคมบู๊อ่อนแอนั้นเพียงใดเมื่ออยู่ต่อหน้าสหพันธ์ของผม!"

ถ้อยคำเหล่านี้เป็นเหมือนดั่งเสียงฟ้าผ่าลงบนพื้นดิน มันระเบิดในหูของทุกคน

อันที่จริง ท่าทีของเซียวชุ่นในวันนี้สามารถอธิบายได้เพียงแค่คำว่าสั่นสะเทือนเท่านั้น ความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดาทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนตกตะลึง

ส่วนที่เหลือไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก แค่ในการแข่งขันระหว่างเขากับจางเฟยหยางและกู้ไป๋อี สองอัจฉริยะก็สามารถเห็นถึงสไตล์ที่ดุร้ายและดุดัน

จางเฟยหยางแข็งแกร่งที่สุดในหมู่นักบู๊รุ่นเยาว์ภายในเมืองหลวง นอกจากนี้ยังเป็นศิษย์ของหอบู๊ตระกูลจางที่โดดเด่นน่าจับตามองที่สุดในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา มีความแข็งแกร่งอย่างมาก!

และทูตมังกรเขียวกู้ไป๋อียิ่งไม่ต้องบรรยายอะไรมาก เขาเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยาก

เป็นเรื่องน่าประหลาดใจจริง ๆ ที่อัจฉริยะทั้งสองนี้ต่างก็พ่ายแพ้ต่อเซียวชุ่นทีละคน

หนึ่งในสมาชิกผู้อารมณ์ร้อนของสมาคมบู๊รู้สึกโมโหกับคำพูดของเซียวชุ่น และตะโกนว่า “ไอ้คนไม่เจียมตัว แกจะทำให้สมาคมบู๊เสียหน้าจนไม่มีใครอยากอยู่ใช่ไหม?”

เมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้ เซียวชุ่นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย

“สหพันธ์ไม่มีพวกพรสวรรค์ ฉันจึงคิดอยากจะขอคำแนะนำจากสมาคมบู๊ระดับสูงทุกท่านในที่แห่งนี้!”

หลังจากนั้น เขาก็เดินไปที่ใจกลางของเวทีโดยเอามือไขว้ไว้ที่ด้านหลังของเขา

“จะอวดดีเกินไปแล้ว!”