บทที่ 642 เตรียมความพร้อม

สำหรับเซียวชุ่นแล้ว มื้อค่ำคืนนี้ถือว่าไม่ได้ประสบความสำเร็จ

เพราะถานกวงฉีไม่ได้เดินตามเกมที่วางเอาไว้ จึงทำให้เขาไม่สามารถจะควบคุมหอการค้าเหลยหยางได้ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

ต่อให้เมื่อครู่จะมีคนอยู่กว่าครึ่งหนึ่งที่ถอนตัวออกจากหอการค้าเหลยหยางไป แต่ในมุมมองของเซียวชุ่น ทุกอย่างยังคงอยู่ภายใต้การควบคุม

และเพราะแบบนี้ เขาจึงได้ยกการจัดการตระกูลถานในขั้นตอนต่อไปให้กับไอ่อ้วนหวางกับเหยาเสินสองคน

และตัวเขาเองก็หวังจะใช้ประโยชน์จากวันว่างนี้หาเวลาพักผ่อนบ้าง

ในชั่วพริบตา ก็ล่วงเลยผ่านไปสองวัน

ช่วงเวลานี้ เมืองเหลยหยางยังคงเงียบสงบ

ภายใต้การช่วยเหลือของไอ่อ้วนหวาง เหยาเสินเข้าร่วมกับหอการค้าเหลยหยางได้อย่างราบรื่น ดำรงตำแหน่งเจ้าสมาคมแทนถานห้าวฮั่น เพราะผู้คัดค้านส่วนใหญ่ได้ถอนตัวออกไปแล้วตั้งแต่ในคืนวันนั้น ดังนั้นขั้นตอนของแผนการนี้ก็จึงดำเนินไปอย่างราบรื่น

แน่นอนว่า ตระกูลถานในช่วงนี้ก็เก็บเนื้อเก็บตัวไม่ได้ออกมาต่อต้านอะไรสตาร์ไลท์ และเหยาเสินกับคนอื่นๆที่ต่างก็กำลังวุ่นอยู่กับเรื่องของหอการค้า ก็จึงยังไม่ได้มีความคิดที่จะมาจัดการอะไรกับตระกูลถานในตอนนี้

และเพราะเหตุนี้ คนที่ฉลาดหลักแหลมอีกจำนวนมากต่างก็ตระหนักรู้ได้ว่าหลังจากนี้เมืองเหลยหยางจะต้องพบเจอกับปรากฏการณ์ที่เรียกว่า“คลื่นลมที่เงียบสงบก่อนจะก่อเกิดเป็นพายุ”！

ในเช้าวันนี้

จวงจินได้โทรมาหาเซียวชุ่น

“ลูกพี่ ที่โรงเรียนบู๊ได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว หากพี่มีเวลาก็แวะเข้ามาดูหน่อย！”

ได้ยินดังนั้น เซียวชุ่นก็วางหินทิพย์ลมชิ้นเล็กที่เหลืออยู่ในมือลง มุมปากมีรอยยิ้มปรากฏ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

เขตชานเมืองในเมืองเหลยหยาง

ทันทีที่เซียวชุ่นลงมาจากรถ ก็เห็นเนินเขาที่ทอดยาวสลับซับซ้อนเรียงรายกัน เนินเขานี้มีชื่อว่าเทือกเขาเหมย ที่เมืองเหลยหยางนั้นถือว่ามีชื่อเสียงอย่างมาก เชื่อมผ่านกันตั้งแต่ทางเหนือจรดใต้เขียวชอุ่มไปทั่วบริเวณ

ละสายตาที่มองทอดยาวออก ความสนใจของเซียวชุ่นในตอนนี้จับจ้องไปยังเชิงเขา“จิ่งเทียน”ที่อยู่บนยอดเขาเทือกเขาเหมย

ที่ตรงด้านล่างของภูเขาที่สูงตระหง่าน มีสิ่งปลูกสร้างหนึ่งตั้งอยู่

จวงจินในตอนนี้กำลังสูบบุหรี่อยู่ เดินเข้ามาหาเซียวชุ่นอย่างไว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ลูกพี่ ดูแล้วเป็นยังไง ？”

“ดีมาก！”เซียวชุ่นยิ้มและพยักหน้าให้

เมื่อได้รับคำตอบที่พึงพอใจ จวงจินก็หัวเราะร่า

“สถานที่ตรงนี้ก่อนหน้านั้นสมาคมมังกรเก้ามีไว้เพื่อก่อสร้างสถานบันเทิง ทุกอย่างล้วนตระเตรียมไว้อย่างเพียบพร้อม พอฉันรับงานมาก็ต่อเติมและดัดแปลงอีกเล็กน้อย ดังนั้นก็จึงเสร็จสิ้นภารกิจอย่างรวดเร็ว！”

ที่ดินที่เอามาสร้างโรงเรียนบู๊นี้ พูดได้ว่าเซียวชุ่นได้มันมาแบบไม่คาดคิด

เพราะที่ดินนี้ก่อนหน้านั้นสมาคมมังกรเก้าได้ซื้อไว้เพื่อการพาณิชย์ อีกทั้งวัสดุก่อสร้างทั้งหมดก็ล้วนครบสมบูรณ์ เขาแค่ออกค่าแรงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ซาไห่ฉลาดหลักแหลม แต่กลับไม่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันทั้งหมดนั้นท้ายที่สุดแล้วจะเป็นการทำแทนคนอื่นไปเสียได้

ดังคำกล่าวที่ว่าทำความชั่วไว้มากย่อมย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง

ที่เขามีวันนี้ ล้วนก็เพราะทำตัวเองทั้งนั้น ไม่จำเป็นต้องเศร้าโศกเสียใจอะไรเลย

หลังจากนั้น เซียวชุ่นได้เยี่ยมชมบริเวณโดยรอบของโรงเรียนที่เพิ่งจะก่อตั้งแล้วเสร็จภายใต้การนำของจวงจิน

พื้นที่ของโรงเรียนนั้นกว้างขวางมาก สนามหญ้าขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงกลางมีอาคารเรียนรายล้อมแยกออกเป็นสี่ทิศทางที่มีทั้งเหนือใต้ออกตก

ทุกอาคารเรียนมีห้าชั้น รวมๆกันแล้วก็สามารถจะจุนักเรียนกว่าหลายหมื่นคนได้

“ลูกพี่ พี่ว่าในปีนี้โรงเรียนบู๊ของเราจะสามารถรับสมัครนักเรียนได้จำนวนมากขนาดนั้นไหม？”จวงจินมองไปยังเซียวชุ่นอย่างสับสนเล็กน้อย