ตอนที่ 390
บทที่ 643 ความมุ่งมั่นตั้งใจ
October 28, 2026
บ่ายวันนั้น
ห้องประชุมแบบขั้นบันไดของโรงเรียนบู๊ได้ถูกเปิดใช้งานเป็นครั้งแรก ภายในห้องขนาดใหญ่ ในตอนนี้มีคนนั่งอยู่กว่าหลายสิบคน
คนเหล่านี้ไม่เป็นคนใกล้ชิดของเซียวชุ่น ก็เป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งของ“สหพันธ์ซินบู” ไม่มีใครเป็นคนนอก
เซียวชุ่นก็ไม่ได้พูดพร่ำไร้สาระอะไร เดินขึ้นเวทีแล้วพูดเข้าประเด็นในทันที
“ทุกท่าน พรุ่งนี้เป็นวันเปิดโรงเรียนบู๊ วันนี้ที่ให้ทุกคนมาที่นี่ ก็แค่อยากจะแจ้งให้ทุกคนได้ทราบกันล่วงหน้า！”
ได้ยินดังนั้น ก็มีคนถามหยั่งเชิงขึ้นมาว่า“หรือจ้าวสหเซียวจะให้ฉันเตรียมพร้อมประจำอยู่ที่โรงเรียนบู๊เหรอ ？”
เซียวชุ่นพยักหน้า“ถูกต้อง ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ไม่ใช่คนนอก ความตั้งใจเดิมในการก่อตั้งสหพันธ์ซินบูของผมไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว แต่เพื่อให้นักบู๊อย่างเรามีพื้นที่ในการบำเพ็ญตนที่ดีกว่าก็เท่านั้น！”
“พื้นที่ในการบำเพ็ญตนที่ดีกว่า？”
ทุกคนต่างมองไปยังเซียวชุ่นด้วยความสงสัย
เมื่อเห็นดังนั้น เซียวชุ่นยกยิ้ม และพูดอธิบาย
“ที่ผมกล้าต่อกรกับสมาคมบู๊นั้น ไม่ใช่เพราะความกล้าหาญของคนที่ไร้สติ แต่เพราะสมาคมบู๊ที่ยิ่งใหญ่เพียงหนึ่งเดียวนั้นได้ดึงดูดจุดสนใจของทางการ มีคำกล่าวโบราณที่ว่า‘พวกนักบู๊ใช้วิชายุทธ์บ่อนทำลายความสงบ’ สมาคมบู๊ในตอนนี้ได้เดินไปในทิศทางที่มืดมนและชั่วร้ายนี้แล้ว！”
ทันทีที่สิ้นเสียง ยกเว้นคนที่รู้เรื่องนี้อยู่ก่อนแล้วเพียงไม่กี่คน นอกนั้นต่างก็พากันตกตะลึง
ไม่แปลกที่นักบู๊ในตอนนี้จะได้รับทรัพยากรและความช่วยเหลือจากทางการน้อยลงไปเรื่อยๆ ที่แท้ก็เพราะมีสัญญาณแบบนี้นี่เอง
ในตอนที่ทุกคนต่างกำลังประหลาดใจกันอยู่นั้น เซียวชุ่นก็พูดต่อ“สมาคมบู๊ในตอนนี้เป็นยังไงผมคงไม่ต้องพูดถึง แต่ทุกคนได้โปรดเชื่อมั่นว่า‘สหพันธ์ซินบู’จะไม่มีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ”
“และพวกคุณที่มาประจำตำแหน่งที่โรงเรียนบู๊ผมก็จะไม่เอาเปรียบพวกคุณเหมือนกัน ผมจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายในการบำเพ็ญตนทั้งหมดเพียงคนเดียว”
“ขอถามจ้าวสหเซียว คุณให้การสนับสนุนทรัพยากรอะไรกับพวกเราได้บ้าง？”
คนที่ถามคำถามนี้ คือเจ้าสำนักของสำนักบู๊ซานเย่อีกคน พี่ใหญ่ของเย่ฉวินเย่ชิว
ได้ยินดังนั้น เซียวชุ่นยกยิ้มบางเบา มองไปยังผู้คนที่อยู่ด้านล่างด้วยสายตาที่ลึกซึ้งจนคาดเดาไม่ถูก เอ่ยพูดอย่างช้าๆ“เรื่องนี้ก็ต้องโยงไปถึงปัญหาเรื่องโครงสร้างที่ผมพูดไปเมื่อครู่”
เรื่อง“พื้นที่ในการบำเพ็ญตน”ที่เขาพูดกับทุกคนไปเมื่อครู่ แน่นอนว่าทุกคนต่างก็มีท่าทีที่สนใจในเรื่องนี้เป็นอย่างมาก
เมื่อเห็นภาพนี้ ภายในใจของเซียวชุ่นก็อดที่จะชื่นชมยินดีไม่ได้
ขอแค่คนเหล่านี้มีท่าทีที่สนอกสนใจ เขาก็มีความมั่นใจ ใช้การเตรียมการที่มีของตัวเองในภายหลังมัดกลุ่มคนเหล่านี้ให้ลงเรือลำเดียวกันไปกับตัวเอง
เมื่อคิดได้ดังนี้ เขาก็ไม่เล่นลิ้นอะไรอีก พูดสิ่งที่ตัวเองเพิ่งจะคิดได้ไม่นานนี้ให้ทุกคนได้รับรู้
“ระบบการจัดการของสหพันธ์ซินบูจะไม่ทำตามอย่างสมาคมบู๊ที่ให้‘ความแข็งแกร่งมาก่อน’ ทุกอย่างจะได้รับรางวัลตามผลงานและความดีความชอบที่มีต่อองค์กร ในอนาคตสามารถใช้ตารางคะแนนต่างๆมาที่หอโอสถเพื่อแลกโอสถที่ต้องการในการบำเพ็ญตนได้”
“ความดีความชอบต่อองค์กร ? ”
“รางวัลตามผลงาน？”
“หอโอสถ？”
ผู้คนที่อยู่ด้านล่างใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง สีหน้างุนงงอย่างที่สุดกับประโยคข้างต้นสามคำเมื่อครู่
เมื่อเซียวชุ่นเห็น ก็อธิบายความกระจ่างกับทุกคนเสียงดัง
“ในอนาคต‘สหพันธ์ซินบู’จะมีการมอบหมายภารกิจให้เป็นครั้งคราว หลังเสร็จสิ้นภารกิจจะมีสมาคมผู้อาวุโสมาเป็นผู้ให้คะแนน จากนั้นทุกคนสามารถนำคะแนนเหล่านั้นมาสะสมเป็นคะแนนความประพฤติ แล้วไปแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรในการบำเพ็ญตนที่หอโอสถได้！”
ทันทีที่พูดจบ ทุกคนในที่นี้ต่างก็ตะลึงจนตัวแข็งทื่อ
สักพัก ก็มีคนถามขึ้นมา “จ้าวสหเซียว ในหอโอสถนี้มีโอสถอยู่กี่ชนิด？”