บทที่ 656 โง่เขลาเบาปัญญา

“นายไม่ต้องโทษตัวเองหรอก อีกฝ่ายเตรียมตัวมาอย่างดี!”

เซียวชุ่นเอื้อมมือไปตบไหล่ของ ฮู๋ปู้กุยเมื่อได้ยินเช่นนี้ ฮู๋ปู้กุยรู้สึกฮึกเหิมและรีบถาม "หรือว่าจ้าวสหเซียวรู้แล้วว่าใครเป็นคนทำ"

เซียวชุ่นพยักหน้าตอบ “ก่อนที่นายจะมา ฉันมีเรื่องบาดหมางกับคนของตระกูลเย่เย่จี้เซิ่งในหอโป๊ยเซียนเดิมทีฉันคิดว่าหลังจากที่เขารู้สถานะของฉันเขาจะหยุด แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะโจมตีขณะที่เราอ่อนแอ”

"ยังมีเรื่องแบบนี้ ?"

ทันใดนั้น ฮู๋ปู้กุย ก็โกรธจัด

ไอ่ลูกชายตระกูลเย่จับตัวไอดอลของเขาไป ส่วนใหญ่มันมักจะทำแต่เรื่องสกปรกเลวทราม ถ้ามันทำสำเร็จจริงๆ เมื่อถึงตอนนั้นจะไปบอกเจ้าสำนักอย่างไร?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เขาก็โกรธจัดและพูดว่า “ฉันจะไปพบตระกูลเย่เพื่อขอคำอธิบาย!”

พูดจบก็เดินออกไปด้วยความโกรธ

เมื่อเห็นสิ่งนี้เซียวชุ่นดึงฮู๋ปู้กุยกลับมาและบอกเหตุผล

“นายไปคนเดียวจะพูดอะไรได้ ตอนนี้นายกับผู้อาวุโสหนิงคือคนที่สมาคมบู๊กำลังต้องการตัว ถ้านายจะไปคิดบัญชีพวกเขาด้วยความประมาทแบบนี้ เกรงว่านายคงตกหลุมพรางไปด้วย "

ฟังแล้วฮู๋ปู้กุย ก็ได้สติขึ้นมา

ตอนนี้เขาใจร้อนและลืมตัวไปชั่วขณะ ดังนั้นเขาจึงทำได้เเพียงขอคำแนะนำจากเซียวชุ่น: “ตามความเห็นของจ้าวสหเซียวฉันควรทำอย่างไร?”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเซียวชุ่นโบกมือเล็กน้อย

“นายกลับไปก่อนเถอะ เรื่องนี้ปล่อยให้ฉันจัดการ!”

แน่นอนว่าฮู๋ปู้กุยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ ผู้นำพันธมิตรแข็งแกร่งขนาดไหน? เขาไม่จำเป็นต้องกังวลมากขนาดนี้

และทั้งสองคนก็ออกไปทันที

ขณะเดียวกัน

เขตชุมชนในวิลล่าแห่งหนึ่งในเขตชานเมืองซงเจียง

“เห้ๆ คุณหนูเฉ่าเจอกันอีกแล้ว!”

เย่จี้เซิ่งมองเฉ่าหว่านฉิงที่ถูกมัดอยู่บนโซฟาอย่างเหยียดหยาม

เฉ่าหว่านฉิงเอนหลังพิงโซฟาทั้งตัวด้วยความอ่อนปวกเปียกและมอง เย่จี้เซิ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลด้วยสีหน้าที่โกรธจัดและถามว่า "นาเย่ นายหมายความว่าอย่างไร!"

“หมายความว่ายังไง”เย่จี้เซิ่งยิ้มอย่างมุ่งร้าย

“เฮ้ๆ ความหมายของฉันคืออยากจะใช้เวลาคืนช่วงฤดูใบไม้ผลิกับคุณ”

“ไร้ยางอาย!”

เฉ่าหว่านฉิงด่าเขาทันใดนั้นก็ใช้แรงดิ้นรนอย่างหนัก

แต่ไม่ว่าเธอจะออกแรงมากแค่ไหนแขนขาของเธอก็ยังอ่อนแรงอยู่

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่จี้เซิ่งยิ้มอย่างได้ใจ

“ไม่ต้องดิ้น ฉันให้คุณกินยาอ่อนแรง แม้ว่าฉันจะปล่อยคุณไปตอนนี้ คุณก็ออกจากประตูนี้ไม่ได้!”

เมื่อกี้ตอนอยู่ในรถ เขาได้เทผงยาที่เตรียมไว้อย่างระมัดระวังลงในปากของเฉ่าหว่านฉิงเพื่อป้องกันไม่ให้อีกขัดขืนเขาภายหลัง

เมื่อเห็นว่าเขาไม่เกรงกลัวอะไร เฉ่าหว่านฉิงก็รู้ว่าการต่อต้านของเธอในตอนนี้มันไร้ประโยชน์

ทันทีที่คิดได้เธอก็พูดถึงเซียวชุ่น

“นายไม่กลัวว่าเซียวชุ่นจะคิดบัญชีกับนายภายหลังหรือ”

แน่นอนว่าหลังจากได้ยินคำว่า "เซียวชุ่น" ใบหน้าของ เย่จี้เซิ่งนิ่งและแสดงอาการหวาดกลัวเล็กน้อย

แต่ในไม่ช้าสีหน้าของเขาก็แทนที่ด้วยความโกรธ

“หุบปาก!

เย่จี้เซิ่งคำรามด้วยความโกรธ: “นางสารเลว อย่าเอาไอ้เลวนั่นมาขู่ฉัน ก็แค่ผู้คุ้มกันที่มีมีความสามารถสูงหน่อยเท่านั้น กล้ามาอวดดีกับข้าก็ตายสถานเดียว!”

กระทั่งตอนนี้เขายังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเซียวชุ่น

ในเมื่อที่ผ่านมาเขาสนใจแต่เรื่องการกิน ดื่มและความสนุกสนานเท่านั้น ไม่ได้สนใจเรื่องครอบครัวและเรื่องทางโลก