บทที่ 658 เงื่อนไขของเย่หนานเทียน

ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ เย่หนานเทียนปฏิเสธการลักพาตัวเฉ่าหว่านฉิงของลูกชาย นี่คือการปกป้องลูกอย่างไม่มีเหตุผล

เซียวชุ่นอดหัวเราะไม่ได้

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่ต้องพูดอะไรมากแล้ว!

ทันใดนั้นทุกคนก็รู้สึกพร่ามัวและร่างของเซียวชุ่นก็ปรากฏต่อหน้าเย่หนานเทียน พร้อมลมแรงทันที

วิชาของแต่ละคนในนั้นก็ถือว่าไม่เลว

แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาเห็นการเคลื่อนไหวของเซียวชุ่นไม่ชัดเจน ความเร็วนี้ช่างน่ากลัวจริงๆ

ขณะเดียวกัน ในที่สุดคนเหล่านี้ก็เห็นพลังของเซียวชุ่นด้วยตาตัวเอง

ด้วยพลังดังกล่าวจึงไม่น่าแปลกที่แม้แต่ "ทูตมังกรเขียว" ก็เอาชนะไม่ได้!

อารมณ์ของทุกคนในสมาคมซงเจียงก็จมดิ่งลงไป

เซียวชุ่นยืนอยู่หน้าเย่หนานเทียนและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ฉันคุยเรื่องนี้กับคุณด้วยความกันเอง แต่พูดวกวนไม่มีเหตุผล คุณคิดว่าฉันใจดีมากหรือ?”

เย่หนานเทียนหน้าซีดเผือดเมื่อรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่มาทางเขา

ในที่สุดเขาก็ตระหนักถึงสิ่งหนึ่ง

ด้วยความแข็งแกร่งที่ไร้เทียมทาน กลอุบายทั้งหมดนั้นเปราะบางมาก

เย่หนานเทียนรู้ว่าคราวนี้เซียวชุ่นโกรธจริงๆ และถ้าเขาขืนสร้างปัญหาอีกครั้ง คงทำลายความโกรธของเขาจนไม่หมดสิ้น

เมื่อพิจารณาถึงระดับความทรงพลังนี้ เขาจึงโบกมือให้พวกของเขาที่หน้าซีดเผือดเหมือนกัน

““พวกคุณออกไปก่อน!”

ทุกคนราวกับว่าได้รับการปลดปล่อยและรีบออกไปในทันที

เมื่อมองไปยังห้องประชุมที่ว่างเปล่า ตอนนี้เย่หนานเทียนจึงถอดหน้ากากออก ทรุดตัวลงบนหลังเก้าอี้อย่างอ่อนแรงและมองไปที่ เซียวชุ่นอย่างอ้อนวอน

“ฉันจะบอกคุณว่าจี้เซิ่งอยู่ที่ไหน แต่มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ”

“คุณคิดว่าตอนนี้คุณมีสิทธิ์จะต่อรองกับผมไหม” เซียวชุ่นหัวเราะเยาะ

“ฉันสามารถบอกความเคลื่อนไหวของเจ้าสังเวียนเนี่ยใน เขาหยาให้คุณได้ และฉันสามารถนำนักบู๊ซงเจียง เข้าร่วม สหพันธ์ซินบู' โดยไม่มีเงื่อนไข ขอแค่คุณไว้ชีวิตลูกฉัน!”

เย่หนานเทียนสามารถนั่งในตำแหน่งปัจจุบันได้มันเเพียงพอที่จะพิสูจน์ความสามารถของเขา

เขาไม่รู้แนวโน้มสถานการณ์ตอนนี้ได้อย่างไร?

แต่เพื่อปกป้องลูกชายที่ไม่ได้ดั่งใจ เขายังคงดันทุรัง

หลังครุ่นคิดครู่หนึ่งเซียวชุ่นก็พยักหน้า

“ถ้าเพื่อนของฉันไม่ได้รับอันตรายร้ายแรงใดๆ ฉันจะปล่อยเขาไปได้ นอกจากนี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่หนานเทียนอดไม่ได้ที่จะอธิษฐานภาวนาว่าลูกชายของเขาจะไม่ทำอะไรโง่ๆ

มิฉะนั้นแม้ว่าพระเจ้าจะลงมาบนโลกก็ช่วยเขาไม่ได้!

"ชานเมืองเมืองเหนือ สวนฉุ้ยหยวนตึกA ชั้น 18 "

เมื่อทำทุกอย่างที่ควรทำเสร็จแล้วเขาก็ไม่ฝืนอีกต่อไป และบอกที่อยู่ประจำของ เย่จี้เซิ่ง

เขาโทรหาลูกชายของเขาต่อหน้าเซียวชุ่นทันที เกลี้ยกล่อมให้ไอ้เด็กเวรนั่นเข้ามาขอโทษด้วยตัวเอง

ทันทีที่โทรติดก็ได้ยินเสียงที่ไพเราะ

ขออภัยหมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้! "

สีหน้าของ เย่หนานเทียนก็ดูไม่สบายใจทันใด

เซียวชุ่นไม่อยากจะพูดอีกตและรีบออกจากห้องประชุมไปอย่างรวดเร็ว เขาเดินออกไปภายใต้สายตาผู้บริหารระดับสูงของสมาคมซงเจียงหลายคน

หลังจากนั้นไม่นาน เย่หนานเทียนเดินออกมาด้วยใบหน้าซีดเซียว

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซียวเลี่ยก็รีบไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว: “เจ้าสำนักเย่…”

เย่หนานเทียนโบกมืออย่างอ่อนบล้า: “รอฉันกลับมาแล้วค่อยคุย”

หลังจากนั้นเขาก็รีบไปที่ลานจอดรถทันที

สี่สิบนาทีต่อมา

ชานเมืองเมืองเหนือ

เซียวชุ่นมาที่ประตูวิลล่าที่มีทิวทัศน์สวยงาม

เขาไม่ได้เลือกเข้ามาทางประตูใหญ่ อย่างไรก็ตามที่พักระดับสูงเช่นนี้ต้องตรวจสอบอย่างเข้มงวดและคงไม่ปล่อยคนแปลกหน้าอย่างเขาเข้าไป

เขาเดินวนรอบรั้วและปีนข้ามกำแพงเข้ามา