บทที่ 660 เป็นโอกาสที่จะได้เห็นพลัง

"พ่อ……"

เย่จี้เซิ่งปิดแก้มที่บวมและมองเย่หนานเทียนพ่อของเขาอย่างเหลือเชื่อ

ตั้งแต่เล็กจนโตนี่เป็นครั้งแรกที่พ่อตีเขา!

เย่หนานเทียนไม่สนใจสายตาน้อยอกน้อยใจของลูกชายเลยและตะโกนอย่างโกรธเคือง “คุกเข่าลง!”

"ป๊าฟ!"

เย่จี้เซิ่งคุกเข่าลง ไม่อาจขัดคำสั่งได้

“ฉันบอกใหแกคุกเข่าขอโทษเซียวชุ่น ไม่ใช่มาคุกเข่าให้ฉัน!” เย่หนานเทียนพูดด้วยความโมโหและชี้ไปที่เซียวชุ่นซึ่งอยู่ไม่ไกล

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่จี้เซิ่งก็อึ้งรู้สึกอึ้งทันที

นี่มันอะไรกัน? พ่อให้ฉันคุกเข่าให้บอดี้การ์ดคนหนึ่ง!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เขาก็โมโหและพูดว่า “พ่อ ทำไมผมต้องคุกเข่าขอโทษบอดี้การ์ด มันคู่ควรไหม?”

"เพี๊ยะ!"

เสียงตบดังก้องในห้องรับแขกของวิลล่าอีกครั้งและตอนนี้แก้มอีกข้างของ เย่จี้เซิ่งก็บวมแดง

เย่หนานเทียนดึงมือกลับและจ้องไปที่ลูกชายของเขาอย่างดุดัน

“แกใช้อำนาจจนเคยตัว และกลายเป็นคนหยิ่งผยองมากขึ้นเรื่อยๆจ้าวสหเซียวที่สง่างามก็กลายเป็นบอร์ดี้การ์ดจากปากของแก?”

ขณะนี้แม้ว่า เย่จี้เซิ่งจะอับอายแต่ปากก็ยังไม่ยอมหยุด และสติก็ไม่ได้ดีขึ้น

“ไม่ใช่แค่หัวหน้าพันธมิตรป่าเถื่อนคนหนึ่ง พ่อเป็นถึงเจ้าสำนักจะไป ทำไมผมต้องกลัวมันด้วย? ผมเป็นลูกชายคนโตของตระกูลเย่!”

เซียวชุ่นที่อยู่ข้างๆแอบหัวเราะเย่จี้เซิ่งความโง่เขลาของเขาพัฒนาไปถึงจุดสูงสุด ไม่รู้ว่าจะเรียกเขาว่าไม่รู้เรื่องหรือโง่

เย่หนานเทียนเจ้าสำนักผู้สง่างามก็เอาลูกตัวเองไม่อยู่ จึงรีบเดินไปหน้าเซียวชุ่นและยกมือคารวะเพื่อขอโทษ

“จ้าวสหเซียวขอโทษจริงๆ ลูกชายของฉันนอกจาดื่มเที่ยวไปวันๆก็ไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับสมาคมบู๊เลย จึงทำให้ล่วงเกินท่าน ฉันในฐานะพ่อต้องขอโทษท่านแทนเขาด้วย!"

ขณะขอโทษเขาก็สังเกตเฉ่าหว่านฉิงที่อยู่บนโซฟาจากหางตาเป็นครั้งคราว

เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเธอสงบดียกเว้นเสื้อผ้าที่มีรอยยับ

จึงยกหินก้อนใหญ่ออกจากอก

เมื่อมอง เย่หนานเทียนที่มีท่าทีเคารพนับถือเซียวชุ่นจึงพูดเบาๆ ว่า "คุณต้องสั่งสอนลูกชายของคุณให้มากกว่านี้ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยเขาไปนี้ แต่อย่าให้เกิดขึ้นอีก!"

อันที่จริงเขาไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยเย่จี้เซิ่งไปง่ายๆ ลูกคนรวยแบบนี้ต้องสั่งสอนดีๆถึงจะจำได้ขึ้นใจ

อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาถึงเงื่อนไขที่ เย่หนานเทียนให้ไว้ก่อนหน้านี้ เซียวชุ่นจึงปล่อยนายน้อยเย่ไปในครั้งนี้แต่แค่ครั้งนี้เท่านั้น!

คำเตือนของเซียวชุ่นเข้าหูของ เย่หนานเทียนซึ่งมันเหมือนกับการถูกปลดปล่อยจึงรีบแสดงให้เห็นทันที: “จ้าวสหเซียวไม่ต้องกังวล เดี๋ยวฉันจะลงโทษลูกชายทรพีคนนี้อย่างแน่นอน หากต่อไปมันยังกล้าหมิ่นคุณฉันจะเอาตัวมันมาพบ!"

“อืม” เซียวชุ่นพยักหน้าและมองเย่หนานเทียนด้วยความสนใจ: “เรื่องที่เจ้าสำนักพูดในห้องประชุม ไม่ทราบว่า…”

พูดจบสีหน้าที่ผ่อนคลายของ เย่หนานเทียนก็นิ่งและเปลี่ยนเป็นกังวลและซีดเซียวทันที

เรื่องที่เขาพูดในสมาคมบู๊เมื่อกี้นี้ เขาแค่รีบร้อนและต้องการช่วยชีวิตลูกชายเท่านั้น

แต่เมื่อถึงเวลาต้องตัดสินใจ เย่หนานเทียนก็อดที่จะลังเลไม่ได้

ในความเห็นของเขาแม้ว่าขณะนี้ "สหพันธ์ซินบู" จะแข็งแกร่งมาก แต่ก็ยังห่างไกลมากเมื่อเทียบกับสมาคมบู๊

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ในเรื่องขนาดของทั้งสองเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เกรดเดียวกัน!

ขณะนี้ขนาดของ สหพันธ์บู๊ นั้นครอบครองแค่เหลยหยางและเป่ยหยางสองเมืองเท่านั้น แต่สมาคมบู๊ควบคุมนักบู๊มากกว่า 70% ในฮั๋วเซี่ย!

เมื่อเห็นท่าทางที่ไม่แน่ใจของ เย่หนานเทียนเซียวชุ่นก็ยิ้มเบา ๆ