บทที่ 662 คุณหนูเฉ่าตั้งสติก่อน

เมื่อได้ยินคำพูดของ เย่จี้เซิ่งใจและสมองของเย่หนานเทียนเขาก็สั่นไหว

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็กัดฟันและพูดว่า “แกจะพูดอะไรกันแน่!”

“เอ่อ...ผมวางยาเฉ่าหว่านฉิง!” เย่จี้เซิ่งตอบ

“หู้ว!” เขาถอนหายใจยาว ความตระหนกของเย่หนานเทียนเทียนก็ลดลง โชคดีที่ไอ่ลูกคนนี้ไม่ก่อปัญหาอะไร

“แกคิดว่าด้วยพลังของจ้าวสหเซียวจะไม่มองฤทธิ์ยากระดูกอ่อนแรงไม่ออกเหรอ!”

ขณะที่เขาไม่คาดคิดไอ่ลูกเวรคนนี้ก็พูดสิ่งที่ทำให้เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

“พ่อ...อันที่จริงผมก็ใส่ยาอย่างอื่นลงไปในยากระดูกอ่อนแรงด้วย!”

...

ขณะเดียวกันเซียวชุ่นก็อุ้มเฉ่าหว่านฉิงออกไปนอกชุมชน โชคดีที่ตอนนี้ดึกมากแล้ว ไม่ค่อยมีคนออกมาข้างนอก ไม่เช่นนั้นเขาจะต้องทำร้ายและถูกคนตราหน้าว่า "โรคจิต" ".

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาผ่านจุดรักษาความปลอดภัย เขายังถูก รปภ.สอบถามตามหน้าที่เป็นเวลานานก่อนที่จะถูกปล่อยตัวไปในที่สุด

เซียวชุ่นยืนอยู่ข้างทางจุดบุหรี่และรอแท็กซี่

“แปลกมาก ทำไมตัวผู้หญิงคนนี้ถึงร้อนขึ้นเรื่อยๆ”

ทันใดนั้นเขาพบว่าร่างกายของเฉ่าหว่านฉิงร้อนเป็นไฟ เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่อุณหภูมิปกติของคนทั่วไป

เขาไม่ได้คิดมากนักและพยุงเฉ่าหว่านฉิงที่อยู่บนไหล่ให้ยืนหน้าเขา

ใบหน้าที่สละสลวยซึ่งสดใสราวกับดอกท้อดูว้าวุ่น

เซียวชุ่นเป็นผู้ชายทั่วไป ไม่ว่าวิชาของเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด เขาก็ควบคุมไม่อยู่เมื่อต้องเผชิญกับความรู้สึกรักๆใคร่ๆเช่นนี้

ดังนั้นเขาจึงรีบหันหน้าหนีและไม่กล้ามองเธอเลย เพียงแค่เอื้อมมือไปแตะหน้าผากของเฉ่าหว่านฉิง

มันร้อนมาก

“แปลกมากอาการไม่เหมือนไข้!”

ขณะที่สงสัยเขาจับข้อมือของเฉ่าหว่านฉิงโดยตั้งใจจะตรวจชีพจรของเธอ

ทันทีที่กดลงไปสีหน้าของเซียวชุ่นก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

ให้ตายเถอะ ไอ้สารเลว เย่จี้เซิ่ง!

ที่แท้ใส่ยาเสียสาว!

ทันใดนั้นเฉ่าหว่านฉิงก็ลืมตาขึ้นและมองเซียวชุ่นอย่างมึนงง จากนั้นด้วยก็มีเสียงออดอ้อนและทั้งตัวเธอก็กระโดดใส่เซียวชุ่นราวกับปลาหมึกยักษ์ร่างที่บอบบางของเธอก็บิดไปมาอย่างแรง

“เฮ้ๆ ตั้งสติหน่อย!”

เซียวชุ่นกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเขินอาย วางมือบนหลังของเธอและค่อยๆ เติมชี่ทิพย์เข้าไป

ถึงกระนั้นก็ได้ผลเพียงเล็กน้อย

ไม่มีทางเลือกเพราะเฉ่าหว่านฉิงเป็นเพียงคนธรรมดา และเส้นเอ็นที่เปราะบางของเธอไม่สามารถรับชี่ทิพย์ได้ในปริมาณที่มากเกินไป

และไอ้สารเลวเย่จี้เซิ่งนั่น ก็ช้ยาที่แรงมากและชี่ทิพย์เพียงเล็กน้อยไม่สามารถทำลายฤทธิ์ยาได้

และที่สำคัญที่สุดคือเซียวชุ่นยังไม่สามารถทำให้เฉ่าหว่านฉิงสลบไปในตอนนี้ อย่างไรก็ตามหาก "ยาเสียสาว"ไม่ถูกกระตุ้นออกด้วยเลือดก็มีโอกาสสูงที่จะทำลายอวัยวะภายในซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญมาก!

คราวนี้เจอเรื่องยากเข้าแล้ว

เซียวชุ่นจับมือที่กระสับกระส่ายของเฉ่าหว่านฉิงและพูดด้วยความเจ็บปวดบนใบหน้าว่า: “สมควรตาย หากรู้แต่แรกคงเอาเข็มเงินออกมาแล้ว!”

มี"เหยียนหวงสิบสามเข็ม" อยู่ในมือ ไม่ว่าจะโรคอะไรรับรองว่ารักษาได้แน่นอน

แต่ประเด็นคือเขาไม่ได้เอามาด้วยยุ่งไปใหญ่แล้ว

เนื่องจากวิลล่าที่นี่ตั้งอยู่ในเขตชานเมือง กลางดึกแบบนี้จึงไม่มีรถแม้แต่คันเดียว เซียวชุ่นโมโหจนอยากจะฆ่าคน

เฉ่าหว่านฉิงอยู่บนตัวของเขายิ่งเคลื่อนไหวมากขึ้นเรื่อยๆ

หากเขาจดจ่อมากไปอีกนิดใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว

“คุณหนูเฉ่าตั้งสติหน่อย!” เขาพูดด้วยใบหน้าที่เศร้าสลด

"ยาเสียสาว"ทำให้เฉ่าหว่านฉิงสติหลุด เธอจะมีมีสติได้อย่างไรตอนนี้เธอเป็นเหมือนดินแดนที่แห้งแล้งมาเนิ่นนานและรอคอยความชุ่มฉ่ำของสายฝน