บทที่ 665 ค่ายอีชี่กุยหยวน

เมื่อเห็นว่าคู่ต่อสู้ของเขาหลีกทางให้เขาทีละคน เซียวชุ่นยักไหล่และเดินตรงไปยังไหล่เขาด้วยรอยยิ้มที่ผ่อนคลาย

นักบู๊ยอดฝีมือเหล่านี้ล้วนอยู่ในระดับแดน"ปรมาจารย์บู๊" ทั้งนั้น คิดจะใช้คนจำนวนมากมาขวางทางเขาแน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้

เมื่อกี้นี้เป็นเพียงการวนชี่ทิพย์เท่านั้นแต่สามารถกำจัดคนที่กีดขวางได้มากกว่าครึ่งในทันทีนี่เป็นตัวอย่างที่ดี

ตลอดทางเซียวชุ่นไม่พูดอะไรและเดินมาถึงเนินเขาเล็กๆโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง

ข้างหน้าประมาณสิบเมตรมีศาลาเล็กๆหลังหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ว่าสร้างในยุคไหนแต่ลักษณะค่อนข้างโบราณ

ในศาลามีคนนั่งอยู่20กว่าคน ทุกคนดูชราแต่แข็งแรงแต่ละคนไม่เหมือนเหมือนคนทั่วไป น่าจะเป็นกลุ่มผู้อาวุโสของสมาคมบู๊

ในบรรดาคนเหล่านี้ยังมีคนเก่าแก่ที่เซียวชุ่นคุ้นเคย ซึ่งเป็นหัวหน้าระดับสูงที่โอหังในงาน"อิงเจี๋ยคัพ" ในขณะนั้น

"แต่ทว่าเพียงครู่เดียวเท่านั้น สู้มาถึงนี่ได้ถือว่ามีเก่งกาจมาก!"

“หึ เท่าที่ฉันมองฉันคิดว่านี้ส่วนมากเขาใช้ทักษะการเคลื่อนไหวมิฉะนั้นเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

"คุณเห็นการเคลื่อนไหวเมื่อครู่นี้หรือไม่"

...

ทุกคนในศาลาเงียบกริบ

ไม่นานนี้พวกเขารู้สึกถึงการเคลื่อนไหวอันทรงพลังจากตีนเขา

รัศมีนั้นพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าทำให้ผู้อาวุโสเหล่านี้ตกใจมาก แม้แต่พวกเขาก็ไม่เคยรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวที่รุนแรงเช่นนี้!

ขณะที่ทุกคนกำลังคิดเรื่องนี้ หัวหน้าเกาค่อยๆพูดว่า: "อย่าประมาทโดยเด็ดขาด พลังที่คนนี้แสดงออกมาในงาน'อิงเจี๋ยคัพ'นั้นไม่ธรรมดา

และตอนนั้นเขาก็จงใจยับยั้งพลัง! "

ในฐานะผู้แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้อาวุโสเหล่านี้ หัวหน้าเกาเห็นเบาะแสจากการเคลื่อนไหวอันทรงพลังที่คนอื่นไม่รู้

เขาเชื่อว่าก่อนหน้านี้ที่เซียวชุ่นต่อสู้กับกู้ไป๋อี เขาต้องซ่อนพลังบางส่วนไว้แน่นอน เมื่อพิจารณาจากพลังเมื่อกี้นี้กู้ไป๋อีไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียวชุ่นอย่างแน่นอน!

ขณะที่หลายคนกำลังคุยกันเซียวชุ่นก็เดินออกไปนอกศาลาแล้ว

เมื่อมองผู้อาวุโสของสมาคมบู๊ซึ่งนั่งอยู่ข้างในอย่างเคร่งขรึมและมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

"ฮ่าฮ่า "แดนปฐมภูมิขั้นสูง"ยี่สิบคน และนักบู๊" แดนพรแสวงคนหนึ่งช่างทรงพลังจริงๆ!

ขณะนี้หัวหน้าเกาลุกขึ้นและเดินไปที่ขอบศาลา มองเซียวชุ่นอย่างนิ่งเฉยและถามว่า "เซียวชุ่นนายฉีกหน้าสมาคมบู๊ของฉัน เคยคิดว่าจะมีวันนี้หรือไม่? "

“ไม่” เซียวชุ่นส่ายหัว หัวเราะและกล่าวว่า “นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องคิด”

"โอหัง!"

"บังอาจ!"

ผู้อาวุโสสองคนถูกกระตุ้นด้วยคำพูดที่เย่อหยิ่งของเขาและตะโกนทันที

เซียวชุ่นไม่ได้พูดอะไร มองไปยังทั้งสองคนที่ด่าเขาด้วยสายตาหยอกเย้าและสายตาของเขาก็ค่อยๆเย่อหยิ่งขึ้น

เมื่อถูกจ้องมองด้วยสายตาที่แหลมคมราวกับมีดผู้อาวุโสทั้งสองแห่ง"แดนปฐมภูมิขั้นสูง" ก็รู้สึกกังวลอย่างยิ่ง ความเย็นค่อยๆแผ่ขึ้นมาจากฝ่าเท้าของพวกเขาและกระจายไปทั่วทั้งร่างกายในทันที

แค่มองเพียงครั้งเดียวก็ทำให้ยอดฝีมือทั้งสองหวาดกลัวได้

นี่มันช่างน่ากลัวจริงๆ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ผู้อาวุโสที่เหลืออยู่ของสมาคมบู๊ก็กังวลใจ

หัวหน้าเกาเห็นว่าทั้งสองฝ่ายแค่มองหน้ากันเท่านั้น พวกของเขาถูกสายตาของเซียวชุ่นฆ่าไม่เหลือชิ้น เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่?