บทที่ 667 ช่วยคนชั่วก่อกรรมทำเข็ญ

ทางฝั่งเกาฉิวรับกระบวนได้อย่างสบาย ๆ แต่เซียวชุ่นกลับไม่ได้สบายขนาดนั้น

ถ้าหากไม่ได้อาศัยร่างกายและจิตใจที่เข้มแข็งเช่นนี้ ตอนนี้เขาคงใกล้จะถูกชี่จื้อของเกาฉิวที่โถมเข้าไปในร่างกายสั่นสะเทือนให้ออกไปแล้ว

แม้ว่าตอนนี้เขาเป็นผู้ฝึกฌานที่สูงสุดอย่าง “แดนพรสวรรค์”แล้วก็ตาม

แต่ว่า “ค่ายอีชี่กุยหยวน” ล้ำลึกอย่างไร้สาเหตุเหลือเกินจริง ๆ ถึงกับสามารถยับยั้งชี่ทิพย์ภายในร่างกายของเขาภายใต้การร่วมแรงของผู้อาวุโสสมาคมบู๊ยี่สิบเอ็ดท่านได้อย่างบ้าคลั่งเลย

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ จนถึงตอนนี้เซียวชุ่นยังคงไม่เต็มใจที่จะสำแดงพลังทั้งหมดออกมา

นี่ไม่ใช่ว่าเขาดูถูกตนเองมากเกินไป แต่เป็นเพราะว่ายอดสุดของบนเขายังมีเนี่ยจิ่วฉงคอยเขาอยู่ หากว่าสิ้นเปลืองแรงไว้ที่นี่มากเกินไปละก็ รอตอนถึงยอดเขาแล้วหลบเลี่ยงไม่ให้กำลังได้รับความเสียหายได้ยาก

อีกฝ่ายเป็นถึงหนึ่งในสี่เจ้าสังเวียนใหญ่สมาคมบู๊ ไม่สามารถหมิ่นประมาทกำลังได้เลยเชียวแหละ

แม้ว่าเซียวชุ่นมีความคิดว่าชนะแน่ กลับรู้สึกว่าระวังไว้จะดีกว่า

พอคิดถึงตรงนี้

เขากัดฟันอัดพลังมืดเข้าไปในร่างกายของเกาฉิวอีกครั้งหนึ่ง

จากนั้น เขาเหลือบมองผู้อาวุโสไม่กี่ท่านที่อยู่ด้านข้าง

เป็นอย่างที่คาดไว้ ที่นั่นมีผู้อาวุโสที่มีการบำเพ็ญตบะค่อนข้างอ่อนกำลังกระอักเลือด ลักษณะเหี่ยวแห้งและไร้ชีวิตชีวา แม้กระทั่งประสานอินที่ทำเอาไว้ก็ไร้เรี่ยวแรงจะรักษาเอาไว้ได้เช่นกัน

ในขณะเดียวกันนี้

เซียวชุ่นรู้สึกว่าเขตพื้นที่แห่งนั้นที่ปกคลุมอยู่โดยรอบ ความแข็งแกร่งของมันถึงกับอ่อนลงอยู่หลายส่วน จึงแอบดีใจอย่างห้ามไม่ได้

ทว่าทั้งหมดนี้ เกาฉิวกลับไม่สังเกตเห็นเลยสักนิดเดียว

คนที่ถูกความโกรธจนทำให้เสียสติคนหนึ่ง จึงทำให้สูญเสียสติสัมปชัญญะที่ควรมีได้อย่างง่ายดายมาก เกาฉิวในขณะนี้ก็เป็นสภาวะเช่นนี้

ในสายตาของเขาตอนนี้มีเพียงเซียวชุ่น จะต้องให้เขารวมทั้งคนที่ไม่มีหน้าอยู่ในสมาคมบู๊จ่ายค่าตอบแทนอย่างน่าสังเวชใน “อิงเจี๋ยคัพ” นี้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะยอมวางมือยุติเรื่องราวได้อย่างไรหรอกหรือ ?

“หึ ทุกอย่างที่นายทำเป็นการต่อสู้ดิ้นรนที่เปล่าประโยชน์ ฉันมีค่ายกลเทพที่ร่ายมนตร์อยู่ ทารุณนายได้ในทันทีเลย !”

เกาฉิวมองเซียวชุ่นด้วยสายตาเย็นยะเยือก รอยยิ้มมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม

เซียวชุ่นเพียงแค่ยิ้มอย่างหยอกล้อกับสิ่งนี้ พลันตอบไปสองคำ : “งั้นเหรอ ?”

พูดจบ เขาก็ใช้วิธีเดิมอีกครั้ง สร้างความเสียหายให้แก่ผู้อาวุโสสามคนที่อยู่ไม่ไกลนักโดยผ่านการใช้พลังมืดที่อยู่ภายในร่างกายของเกาฉิว

ถึงขณะนี้แล้ว มีผู้อาวุโสสมาคมบู๊ครึ่งหนึ่งที่ถูกวิธีที่เขาใช้นี้อัดจนถอยออกจากค่ายกลไปแล้ว ไร้เรี่ยวแรงที่จะค้ำจุนได้อีกต่อไป

ในขณะเดียวกันนี้ ในที่สุดก็มีผู้อาวุโสที่ตื่นตัวสักที ตะโกนใส่เกาฉิว : “ผู้อาวุโสเกา ไอ้หนุ่มนั่นมีแผนสกปรกเต็มไปหมด คุณอย่าได้อวดดีในแผนชั่วของมันเชียว !”

“หา ! ?”

เกาฉิวได้ยินดังนั้น ก็อึ้งไปเลย จากนั้นจึงมองไปรอบ ๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ

พอมองไปนี้ เขาก็ตกใจจนเปลือกตากระตุกอย่างบ้าคลั่ง

ไอ้หยา เดิมทีมีเพื่อนร่วมงานยี่สิบกว่าคน ตอนนี้นอนกองอยู่บนพื้นไปครึ่งหนึ่งแล้ว !

เมื่อกี้เขายังสงสัยอยู่เลย ทำไมพลังมืดของเซียวชุ่นถึงได้รวดเร็วและดุดันขึ้น คนทางฝั่งของตัวเองลดไปครึ่งหนึ่งแล้วเลยมาตั้งป้อมสู้เลยเชียวหรือ !

“สมควรตาย !”

หลังจากรู้สึกตัวถึงเรื่องนี้แล้ว เกาฉิวก็ตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว จากนั้นจึงอยากชักหมัดของตัวเองกลับมา ไม่เพชรตัดเพชรกับเซียวชุ่นอย่างนี้อีกต่อไปแล้ว

เซียวชุ่นไม่รู้สิ่งที่เขาคิดอยู่ในใจซะที่ไหน เอ่ยด้วยใบหน้าเย้ยหยัน : “เพิ่งจะรู้สึกตัวเอาป่านนี้ คุณไม่คิดว่าสายไปแล้วหรอกหรือ ?”

“ไอ้หนุ่ม อย่าได้……หืม ?”

เกาฉิวยังไม่ทันพูดคำว่า “ใจ” ก็พบว่าหมัดที่ตัวเองยันบนร่างกายของเซียวชุ่นเอาไว้ราวกับถูกแรงดูดมหาศาลบางอย่างฉุดเอาไว้อยู่อย่างไรอย่างนั้นทันที ไม่ว่าเขาออกแรงอย่างไรก็ตาม สุดท้ายกลับไม่สามารถหลุดพ้นได้เลย

“ฮ่า ๆ ผมบอกกับคุณไว้แล้ว ทุกอย่างมันได้สายไปแล้ว !”

พูดไม่ทันขาดคำ ชี่ทิพย์ภายในร่างกายของเซียวชุ่นทะลักเข้าไปในร่างกายของเกาฉิวอย่างบ้าคลั่ง

บทบาทของเขตพื้นที่ที่มีต่อเขาในตอนนี้ได้ลดทอนลงไปครึ่งหนึ่งเต็ม ๆ เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ส่วนกำลังของเขาย่อมพลอยดีขึ้นไปด้วย

พลังมืดไหลพุ่งไปในร่างกายเกาฉิวอย่างบ้าคลั่ง ไม่นานนักก็ได้ยินสามเสียงกรีดร้องอันน่าเวทนาดังขึ้นอยู่ไม่ไกลนักอีกครั้ง

จากนั้นก็มีอีกสามเสียง !