บทที่ 678 คุนหลุนซู

คำถามนี้ของหนิงจื้อหยวน เซียวชุ่นก็เคยใคร่ครวญมานานมากเหมือนกัน

แน่นอนว่าเขาก็มีสมมติฐานหนึ่งอยู่ในใจ ตอนที่เห็นแผนผังปรากฏด้านบน “คำสั่งลับหนานจี๋” รวมทั้ง “ผลอมตะมรกต” เหี่ยวเฉาด้วยเช่นกัน

เพียงแต่เขายังไม่กล้ายืนยันสมมติฐานนี้

เห็นสีหน้าของหนิงจื้อหยวนในตอนนี้ เซียวชุ่นใจเต้น เอ่ยราบเรียบ : “การคาดการณ์นั่นที่ผู้อาวุโสพูดถึง คงจะไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับ “ผลเต๋า” หรอกนะครับ ?”

ได้ยินดังนั้น หนิงจื้อหยวนประเมินเซียวชุ่นแวบหนึ่งอย่างตกตะลึงเล็กน้อย จากนั้นพยักหน้า : “ใช่แล้ว !”

เซียวชุ่นแอบพูดอยู่ในใจ เป็นอย่างที่คาดการณ์เอาไว้อย่างที่คิดเลย !

จากนั้น เขาเปลี่ยนท่าทีเป็นใจเย็นอีกครั้ง รอข้อความถัดไปที่หนิงจื้อหยวนยังไม่ได้พูดออกมา

หนิงจื้อหยวนเห็นแบบนั้น จึงยิ้มเล็กน้อยก่อน จากนั้นหยิบเอาทองดำอันนั้นจากในมือของอีกฝ่ายจากที่เซียวชุ่นบอกใบ้ไป

เพ่งมองอย่างพินิจอยู่พักหนึ่ง เขาจึงจะพูดพึมพำกับตัวเอง : “เป็นสถานที่แห่งนี้อย่างที่คาดไว้เผงเลย !”

“สถานที่อะไรครับ ?” เซียวชุ่นรีบถาม

หนิงจื้อหยวนไม่ได้ตอบคำถามนี้ของเขาตรง ๆ แต่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเบา ๆ

“ตั้งแต่ตอนที่สำนักอาจารย์ของฉันได้ “ผลอมตะ” ของล้ำค่านั่นก็เป็นรูปร่างเหมือนปัจจุบันนี้แล้ว ห้าร้อยกว่าปีมานี้ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยนิด ครั้นแล้วคนรุ่นก่อนในแต่ละยุค คิดว่า “ผลเต๋า” นั่นได้ถูกคนเด็ดเอาไปแล้ว !”

นี่ก็คือประเด็นหนึ่งที่เซียวชุ่นคาดคะเนไว้ก่อนหน้านี้

แต่ว่าสุดท้ายเขากลับไม่เข้าใจปัญหาที่เป็นกุญแจสำคัญหนึ่งอยู่ดี ในตอนนี้จึงทำได้แต่ขอคำแนะนำจากหนิงจื้อหยวนอย่างจนปัญญา

“งั้นทำไม ใบไม้เก้าใบของ “ผลอมตะ” ไม่เคยร่วงโรย เพื่อกลับเข้าสู่วัฏจักรหมื่นปีอีกครั้ง ?”

“จ้าวสหเซียวรู้มาไม่น้อยอย่างที่คาดไว้เลย”

หนิงจื้อหยวนมองเซียวชุ่นอย่างมีเลศนัยแวบหนึ่ง จากนั้นจึงเริ่มอธิบาย

“ทุกสรรพสิ่งล้วนมีทิพย์ แก่นทิพย์ที่รวมตัวอยู่ในอากาศของโลกถูกทำให้กลายเป็นชี่ทิพย์ซึ่งเป็นของล้ำค่าในโลกนี้ที่หาได้ยากยิ่ง ใบไม้เก้าใบของ “ผลอมตะมรกต” ไม่เคยร่วงโรยเลย เพียงพอที่จะอธิบายได้ว่าวัฏจักรครั้งนี้จะออกผลเป็น “ผลเต๋า” ซึ่งยังไม่เคยถูกใครกลืนกินไม่ก่อน !”

เซียวชุ่นพยักหน้า เห็นด้วยกับคำพูดของหนิงจื้อหยวนเป็นอย่างมาก จากนั้นก็พูดความคิดของตัวเองออกมาจนหมดเปลือก

“ก่อนหน้านี้ผมก็คิดแบบนี้เหมือนกัน หากไม่แตกต่างจากที่คาดไว้ แผนที่นั่นที่อยู่บนคำสั่งลับก็คือสถานที่ซ่อนสมบัติของ “ผลเต๋า” ในตอนนี้นี่เองสินะครับ !”

“เวลาห้าร้อยกว่าปี การนองเลือดกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วใช่ไหม ?”

หนิงจื้อหยวนพูดทอดถอนหายใจด้วยความหดหู่ แล้วคืน “คำสั่งลับหนานจี๋” ในมือให้เซียวชุ่นที่อยู่ข้างกาย เผยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลปลงไม่ตก

เห็นแบบนั้น เซียวชุ่นจึงเอ่ยถามอีกครั้ง : “ท่านผู้อาวุโส สถานที่นี้เป็นที่ไหนกันแน่ครับ ?”

หนิงจื้อหยวนตอบไปเพียงสามคำ

“คุนหลุนซู !”

“ครืน !”

เสียงฟ้าร้องดังขึ้นจากนอกห้องแว่ว ๆ ดังระเบิดอยู่ระหว่างท้องฟ้า

ประกายไฟฟ้ามหาศาลทิ่มทำลายหิมะและน้ำแข็งที่แผ่ปกคลุมไปทั่วจนเป็นสีขาว เป็นการประกาศให้ทราบถึงการมาถึงของพายุฝนโดยทั่วกัน !

ในตอนนี้ ก็มีเสียงดังตูมตามอยู่ในหัวของเซียวชุ่นด้วยเช่นเดียวกัน ต้านทานคำพูดที่หนิงจื้อหยวนเพิ่งพูดออกจากปากไปมา

“คุนหลุนซู สุสานของผู้ฝึกฌาน” นี่เป็นคำพูดติดปากที่เล่าสืบต่อกันมาระหว่างผู้ฝึกฌานด้วยกันนับตั้งแต่อดีตเป็นต้นมา ในขณะเดียวกันนั้นก็เป็นสถานที่ฝังศพของผู้ฝึกฌานที่ยิ่งใหญ่สมัยโบราณนับไม่ถ้วน

เซียวชุ่นก็ไม่รู้รายละเอียดของสถานที่แห่งนั้นเลยว่ามีความน่าขนพองสยองเกล้าแบบไหนอยู่ ถึงกับฝังชีวิตของผู้ฝึกฌานทั้งเป็นอย่างนับไม่ถ้วนเลย รู้เพียงว่าต่อให้เป็นตอนที่อาจารย์ของตัวเองคุยถึงสถานที่แห่งนี้อยู่นั้น ก็พยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้ถลำลึกด้วยเช่นเดียวกัน !

สถานที่ที่ทำให้อาจารย์ตัวเองซึ่งผู้ฝึกฌาน “แดนแหงนฟ้า” ปิดปากไม่อยากเอ่ยถึง จะเป็นสถานที่ที่ทำให้คนสิ้นหวังได้ขนาดไหนกันแน่ !

แม้ว่าแดนแหงนฟ้าจะห่างกับแดนพรสวรรค์เพียงแค่แดนเดียวเท่านั้น กลับมีความแตกต่างราวฟ้ากับเหวเลย !

ไปที่แห่งนั้นด้วยการบำเพ็ญตบะของเซียวชุ่นในตอนนี้ คาดว่าเมื่อถึงตอนนั้น แม้กระทั่งตายก็ไม่รู้ว่าจะตายอย่างไรเลยด้วยซ้ำ