บทที่ 682 สิบล้าน ไปจากเธอ

ตอนนี้ ประตูห้องส่วนตัวถูกใครบางคนค่อยๆเปิดออก

ต่อด้วย มีคนสามคนเดินเข้ามาจากนอกประตู คนแรกคือชายหนุ่มคนหนึ่ง ข้างหลังยังมีบอดี้การ์ดรูปร่างสูงใหญ่สองคน

“ฮ่าฮ่า คุณชายเห้อ!”

หวงโหย่วฝูพยายามยิ้มเดินไปทางชายผู้นั้น สีหน้าคำพูดประจบสอพลอ

คนตรงหน้านี้คือนายน้อยที่มีชื่อเสียงที่สุดในซงเจียง เห้อจุ้นเสียน!

คนที่อยากประจบ “รุ่งสอง”ท่านนี้มีเยอะแยะไป ยังไงซะพ่อของเขาก็เป็นถึงสารวัตรของซงเจียง บุคคลความสามารถดีๆคนหนึ่งเลย

แน่นอนว่า ต่อให้ละทิ้งฐานะนี้ไป ความสามารถของเห้อจุ้นเสียนก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน อายุน้อยๆก็ครอบครองบริษัทมหาชนสามบริษัทของตระกูล ความสามรถเรียกได้ว่าแข็งแกร่ง

“อื่ม!”

มองดูหวงโหย่วฝูที่มาประจบประแจง เห้อจุ้นเสียนพยักหัวไปนิ่งๆ รีบมองไปในห้องส่วนตัวนี้

ตอนเห็นข้างหลังของเฉ่าหว่านฉิง สายตาเขาเผยความโลภออกมา กับผู้หญิงที่ทำเอาตัวเองคิดถึงจนเก็บไปฝันนั้น คุณชายเห้อต้านทานไม่ไหวจริงๆ!

นั่นใคร?

ตอนนี้ เห้อจุ้นเสียนก็สังเกตเห็นเซียวชุ่นที่นั่งข้างๆเฉ่าหว่านฉิง

ค่อยๆ เขารู้สึกว่าช่างคุ้นเคยกับใบหน้านี้

ในทันทีเขาก็นึกถึงรูปพวกนั้นที่ซื้อมาจากหวงโหย่วฝูเมื่อเช้านี้!

ในเวลาอันสั้น หน้าเห้อจุ้นเสียนก็หมองจนเหมือนจะมีน้ำหยดลงมา

เพราะในภาพพวกนั้น ว่าที่ภรรยาของเขากับผู้ชายตรงหน้าดูทีท่าสนิทสนมกันอย่างผิดปกติ อีกอย่างทั้งสองยังเคยค้างคืนด้วยกันที่โรงแรม!

นึกถึงตรงนี้เห้อจุ้นเสียนกำหมัดแน่น บีบจนเกิดเสียงกึกกึก

เขาพยายามกดความโมโหนั้นลง ค่อยๆเดินมาข้างๆเฉ่าหว่านฉิง สายตาอบอุ่น พูดอย่างอ่อนโยน

“หว่านฉิง มาแล้วทำไมไม่บอกผมสักคำ?”

“คืนรูปพวกนั้นมาให้ฉัน ฉันจะจ่ายเงินตามราคาให้คุณ!” มองดูชายหล่อเหลาที่ยืนอยู่ตรงหน้า เฉ่าหว่านฉิงพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย

ได้ยินแบบนั้นเห้อจุ้นเสียนบนหน้าแข็งทื่อ แต่ในใจหัวร้อนอย่างมาก

ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น มีที่ไหนจะผลักเขาออกไปไกล มีแต่จะถอดเสื้อออกแล้ววิ่งเข้าอ้อมกอด

แต่พวกทาแป้งทาหน้านั้นจะสวยงามตะลึงเท่าเฉ่าหว่านฉิงระดับนี้ได้ยังไง

นี่เป็นกุหลาบที่มีหนาม!

แต่ เขาชอบ!

นึกถึงตรงนี้ สีหน้าลำบากใจของเห้อจุ้นเสียนก็หายไปทันที กลายเป็นยิ้มอ่อนๆ

“ระหว่างคุณกับผมจะแบ่งให้ชัดเจนขนาดนั้นทำไม ในเมื่อคุณเลือกที่จะเป็นดารา ผมก็จะสนับสนุนคุณอย่างถึงที่สุด นี่เป็นสิ่งที่ผมในฐานะว่าที่สามีควรจะทำ”

“ผมต้องบอกคุณอีกกี่ครั้ง คุณถึงจะเข้าใจ?”

เฉ่าหว่านฉิงเหลือบมองเห้อจุ้นเสียน แล้วพูดอย่างแน่วแน่ว่า: “ระหว่างฉันกับคุณมันเป็นไปไม่ได้หรอก!”

ถึงแม้คนๆนี้จะเหมาะสมกับเธอ แต่เฉ่าหว่านฉิงเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตัวเอง กับเรื่องความรักยิ่งไม่มีทางยอมประณีประนอม

ชอบก็คือชอบ ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ มีความชัดเจนไม่ยอมรับข้อผิดพลาดใดๆ

ยิ่งเห้อจุ้นเสียนเป็นเพลย์บอยที่ใครๆก็รู้ ถึงแม้ภายนอกจะดูจริงจังกับตัวเอง แต่ปกติก็ยุ่งวุ่นวายกับพวก “ดาราหญิง” ไม่น้อย

คนหลายใจแบบนี้ เธอก็ดูถูกเป็นธรรมดา

ฟังเฉ่าหว่านฉิงพูดอย่างไม่เหลือที่ว่างจบ เห้อจุ้นเสียนไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

เพราะยังไงคำพูดเย็นชาแบบนี้ เขาเคยได้ยินมาหลายครั้งมากแล้ว

ถ้าแค่นี้ก็โมโห งั้นเขาก็คงไม่มาปรากฏตัวที่นี่แล้ว

ยิ้มอย่างไม่ได้ใส่ใจ เห้อจุ้นเสียนค่อยๆพูดอย่างลึกซึ้ง