บทที่ 688 คิดถึงและเป็นห่วง

เซียวชุ่นในเวลานี้ ยังไม่รู้ว่าสมาคมมีเจ้าสังเวียนทั้งสองคนจะมาร่วมมือกันจัดการกับตัวเอง

ตอนนี้เขากำลังนอนอยู่บนเตียงคุยโทรศัพท์กับเหยาเสิน มีเวลามาสนใจเรื่องที่ทำให้เกิดความไม่พอใจเหล่านั้นเสียที่ไหนกัน

“คุณกลับมาเมื่อไหร่?”

น้ำเสียงของเหยาเสินนั้นอ่อนโยนมาก ในระหว่างแต่ละประโยคนั้นมีความคิดถึงและเป็นห่วงอย่างลึกซึ้ง

ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เซียวชุ่นก็ตอบกลับ : “คงจะอีกซักช่วงนึงเลยมั้งครับ!”

ที่ซงเจียงในตอนนี้ยังมีเรื่องที่จำเป็นให้เขาต้องไปจัดการแก้ไขอยู่ อย่างน้อยๆก็ยังต้องอยู่ที่นี่อีก4-5วัน

ได้ยินเขาบอกว่าต้องอยู่อีก4-5วัน เหยาเสินก็โมโหขึ้นมาทันที พลางเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่พอใจ

“ทำไมยังต้องอยู่นานขนาดนั้น ฉันให้คุณสี่วัน ถ้าหากไม่กลับมาอีกก็ไม่ต้องกลับมาแล้ว!”

เซียวชุ่นลูบจมูกอย่างทำตัวไม่ถูก ยิ้มออกมาอย่างเจื่อนๆ

แต่พิจารณาถึงว่านี่คือการแสดงออกแบบหนึ่งตอนที่ภรรยาคิดถึงตัวเองแล้ว เขาก็ไม่ได้แคร์มากนักเช่นกัน ในใจวางแผนรู้สึกว่าเวลาสี่วันก็คงจะได้อยู่เช่นกัน

ดังนั้นเขาจึงก้มศีรษะนอบน้อมลง : “รับทราบครับ คุณภรรยาที่รัก!”

เหยาเสินไม่เล่นด้วยกับเขา ทางปลายสายส่งเสียงโมโหออกมา

“อวดฉลาดให้น้อยๆหน่อย ถ้าหากถึงตอนนั้นคุณไม่กลับมาก็ดูแล้วกันว่าฉันจะจัดการกับคุณยังไง!”

เซียวชุ่นรู้สึกว่าถ้าหากคุยเรื่องนี้ต่อ ตัวเองจะต้องถูกว่าหนักแน่ๆ ดังนั้นจึงควรเปลี่ยนประเด็นการสนทนาได้แล้ว

“เรื่องของตระกูลถานทางนั้นจัดการเป็นยังไงบ้างแล้ว?”

พูดถึงเรื่องนี้ เหยาเสินก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที และไม่ได้สนใจที่จะมาโทษว่าสามีแล้วเช่นกัน พลางเอ่ยพูดอย่างยืดยาวขึ้นมา

“ไอ่อ้วนหวางเป็นบุคคลที่มีพรสวรรค์จริงๆ ด้วยมาตรการทางธุรกิจต่างๆของเขาและอาศัยความเข้าใจของเสี่ยวเหม่ยที่มีต่อถานซื่อกรุ๊ป ตอนนี้พวกเรามีความมั่นใจว่าจะเอาชนะได้แล้ว!”

“เสี่ยวเหม่ย?”

เซียวชุ่นรู้สึกอึ้งไป ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าเสี่ยวเหม่ยสูญเสียความทรงจำไปจากเทคนิคการฝังเข็มของตัวเองหรอกหรือ ทำไมตอนนี้ถึงได้สามารถช่วยเหยาเสินลงมือกัน?

ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วเขาก็ปล่อยวางได้อย่างรวดเร็ว พลางแอบเอ่ยพูดขึ้นมา : ความรักนี่ยิ่งใหญ่มากจริงๆ!

เห็นได้ชัดว่าความทรงจำของเสี่ยวเหม่ยฟื้นฟูขึ้นมาได้ไม่พ้นความช่วยเหลือของฉินหยูอยู่แล้ว

บอกแล้วว่าความรักพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนี้ อาศัยพลังนี้ อยากจะทำให้คนฟื้นฟูความทรงจำได้ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องอะไรที่ยากเกินไปนัก

ในเมื่อตอนนี้เสี่ยวเหม่ยไปช่วยงานที่บริษัทแล้ว นั่นแสดงให้เห็นว่าฝ่ายนั้นได้ปล่อยวางเรื่องเหล่านั้นที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้แล้ว

และนี่ทำให้เซียวชุ่นรู้สึกปลื้มใจเป็นอย่างมาก

ในขณะที่เขากำลังรู้สึกปลงอยู่นั้น

เหยาเสินก็เอ่ยพูดต่อ : “ใช่แล้ว ที่ตระกูลถานตกมาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้โชคดีที่ภรรยาของถานกวงฉีที่กลับทิศทางในการโจมตีได้!”

ก่อนหน้านี้ไม่นาน เซียวโร่ภรรยาของถานกวงฉี เห็นว่าสถานการณ์ไม่ดีก็เลือกที่จะหย่ากับสามีตัวเองทันที

ดังนั้นจึงเป็นการสร้างความเจ็บปวดให้กับถานกวงฉีเป็นอย่างมาก ตอนที่วางแผนกลยุทธ์จึงเกิดความผิดพลาดขึ้นมา

ส่วนเหยาเสินและคนอื่นก็จับตรงความผิดพลาดแบบนี้ แล้วฉีกปากบาดแผลขึ้นมาทันที ครอบครองไปถึงจุดครอบคลุมของการสู้รบทางธุรกิจ

จัดการกับตระกูลถานก็เป็นปัญหาเรื่องเวลาแล้ว!

เซียวชุ่นฟังจบแล้ว พลางทอดถอนใจด้วยความหดหู่ : “สามีภรรยาเดิมทีก็ทิ้งกันได้เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง”

สิ้นเสียงลงนั้น เหยาเสินที่อยู่ในสายก็แสดงจุดยืนของตัวเองออกมาทันที

“ไม่ว่าต่อไปคุณจะเป็นยังไง ฉันก็จะไม่ไปจากคุณแน่นอน”

มุมปากของเซียวชุ่นยกขึ้นเล็กน้อย ในใจมีระลอกคลื่นสั่นไหวเกิดขึ้นมาฉับพลัน

สำหรับคำบอกรักที่ตรงไปตรงมาแบบนี้ของภรรยา ให้ความรู้สึกหวานจับใจ