บทที่ 689 ทำหน้าที่แทนสบายๆ

“อืม”

“โอเค ผมรู้แล้ว”

ตอบกลับไปสั้นๆง่ายๆ แล้วเซียวชุ่นก็วางสายไป

จากนั้นเขาก็วางโทรศัพท์มือถือลง แล้วเงยหน้ามองเฉ่าหว่านฉิงทางด้านข้างที่ยังคงมีอารมณ์ที่ดูโมโหอยู่บ้าง

“เดี๋ยวผมจะต้องออกไปข้างนอก คุณเองจะจัดการยังไงก็จัดการเองเลยแล้วกันนะ”

เดิมทีเฉ่าหว่านฉิงอยากจะถามว่าเขาไปทำอะไร

แต่คิดอีกที สถานะของตัวเองในตอนนี้ไปถามเรื่องส่วนตัวของอีกฝ่าย เห็นได้ชัดว่าดูเหมือนจะไม่ค่อยเหมาะสมอยู่บ้าง

เธอพยักหน้าลงอย่างไม่สบอารมณ์

ทานอาหารเช้าเสร็จ เซียวชุ่นหยิบเสื้อคลุมของตัวเองขึ้นมาแล้วผลักประตูออกไป

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง

สำนักงานสมาคมบู๊ซงเจียง

ตอนนี้เรียกแบบนี้บางทีอาจจะผิด

เพราะถึงอย่างไรสถานที่นี้ก็กลายเป็นสำนักงาน “สหพันธ์ซินบู”สมาคมบู๊ก็เป็นเพียงแค่สิ่งที่ผ่านมาแล้วเท่านั้น

ครั้งนี้เซียวชุ่นเดินเข้าไปในห้องประชุมได้อย่างไม่ติดขัด ระหว่างนั้นไม่มีใครเข้ามาขวางแม้แต่คนเดียว

คนที่อยู่ระหว่างทางนั้นล้วนแต่เรียก “จ้าวสหเซียว”อย่างนอบน้อม แสดงความเคารพนับถือ

เวลานี้เพิ่งจะเป็นเวลาแปดโมงเช้าเท่านั้น ในห้องประชุมเต็มไปด้วยผู้คน เซียวชุ่นมาถึงช้า

พอเขาเพิ่งจะก้าวเข้ามาในห้องประชุม คนที่อยู่ในห้องนั้นต่างก็พากันลุกขึ้นต้อนรับ แล้วเอ่ยเรียกสามคำนี้ออกมา

“จ้าวสหเซียว!”

เห็นสถานการณ์แล้ว เซียวชุ่นก็พยักหน้าลง แล้วค่อยๆเดินไปตรงตำแหน่งที่จัดเอาไว้ให้บุคคลสำคัญ

มองไปยังทุกคนเขายิ้มเล็กน้อยพลางเอ่ยขึ้น : “เชิญนั่งครับทุกท่าน!”

ว่าแล้วเขาก็นั่งลงบนเก้าอี้ก่อน

เห็นเซียวชุ่นเช่นนี้แล้ว คนที่เหลือที่ได้กล้านั่งลง

“จ้าวสหเซียว วันนี้คนที่อยู่ที่นี่ล้วนแต่เป็นนักบู๊ทุกวงการของซงเจียง ในนั้นมีสำนักบู๊และข้าราชการระดับสูงที่มีแนวความคิดในแต่ละสาขา นอกจากผู้ที่ฝึกฝนเองอิสระบางคนที่ไม่ได้เข้าร่วมแล้ว คนที่มาก็แทบจะครบเกือบหมดแล้วครับ!”

เย่หนานเทียนนั่งอยู่ข้างๆเซียวชุ่น แนะนำคนแปลกหน้าที่อยู่ตรงนั้นขึ้นมาอย่างเรียบง่าย

เซียวชุ่นพยักหน้าลงเป็นการส่งสัญญาณให้แล้วจำชื่อเอาไว้ในใจ

หลังจากที่ทำความรู้จักกันคร่าวๆแล้ว เซียวชุ่นก็เริ่มกล่าวอารัมภบทของวันนี้

“ทุกท่าน หลังจากนี้ไปการนำสหพันธ์บู๊ของซงเจียง จะต้องไม่มีการเอาเปรียบทุกท่านอย่างแน่นอน คิดว่าคุณเย่ได้บอกแผนการก่อนหน้านี้ของผมกับทุกท่านแล้ว หลังจากนี้อีกไม่นานที่นี่ก็จะเป็นเขตพื้นที่การควบคุมดูแลที่ใหญ่เป็นอันดับสองของสหพันธ์บู๊ การพัฒนาจะต้องไม่ทำให้ทุกท่านต้องผิดหวังอย่างแน่นอน!”

“ในเมื่อพวกเรามาปรากฏตัวกันอยู่ที่นี่แล้ว ก็แสดงให้เห็นถึงความเชื่อใจที่มีต่อจ้าวสหเซียว พวกเราซงเจียงเดิมทีแล้วก็คือกลุ่มองค์ประกอบกลุ่มหนึ่ง ต่อไปจะยอมเสียสละเลือดเนื้อเพื่อความศรัทธาของสหพันธ์บู๊ ขอเพียงแค่สหพันธ์บู๊ไม่เป็นเหมือนกับสมาคมบู๊ที่พอเสร็จงานแล้วก็ฆ่าคนที่ช่วยงานจนสำเร็จแบบนั้น!”

คนที่เอ่ยพูดออกมา คือเจ้าสำนักของสำนักบู๊หนึ่งแห่งซงเจียง ชื่อว่าฟู่ซานไฉ

เซียวชุ่นพยักหน้าลง เอ่ยพูดขึ้นด้วยความจริงใจ

“จ้าวฟู่เป็นกังวลเกินไปแล้ว ผมนำสหพันธ์บู๊โค่นล้มสมาคมบู๊ เพื่ออยากจะคืนความสงบสุขและปลอดโปร่งให้กับนักบู๊จำนวนมาก นี่คือความศรัทธาที่ดำเนินมาตลอดตั้งแต่แรกของผม!”

ฟู่ซานไฉยิ้มออกมาเล็กน้อย : “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมก็จะรอด้วยความจงรักภักดีเช่นกัน!”

“จงรักภักดี!”

คนอื่นๆที่เหลือก็ต่างพากันคล้อยตาม

เห็นได้ว่าตำแหน่งที่อยู่ในใจนักบู๊แห่งซงเจียงของฟู่ซานไฉคนนี้ไม่ได้ต่ำไปกว่าเย่หนานเทียน จ้าวสหคนนี้เลย ในเมื่อเขาเป็นแบบอย่างที่ดีออกมาต่อหน้าแล้ว เซียวชุ่นเองก็วางใจลงได้แล้วเช่นกัน

เพราะถึงอย่างไร ต่อไปเขาก็อยากจะใช้กำลังมากเพื่อจะบุกเบิกซงเจียง

ถ้าหากมีคนเป็นพวกหน้าไหว้หลังหลอก งานก็จะดำเนินการขยายไปได้ยาก ตอนนี้ทุกคนสามัคคีกัน ทำให้ในใจของเขาไม่มีความกังวล

การประชุมร่วมสาบานนี้ดำเนินการไปอย่างราบรื่น สหพันธ์บู๊รับงานแทนสมาคมบู๊ ท่ามกลางบรรยากาศสงบสุขที่ไม่มีการต่อสู้กันอย่างรุนแรง ก็ได้สิ้นสุดลง