บทที่ 699 บุกทะลวงจุดสำคัญของ ‘แหงนฟ้า’

และระหว่างที่ชิวจ้านกับไห่ถังทั้งสองคนกำลังแลกเปลี่ยนกันอยู่นั้น

เหลยเจิ้นเซียวผ่านช่วงเวลาสั้นๆเพียงแค่หนึ่งนาที “การสะสมพลัง”ผิวภายนอกร่างกายมีคลื่นระลอกที่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าขึ้นมาหนึ่งชั้น

เห็นฉากนี้แล้ว คนจำนวนมากต่างก็อ้าปากด้วยความตกตะลึง

“พระเจ้า ฉันไม่เคยเห็นคนที่สามารถทำให้ชี่จื้อเกาะตัวรวมกันได้แบบนี้มาก่อนเลย”

“ใช่ไหม ชี่จื้อของผู้บำเพ็ญตนส่วนมากจะเป็นแผ่นบางๆ แต่นี่เหลยเจิ้นเซียวเหมือนกับใส่เกราะเอาไว้ ถ้าหากปล่อยออกมา คาดว่ากำแพงรอบๆทั้งสี่ด้านคงสั่นสะเทือนถล่มได้เลย!”

“ลองคิดดูนะ ถ้าหากเอาชี่จื้อเหล่านี้ทำให้เข้มข้นขึ้นเป็นจุดเดียว หลังจากนั้นก็ไหลพุ่งออกไป......”

คนๆนั้นพูดมาถึงตรงนี้แล้ว ก็ไม่กล้าเอ่ยพูดต่อ

เนื่องจากว่าเหลยเจิ้นเซียวที่อยู่ไม่ไกลได้ทำแบบนั้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เวลานี้ ชี่จื้อที่กระจายอยู่ที่ผิวภายนอกร่างกายของเขาได้พรั่งพรูเข้าสู่ฝ่ามือของเขาจนกลายเป็น ระลอกคลื่นน้ำวนที่แปลกประหลาดขึ้นมา

อากาศบริเวณรอบๆอยู่ภายใต้พายุไซโคลน กระหน่ำพุ่งไปที่เขา

ในงานนั้นลมพัดทรายและหินลอยขึ้นมาในทันที

เหลยเจิ้นเซียวยกมือขึ้นช้าๆ ตรงฝ่ามือนั้นมีกระแสอากาศอย่างบ้าคลั่งอยู่

พลังที่ไม่มีใครต้านทานได้นั้นถูกกระแสอากาศพัดกวาดไปทุกทิศทุกทาง ด้วยความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก!

เห็นว่าเซียวชุ่นที่อยู่ตรงข้ามยังคงยืนเอามีไขว้หลังเอาไว้ เหลยเจิ้นเซียวก็ยิ้มออกมาอย่างโหดเหี้ยม

“เด็กน้อย ฉันไม่ต้อใช้สามกระบวนท่า ถ้าหากนายสามารถรับกระบวนท่านี้ของฉันได้โดยไม่ตาย ฉันจะยอมเรียกนายว่าผู้อาวุโสสามครั้งติดๆกันเลย แนะนำให้นายเข้าร่วมงานประชุมใหญ่ศิลปะการต่อสู้เซียงเจียงหลังจากนี้อีกครึ่งเดือนด้วย!”

“งานประชุมใหญ่ศิลปะการต่อสู้?” เซียวชุ่นรู้สึกงุนงง

“เหอะๆ ตลกจริงๆเดิมทีฉันคิดว่านายคือลูกศิษย์ชั้นสูงของ ‘สำนักสันโดษ’เสียอีก แต่สุดท้ายแล้วกลับไม่เคยรับรู้เรื่องพวกนี้เลยสินะ!”

เหลยเจิ้นเซียวส่ายหน้าอย่างดูถูก พลางเอ่ยขึ้น : “คุนหลุนมีการเปลี่ยนแปลงมาเป็นเวลา554ปีแล้ว ปีนี้ผ่านไปก็จะเป็นระยะกาลซานหวู่ในช่วงนั้น โลกก็จะต้องมีพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ขึ้น นักบู๊รุ่นฉันก็โถมตัวเข้าใส่คลื่นลูกใหญ่ อยู่ที่นั่น‘คุนหลุนซู’ทำพรุ่งนี้ให้มีความรู้กว้างขวางขึ้น!”

คำพูดเหล่านี้ เซียวชุ่นฟังแล้วรู้สึกงุนงง ระยะกาลซานหวู่อะไรนั่น แม้แต่ได้ยินเขาก็ไม่เคยได้ยินเลยเสียด้วยซ้ำ

แต่มีคำที่สำคัญอยู่สองสามคำ เขายังคงจับได้บ้าง

การเปลี่ยนแปลงคุนหลุนและคุนหลุนซูนั่น!

ได้ยินคำพูดของคนสูงวัย หรือพวกผู้ที่มีฝีมือขั้นสูงของเซียงเจียงจะเตรียมตัวไปที่คุนหลุนซูที่เล่าขานกัน?

มิน่าล่ะคนพวกนี้ไม่ได้มาเร็วหรือช้ากว่านี้ แต่กลับมาในพื้นที่เอาตอนนี้เพื่อเตรียมจะรวบรวมกำลังคน

ที่แท้ก็มีการวางแผนแบบนี้เอาไว้แล้ว

แต่สิ่งเดียวที่ทำให้เซียวชุ่นรู้สึกสงสัยก็คือ คนกลุ่มนี้จะไปที่ “คุนหลุนซู”ทำอะไรกันแน่

อีกทั้งทำพรุ่งนี้ให้มีความรู้ที่กว้างขวางขึ้นหมายถึงอะไร?

และทันใดนั้น ในหัวของเขาก็เกิดความสงสัยขึ้นมากมายนับไม่ถ้วน

ความคิดมากมายที่ผสมผสานกัน ในหัวของเขานั้นเหมือนกับแป้งเหนียวที่รวมกันเป็นก้อนเลยอย่างไรอย่างนั้น!

และทันใดนั้นเองหูของเขาก็มีเสียงตะโกนดังขึ้น

“ไอ้หนุ่ม รับกระบวนท่าไปซะ!”

ในใจของเซียวชุ่นหนาวสะท้าน รีบทิ้งความสงสัยมากมายออกไปจากหัว แล้วเงยหน้าขึ้นมองเหลยเจิ้นเซียว

“พรืด!”

ฝ่ามือที่ยกขึ้นมาของเหลยเจิ้นเซียว พลังที่ออกมานั้นอยู่รอบตัวอย่างไม่มีขอบเขต

โดยเฉพาะระลอกคลื่นนั้นที่อยู่ระหว่างฝ่ามือของเขา ยิ่งให้ความรู้สึกถึงการบีบบังคับอย่างรุนแรง

เผชิญหน้ากับการโจมตีแบบนี้ หัวใจของเซียวชุ่นเองก็เต้นแรงขึ้น ใช้ความสามารถกับการรับกระบวนท่านี้เพียง70%เท่านั้น

คิดมาถึงตรงนี้แล้ว เขาก็ยกทั้งร่างขึ้น และพลังที่ออกมานั้นก็เพิ่มขึ้นมาในชั่วพริบตา

ฉากนี้ถูกผู้ที่แข็งแกร่งสองสามคนจับเอาไว้ได้

“เป็นอย่างที่คิดจริงๆ!” ชิวจ้านหรี่ตาลงแล้วพยักหน้า

“คิดไม่ถึงเลยว่าเด็กนี่อายุยังน้อยไม่คิดว่าจะอยู่ในขั้นสุดพรสวรรค์แล้ว!” ฦาษีสือหยุนเอ่ยขึ้น

“พวกเราเซียงเจียงก็มีคนที่มีพรสวรรค์อยู่ไม่น้อยเหมือนกัน พื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์มีความแตกต่างก็ไม่นับว่ามีอยู่น้อยมาก แต่บุคคลนี้ไม่มีโอกาสที่จะพัฒนาไปได้แล้ว เพราะถึงอย่างไร “หินห้าทิพย์”ก็ควบคุมอยู่ในมือของ‘สำนักสันโดษ’อยู่แล้ว”

ฉางเซิ่งเอ่ยพูดขึ้นนิ่งๆ สายตาที่มองไปยังเซียวชุ่นแอบรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง