บทที่ 708 อาหารค่ำมื้อสุดท้าย

วิลล่าตระกูลถาน

ภายในห้องอาหาร บนโต๊ะอาหารขนาดใหญ่มีชุดอาหารเลิศรสมากมาย

แต่พ่อและบุตรแห่งถานซื่อกรุ๊ปนั้นกลับไม่ได้ขยับตะเกียบเลย

เหว้ยหรงซึ่งกลายเป็นคุณย่าวัยละอ่อนแห่งตระกูลถาน ฝืนยิ้มและกล่าว “พ่อ กวงฉี พวกคุณกินข้าวเถอะ!”

มองภรรยาคนปัจจุบันที่อยู่ตรงหน้าที่เพิ่งแต่งงานได้ไม่ถึงสัปดาห์ นัยน์ตาของถานกวงฉีมีร่องรอยของความรู้สึกผิด

ความรู้สึกสำหรับเขานั้นเขาซื่อสัตย์อย่างหาที่เปรียบไม่ได้มาโดยตลอด

ความรักครั้งใหม่ไม่มีอะไรมากไปกว่าเหตุผลที่อดีตภรรยาของเขาทิ้งเขาไปเพื่อช่วยครอบครัวของเธอ

ความรุนแรงของการหย่าร้าง ทำให้ถานกวงฉีล้มลงอย่างไม่มีวันฟื้นคืน

แต่ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิต เขาพลันเห็นแสงริบหรี่

ความรักของเหว้ยหรงที่มีต่อตนเปรียบเสมือนหิ่งห้อยที่ส่องสว่างชีวิตที่มืดมิดของเขา ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็มีความสดใสมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่ทว่าเมื่อได้รับความจริงที่แท้จริง กิจการของถานกวงฉีกลับถูกเพ่งเล็ง

สตาร์ไลท์บีโอนั้นโต้กลับอย่างรุนแรง ในระยะเวลาเพียงไม่ถึงครึ่งเดือนได้ติดต่อกับนักธุรกิจมากมายในเหลยหยาง ยึดครอบครองครึ่งหนึ่งของตระกูลถาน

ถานซื่อกรุ๊ปที่ครอบครองเหลยหยางในตอนนั้น ในวันนี้กลับเหลือเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้าย!

ด้านหน้ามองไม่เห็นถึงความหวัง ระหว่างทางมีเพียงขวากหนามและอันตราย

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ถานฉีกวงมองดูญาติสนิททั้งสองด้วยความรู้สึกผิดอย่างที่สุด

“พ่อ หรงหรง ผมต้องขอโทษพวกคุณ!”

“ไอยา”

ถานห้าวฮั่นผู้ที่เคยทรงพลังอำนาจ ทอดถอนหายใจด้วยความผิดหวัง โบกมือไปมาอย่างอ้างว้าง

เขาทำธุรกิจมาตลอดทั้งชีวิต เขาสร้างรากฐานอันใหญ่โตของตระกูลถาน แม้จะเจอลมและคลื่นระหว่างทาง แต่กลับมีภัยน่ากลัวแต่ไร้อันตรายใด

แต่ครั้งนี้ ถานห้าวฮั่นรู้สึกได้ว่าเรือยักษญ์ของตระกูลถาน เกรงว่าจะไม่มีวันออกเดินทางอีก

จมลง บางทีอาจเป็นครั้งสุดท้าย!

หยิบแก้วเหล้าขึ้นมาจากนั้นจิบไปอึกหนึ่ง สุราคุณภาพสูงไหลผ่านลำคอ ความรู้สึกร้อนผ่าวทำให้สมองที่โง่เขลานั้นมีสติขึ้นมาเล็กน้อย

ใบหน้าแดงเล็กน้อย ถานห้าวฮั่นชี้ไปที่อาหารเลิศรสที่อยู่บนโต๊ะด้านหน้า

“กินเสียหน่อยเถอะ! กินอิ่มแล้วจะได้มีพลังทำงาน!”

ถานกวงฉีทิ้งตะเกียบในมือ เอ่ยด้วยความโกรธเคือง “ทำไมเจ้าถิ่นอย่างพวกเราถึงได้พ่ายแพ้ให้กับคนต่างถิ่น อีกทั้งยังอยู่ภายใต้การช่วยเหลือจากหรงหรงและตระกูลเหว้ย!”

เมื่อเหว้ยหรงเห็นเช่นนี้ เธอเหยียดมือออกไปลูบหลังสามีของเธอทำให้อีกฝ่ายรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง

“ไม่ใช่ว่าศัตรูแข็งแกร่งเกินไปแต่เป็นเพราะพวกเราเห็นความจริงได้อย่างไม่ชัดเจน” ถานห้าวฮั่นกล่าวด้วยอารมณ์

อันที่จริง ที่พวกเขาพ่ายแพ้เป็นเพราะไม่ได้ให้ความสำคัญกับเซียวชุ่นได้อย่างมากพอใช่ไหม?

เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ อย่างไรเสียพวกเขามุ่งมั่นที่จะต่อสู้กับเซียวชุ่นรวมถึงการพัฒนาของสตาร์ไลท์บีโอมาโดยตลอด แต่ผลของการเก็บเกี่ยวนั้นน้อยมาก

ภายใต้สมมติฐานนี้ ตระกูลกลับยังคงจู่โจมอีกฝ่ายอย่างรุนแรง ไม่ได้มีการตัดสินที่ถูกต้องร่วมกับสถานการณ์ปัจจุบัน

ความมั่นใจอย่างไม่ลืมหูลืมตา บางครั้งก็ฆ่าคนได้จริงๆ!

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มหดหู่ เหว้ยหรงจึงกล่าวข่าวดีเพื่อให้บรรยากาศผ่อนคลาย

“ฉันได้ติดต่อกับทางครอบครัวแล้วให้ทางนั้นส่งเงินมาก้อนหนึ่งช่วยเหลือครอบครัวให้ผ่านพ้นความยากลำบาก”

ถานห้าวฮั่นชำเลืองมองสะใภ้ ยิ้มอย่างอดไม่ได้

“ปัญหาของตอนนี้ไม่ใช่เรื่องเงินแล้ว การสูญเสียอำนาจ จำนวนเงินจะมากเท่าไรก็ไม่สามารถนำกลับมาได้!”

สำหรับเหว้ยหรงลูกสะใภ้คนปัจจุบัน เขานั้นชื่นชมและชอบพอเธอมาก

น่าเสียดาย เป็นความสามารถของอีกฝ่าย แต่ไร้หนทางในการช่วยตระกูลถานพลิกกระแสน้ำ ต้านทานอาคารที่จะกำลังถล่ม!

สถานการณ์ลักษณะพื้นภูมิ มีภาพลักษณ์ได้ถึงจะมีพลัง

ในตอนนี้ตระกูลถานแม้แต่ภาพลักษณ์ยังก็ไม่มี ไหนเล่าที่จะมีพลังได้

ใช้เงินเพื่อสร้างแรงผลักดันเป็นสิ่งที่สามารถทำได้ในช่วงเริ่มต้นของธุรกิจเท่านั้น หลังจากที่สร้างชื่อเสี่ยงได้ สักนิดมันก็ไม่มีประโยชน์

ในขณะนั้น คนรับใช้คนหนึ่งรีบเร่งเข้ามาพลางเอ่ยด้วยความตื่นตระหนก