บทที่ 715 ความแค้นของตระกูลหยาง

ในตอนนี้เอง จู่ ๆ ชายชราก็พลันนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ จึงรีบมองไปยังหยางเทียนฉายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

“ใช่แล้ว เมื่อกี้ได้ยินแกพูดถึงอาจารย์ หรือว่าแกได้กราบใครเป็นอาจารย์แล้ว?”

“ออกมาสู่โลกภายนอกมานานหลายปี หลานชายของปู่มีชีวิตอย่างน่าเวทนา ดำรงชีวิตด้วยวิชากลั่นชาที่คุณปู่ได้ถ่ายทอดไปวัน ๆ แต่คุณปู่ก็น่าจะรู้ดี แม้ว่าตอนนั้นคุณปู่จะเก่งกาจไร้เทียมทาน ทว่าความสามารถในการกลั่นยากลับ......”

พูดมาถึงตรงนี้ ใบหน้าของหยางเทียนฉายเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม จากนั้นก็ได้เล่าเรื่องของตนเองกับเซียวชุ่นผู้เป็นอาจารย์ออกมา

“อายุเพียงเท่านี้ อยู่ในแดน ‘พรสวรรค์ขั้นสูงสุด’ ? คนคนนี้คงจะไม่ใช่ลูกศิษย์ของสำนักอื่น ๆ หรอกนะ?" ชายชรากล่าวพึมพำ

ได้ยินดังนั้น หยางเทียนฉายก็โบกมือ และกล่าวอย่างมั่นใจ: “ปู่วางใจเถอะ ก่อนที่ผมจะกราบอาจารย์ได้พิจารณาดูอยู่นาน อาจารย์ไม่ใช่คนของเก้าสำนักใหญ่อย่างแน่นอน น่าจะเป็นศิษย์ของยอดฝีมือไร้สังกัดคนใดคนหนึ่ง!”

“ยอดฝีมือไร้สังกัดสามารถฝึกฝนชายหนุ่มที่ฝีมือสูงส่งเช่นนี้ออกมาได้ด้วย?”

ชายชราค่อนข้างไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อเห็นคุณปู่ของตัวเองมีท่าทีเล่นนี้ หยางเทียนฉายก็หัวเราะแหะ ๆ ออกมา และเริ่มกล่าวชื่นชมยกยอเซียวชุ่นเป็นน้ำไหลไฟดับ

“แหะ ๆ อาจารย์ของผมนะเป็นมังกรหงส์ในฝูงชนจริง ๆ ไม่เพียงการบำเพ็ญตนน่าตกตะลึง แม้แต่ความสำเร็จในวิถีโอสถก็ยังโดดเด่นเหนือใคร คิดว่าอาจารย์ปู่ของผมคงไม่ด้อยไปกว่าคุณปู่ในตอนนั้นแน่”

“อัจฉริยะในโลกผู้บำเพ็ญตนนั้นมีอยู่ทุกยุคทุกสมัย ยอดฝีมือที่แท้จริงมักซ่อนตัวอยู่ในป่าเขายากที่จะพบเห็น เดิมทีแกเองก็มีพรสวรรค์โดดเด่น น่าเสียดายที่ถูกฉันทำให้ต้องพลอยกลายเป็นภาระ!”

ชายชราส่ายศีรษะอย่างจนใจ ความโกรธปรากฏขึ้นมาในดวงตาเล็กน้อย

“คุณปู่ครับ ตอนนี้ได้ดินห้าสีมาแล้ว ปลูกหญ้าเผยจีเอาไว้ในนั้นก็ยิ่งจะผลิดอกออกผลได้โดยง่าย รอท่านได้ทานโอสถเผยจี ผลการบำเพ็ญตนของคุณปู่จะต้องฟื้นฟูถึงระดับสูงสุดได้อย่างแน่นอน พอถึงตอนนั้นก็จะสามารถไปเอาสิ่งของที่เป็นของตระกูลหยางกลับมาจากสำนักชมจันทร์ได้แล้ว!” หยางเทียนชายกล่าวด้วยสีหน้าโมโห

“เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็ผ่านมายี่สิบห้าปีแล้ว!”

ชายชรากล่าวอย่างช้า ๆ

จากนั้น แววตาที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าของเขาก็พลันดุดันขึ้นมา สายตาที่เฉียบคมดั่งคมมีดปะปนไปด้วยไอสังหารที่เข้มข้น

น้ำเสียงของเขาพลันเปลี่ยนไป

“คิดถึงตอนนั้นฉันหยางชื่อจงดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักชมจันทร์ กลับถูกคนชั่วช้าบีบบังคับ สุดท้ายทำให้บุตรชายเพียงคนเดียวตายอย่างอนาถภายใต้ความวุ่นวาย ผลการบำเพ็ญตนของตัวเองถูกทำลายไปจนหมดสิ้น ตกอยู่อยู่ในสภาพเช่นนี้!”

“หลบซ่อนอยู่ในเขาฉางไป๋มาเป็นเวลายี่สิบห้าปี ฉันไม่ไปคิดเรื่องชื่อเสียงลาภยศอะไรพวกนั้นมานานแล้ว แต่ความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกชาย มันทำให้ฉันรู้สึกปวดใจทุกทีที่คิดขึ้นมา แค้นนี้ไม่ชำระคงยากที่จะตายตาหลับ!”

ในขณะที่พูดคำพูดเหล่านี้ ชายชราหยางชื่อจงไม่ได้มีท่าทางเป็นมิตรอย่างเมื่อก่อนหน้านี้อีกต่อไป แต่ที่รอบกายนั้นได้รายล้อมไปด้วยกลิ่นอายของการสังหาร ไฟแห่งความโมโหลุกโชนอยู่ตรงบริเวณหน้าอก!

เมื่อก่อนเขาเคยเป็นหัวหน้าสำนักชมจันทร์หนึ่งในเก้าสำนักสันโดษ ฐานะอยู่เหนือผู้คน

กลับคิดไม่ถึงว่า ในค่ำคืนที่ลมแรงไร้ซึ่งแสงจันทร์เมื่อห้าสิบปีก่อน ได้ถูกผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักลอบทำร้าย ไม่เพียงทำให้หยางชื่อจงสูญเสียผลการบำเพ็ญตน ยังทำให้ผู้คนตระกูลหยางต้องสูญสิ้นไปด้วยหลายชีวิต

ในค่ำคืนที่ตลบอบอวลไปด้วยควันระเบิดกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง

หยางชื่อจงพยายามอย่างสุดชีวิตถึงสามารถพาลูกสะใภ้ตั้งท้องสิบเดือนหลบหนีออกมาได้

แต่เนื่องจากอีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก หลังจากที่ให้กำเนิดหยางเทียนฉายก็จากโลกนี้ไปทันที เหลือไว้เพียงตาหลานทั้งสองคน

คิดมาถึงตรงนี้ ท่าทางบนใบหน้าของหยางชื่อจงได้เปลี่ยนจากเคียดแค้นกลายเป็นโมโห

มองดูท่าทางบนใบหน้าของคุณปู่ของตัวเอง หยางเทียนฉายกล่าวอย่างโมโห: “คุณปู่ ความแค้นของตระกูลหยางของเราถึงเวลาที่จะไปคิดบัญชีกับอิมอู๋จี๋แล้ว!”

แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีประสบการณ์ในเหตุการณ์นองเลือดเมื่อวันนั้น แต่ความโกรธแค้นภายในใจกลับไม่ได้ด้วยไปกว่าหยางชื่อจงคุณปู่ของเขาเลย สำหรับศัตรูนั้นเขาแทบอยากจะกำจัดไปจากโลกนี้โดยเร็วที่สุด!

หยางชื่อจงตบไหล่หลานชายอย่างเข้าอกเข้าใจ และกล่าวด้วยท่าทางเคร่งขรึม

“ฝีมือของอิมอู๋จี๋อยู่ใน ‘แดนแหงนฟ้า’ เหมือนกันกับปู่ในตอนนั้น ตอนนี้ผ่านไปยี่สิบกว่าปีแล้ว ผลการฝึกตนของเขาจะต้องเหนือกว่าอีกขั้นแน่ บวกกับที่ตอนนี้อีกฝ่ายเป็นเจ้าสำนักชมจันทร์ ต่อให้ปู่ทานโอสถเผยจีลงไปก็ยากที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา!”

พูดมาถึงวตรงนี้ เขาก็ชะงักเล็กน้อย รอยยิ้มยากที่จะหยั่งรู้ได้ปรากฏขึ้นมาที่มุมปากของเขา

“เหอะ ๆ ‘ระยะกาลซานหวู่’ ใกล้จะมาถึง ที่เป็นโอกาสอันดีที่หาได้ยากมาก พอถึงตอนนั้นสำนักชมจันทร์จะต้องมุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่คุนหลุนอย่างแน่นอน และฉันก็จะมีโอกาสแฝงตัวเข้าไปได้”