บทที่ 716 กลับถึงเจียงไห่

วันถัดมา

เหลยหยางท้องฟ้าแจ่มใส

สตาร์ไลท์บีโอ เซียวชุ่นได้ต้อนรับถานห้าวฮั่นอยู่ในห้องประชุม

เวลาหนึ่งวันได้ผ่านไป บนใบหน้าของเจ้าสัวถานไม่มีความยโสโอหังอย่างในเมื่อก่อนอีกต่อไป มีเพียงความเหี่ยวเฉาอยู่บนใบหน้า ราวกับชายชราไม้ใกล้ฝั่ง

จิตวิญญาณของมนุษย์ มักจำเป็นต้องมีความสำเร็จมาคอยหนุนนำ

หลังจากที่สูญเสียความสำเร็จไป ตอนนี้ถานห้าวฮั่นเป็นเพียงเศรษฐีธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช่ตำนานที่รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งในแวดวงธุรกิจของเหลยหยางอีกต่อไปแล้ว!

“นี่คือหนังสือโอนหุ้นของถานซื่อกรุ๊ป บวกกับหุ้นยี่สิบกหเปอร์เซ็นที่โอนให้นายไปเมื่อก่อนหน้านี้ ตอนนี้ตระกูลถานของฉันได้มอบอำนาจใจการควบคุมหุ้นทั้งหมดออกไปแล้ว”

ถานห้าวฮั่นกล่าวด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก จากนั้นก็ได้เลื่อนเอกสารสัญญาที่มีมูลค่าหลายหมื่นล้านไปที่ตรงหน้าของเซียวชุ่น

เซียวชุ่นพยักหน้า จากนั้นก็เปิดอ่านดูหนังสือสัญญา

บนหนังสือสัญญาได้ระบุเอาไว้ว่าถานห้าวฮั่นจะโอนหุ้นจำนวนยี่สิบหกเปอร์เซ็นต์ของถานซื่อกรุ๊ปไปยังนามของเหยาเสินโดยไม่มีค่าใช้จ่ายใด ๆ ขอเพียงเซ็นชื่อก็จะมีผลทางกฎหมายทันที

เมื่อก่อนหน้านี้เหยาเสินเคยได้รับหุ้นยี่สิบหกเปอร์เซ็นต์จากถานซื่อกรุ๊ป ตอนนี้ขอเพียงแค่เซ็นชื่อ ก็จะมีหุ้นของถานซื่อกรุ๊ปห้าสิบสองเปอร์เซ็นต์อยู่ในมือ เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่อันดับหนึ่งอย่างแน่นอน

และนับจากนี้ไปถานซื่อกรุ๊ปก็จะต้องเปลี่ยนชื่อเป็นเหยาซื่อกรุ๊ป!

คิดมาถึงตรงนี้ เซียวชุ่นก็ยิ้มอ่อน ๆ เอาหนังสือสัญญามอบให้กับไอ่อ้วนหวางที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

“เอาเอกสารไปให้เหยาเสิน ให้เธอเซ็นชื่อ”

ไอ่อ้วนหวางพยักหน้า มองถานห้าวฮั่นอย่างลึก ๆ รับเอาเอกสารสัญญามา จากนั้นก็ไปจากห้องประชุม

หลังจากที่ได้มองดูไอ่อ้วนหวางจากไป เซียวซุ่นได้เอ่ยถามถานห้าวฮั่นขึ้นมาอย่างเรียบ ๆ : “หลังจากนี้เถ้าแก่ถานมีแผนการอะไรเหรอ?”

ถานห้าวฮั่นยิ้มอย่างขมขื่น: “เหอะ ๆ ไปจากเหลยหยาง หาเมืองใหม่เพื่อทำธุรกิจอยู่ที่นั่น!”

“นี่นับว่าเป็นทางเลือกที่ไม่เลวเลย!” เซี่ยวชุ่นยิ้มกล่าว

“สาเหตุที่ทำให้ตระกูลถานมีจุดจบอย่างในวันนี้ ที่จริงแล้วฉันไม่ได้โทษนาย เมื่อคืนฉันได้คิดอะไรมากมาย ท้ายที่สุดก็ได้เหตุหนึ่งอย่างออกมา”

กล่าวมาถึงตรงนี้ ถานห้าวฮั่นก็ได้เงยหน้ามองไปยังเซียวชุ่นที่อยู่ตรงข้าม

“หือ?” เซียวชุ่นได้ยินดังนั้น ก็กล่าวอย่างสนอกสนใจ: “พูดมาให้ฟังหน่อยสิ”

ถานห้าวฮั่นยิ้มอย่างขมขื่น: “เมื่อก่อนฉันให้ความสำคัญกับฐานะของตัวเองมากเกินไป ดังนั้นจึงไม่เห็นมังกรร้ายข้ามถิ่นอย่างนายอยู่ในสายตา หากฉันใช้วิธีลงมืออย่างเต็มที่ตั้งแต่แรก แม้ว่ายังคงต้องพ่ายแพ้เหมือนเดิม แต่นายก็คงไม่ดีไปกว่ากันสักเท่าไรหนัก”

“ดังนั้นนับจากวันนี้เป็นต้นไป ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจทางด้านไหน ฉันล้วนจะใช้วิธีสิงห์ร้ายตะครุบกระต่าย!”

เซียวชุ่นได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มขึ้นมาอ่อน ๆ

“เหอะ ๆ เถ้าแก่ถานมั่นใจในตัวเองจนเกินไป ผมเองจะบอกคนให้ก็ได้ ต่อให้ตอนนั้นคุณใช้กำลังอย่างเต็มที่มาต่อกรสตาร์ไลท์รวมทั้งผม ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ และไม่มีทางที่จะทำให้แผนการของผมเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ นี่ก็เป็นสิ่งที่ผมอยากจะบอกกับคุณ!”

มองเซียวชุ่นอย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง ถานห้าวฮั่นค่อย ๆ เอ่ยขึ้น: “ไม่ว่ายังไง ความบาดหมางระหว่างเราได้สิ้นสุดลงแล้ว ไม่ใช่เหรอ?”

“ถูกต้อง!” เซียวชุนพยักหน้า

“คุณได้มอบถานซื่อกรุ๊ปออกมาตามความต้องการของผมแล้ว เช่นนั้นความบาดหมางระหว่างพวกเราก็หมดไปเหมือนกัน

ถานห้าวฮั่นไม่ได้พูดอะไรมากอีก ลุกขึ้นและเดินออกไปจากห้องประชุม

มองดูแผ่นหลังของอีกฝ่าย เซียวชุ่นเชื่อว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ตนได้พบอีกฝ่ายแล้ว

นับจากวันนี้เป็นต้นไปจะไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับคนตระกูลฐานอีกแล้ว

แน่นอน หนึ่งในนั้นรวมเหว้ยหรงอยู่ด้วย

ช่างบ่ายของวันนั้น

เหยาเสินได้พาไอ่อ้วนหวางเปิดประชุมผู้บริหารระดับสูงอยู่ที่ถานซื่อกรุ๊ป

ในที่ประชุม เธอได้ประกาศให้ถานซื่อกรุ๊ปเปลี่ยนชื่อเป็นสตาร์ไลท์บีโอ

เป็นธรรมดาที่ผู้ถือหุ้นทุกคนรวมทั้งบรรดาผู้บริหารจะไม่กล้ามีข้อคัดค้านใด ๆ กับเรื่องนี้ เพราะไม่ว่าอย่างไรเสียตอนนี้อีกฝ่ายก็เป็นถึงเถ้าแก่ใหญ่ มีอำนาจเข้าไปแทรกแซงทุกเรื่องในบริษัทได้

หลังจากที่ได้ประกาศการตัดสินใจที่สำคัญข้อนี้แล้ว เหยาเสินก็ได้ตั้งให้ไอ่อ้วนหวาง รับตำแหน่งประธานผู้บริหาร และให้เสี่ยวเหม่ยเป็นประธาน ช่วยจัดการเรื่องราวทุกอย่างในบริษัท

หลังจากที่ประชุมอยู่ที่นี่เสร็จ เธอก็ได้รีบไปที่หอการค้าเหลยหยางในทันที และลาออกจากการเป็นประธานหอการค้า