บทที่ 721 การเดินทางในแดนม้ง

ไปมีความสัมพันธ์กับทางเซียงเจียงได้ยังไงกันแน่?

คำถามนี้

เซียวชุ่นไม่รู้จะตอบยังไงจริง ๆ

ก่อนอื่น จากความสัมพันธ์ของเฉ่าหว่านฉิง เขาถึงได้รู้จักกับสองสามีภรรยาแซ่เซี่ยง

ตอนที่อยู่ซงเจียงเมื่อครั้งที่แล้วระหว่างเขาและสาวสวยคนนี้ได้เกิดเหตุการณ์ที่ค่อนข้างกำกวมขึ้นเล็กน้อย

แน่นอน ความกำกวมที่ว่านั้นไม่ได้เป็นความตั้งใจของเซียวชุ่น แต่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายใต้ความจนปัญญา

คิดมาถึงตรงนี้ แน่นอนว่าเซียวชุ่นจะไม่โง่จนถึงขั้นกล่าวความจริงทั้งหมดกับภรรยา แต่ได้ตอบแบบให้มันแล้ว ๆ ไปแทน

“แค่ก ๆ ยังไงซะมันเป็นแค่ความบังเอิญ”

“ความบังเอิญ?”

ลำแสงได้สาดส่องออกมาจากดวงตาของเหยาเสิน คอยพิจารณาเซียวชุ่นที่มีท่าทางประหม่าอย่างไม่ขาดสาย

ผ่านไปสักพัก เธอก็ได้กล่าวขึ้นมาอย่างขบคิด: “คุณไม่คิดว่าคำตอบของคุณมันคลุมเครือไปหน่อยเหรอ?”

“จะคลุมเครือได้ยังไง ที่ผมพูดมาเป็นความจริงนะ!” เซียวชุ่นกล่าวอย่างหนักแน่น

จากความสัมพันธ์ระหว่างตนกับโม่ยี่ไป๋ในเมื่อก่อน ทำให้เหยาเฉินงอนอยู่หลายครั้งแล้ว

หากให้เธอรู้เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างตนกับเฉ่าหว่านที่ซงเจียงเข้า คงต้องโมโหเป็นฟืนเป็นไฟอย่างแน่นอน

ยึดหลักมีเรื่องน้อยย่อมดีกว่ามีเรื่องมาก

เขาจึงตัดสินใจว่าจะไม่พูดเรื่องนี้ออกมาอย่างแน่นอน

เห็นเหยาเสินยังคงหรี่ตาพิจารณาตัวเองอยู่อย่างนั้น เซียวชุ่นก็รู้สักกินปูนร้อนท้องเป็นอย่างมาก

เขาฝืนทำหน้ายิ้มและกล่าว: “คือว่า นี่ก็ทานอิ่มแล้ว พวกเราไปเดินห้างและดูหนังกันดีไหม?”

เหยาเสินเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา: “ฉันรู้สึกว่าคุณมีเรื่องปิดบังฉันอยู่”

เซียวชุ่นกล่าวด้วยความตกตะลึง: “ถูกคุณดูออกแล้วเหรอนี่?”

ได้ยินดังนั้น สีหน้าของเสินเหยาก็เปลี่ยนไปทันที มองค้อนสามีของตัวเองอย่างดุร้าย

“ยังไม่รีบบอกความจริงกับฉันมาอีก!”

“เฮ้อ ที่จริงแล้วผมอยากจะสารภาพกับคุณตั้งแน่เมื่อวานแล้ว”

แสร้งทำเป็นส่ายศีรษะ เซียวชุ่นกล่าวด้วยอารมณ์ลึกซึ้ง: “พูดตามความจริง ที่จริงแล้วเมื่อคืนผมถือโอกาสตอนที่คุณนอนหลับ......”

ฟังมาถึงตรงนี้ ท่าทางโมโหของเหยาเสินก็ได้สลายหายไปในทันที และมีความเขินอายเข้ามาแทน

ในสมองของเธอเต็มไปด้วยภาพบรรยากาศอันบ้าคลั่งในห้องนอนของเธอและสามีเมื่อคืนวันก่อน

จากนั้น เธอก็ได้ยื่นมือออกมาปิดหูของตัวเองเอาไว้ และกล่าว: “คุณหยุดพูดได้แล้ว ฉันไม่ฟัง ฉันไม่ฟัง......"

ฮ่า ๆ แม่สาวน้อย เล่นกับผมเหรอ?

เซียวชุ่นมองภรรยาของตนอย่างได้ใจ รู้ว่าสามารถผ่านเคราะห์กรรมในครั้งนี้ไปได้โดยสิ้นเชิงแล้ว

ทว่าไม่นานนัก สีหน้าของเขาก็ต้องกลัดกลุ้มขึ้นมาอีกครั้ง

เชี่ย พอถึงตอนนั้นเหมือนว่าเฉ่าหว่านฉิงก็อยู่ที่เซียงเจียงเหมือนกัน นี่มันแม่ง......

คราวนี้ นับว่าเขาได้ขุดหลุมพรางให้ตัวเองเข้าแล้ว พูดได้ว่ามันเป็นเรื่องที่น่าปวดหัวจริง ๆ!

ต่อมา

เขาก็ได้พาเหยาเสินไปเดินห้าง จากนั้นก็ไปดูหนังรักโรแมนติกในโรงภาพยนตร์ที่อยู่ใกล้ ๆ

เมื่อพวกเขาทั้งสองกลับมาถึงบ้าน ก็เลยเที่ยงคืนมาแล้ว

แต่สำหรับที่ออกหากินในยามกลางคืนบางชนิดแล้ว ตอนกลางคืนถึงเป็นช่วงเวลาเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง

ไม่นานนัก ก็ได้มีเสียงพลอดรักเคลียคลอฟังแล้วทำให้ผู้คนรู้สึกเขินอายดังออกมาจากห้องนอน

วันถัดมา

เหยาเฉินสีหน้ามีน้ำมีนวล ลุกขึ้นมาเก็บกระเป๋าตั้งแต่เช้าตรู่ เตรียมที่จะพาคุณพ่อคุณแม่ออกเดินทางท่องเที่ยว

หลังจากที่เก็บเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จ เธอก็ได้จัดเตรียมกระเป๋าเดินทางให้กับเซียวชุ่นผู้เป็นสามีอย่างเอาใจใส่

มองดูกระเป๋าเดินทางใบเล็กใบใหญ่ทั้งสองใบที่อยู่ข้างเท้า เหยาเสินก็ได้เดินช้า ๆ ไปที่ข้างกายของเซียวซุ่น ซบหัวลงไปบนไหล่ของผู้เป็นสามี

“อีกประมาณสิบวันฉันก็จะไปถึงเซียงเจียง พอถึงตอนนั้นจะพาคุณพ่อคุณแม่เที่ยวพลางรอคุณไปด้วย”

“อืม!” เซียวซุ่นพยักหน้า

“ผมน่าจะไม่ช้ากว่าพวกคุณสักเท่าไหร่”

“ทางดินแดนตะวันตกเฉียงใต้มีภูเขาใหญ่ ๆ อยู่มากมาย ถึงตอนนั้นคุณต้องคอยระวังพวกมดแมลง โดยเฉพาะดอกไม้สดใสของที่นั่น ได้ยินว่ามีพิษร้ายแรงมาก” เหยาเสินกล่าวตักเตือนด้วยความหมายลึกซึ้ง

นี่มันเรื่องอะไรกัน?