บทที่ 723 หาเรื่อง

มองผ่านกระจกรถ

เซียวชุ่นและซ่งหลิงเอ๋อร์ได้มองเห็นสิ่งปลูกสร้างหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ในถิ่นทุรกันดาร

“ใหญ่ขนาดนี้เชียว!”

ซ่งหลิงเอ๋อร์ตะลึงอ้าปากค้าง

“เมื่อก่อนมีเพียงบริเวณเล็ก ๆ แต่หลายปีมานี้พวกบุคคลใหญ่โตของฝ่ายดูแลงานประชุมนี่ได้รับผลประโยชน์มากมาย ดังนั้นจึงได้ส่งเสริมการจัดงานนี้อย่างเต็มที่ เพื่อนำมาขับเคลื่อนอุตสาหกรรมขั้นตติยภูมิของพื้นที่!”

กล่าวอย่างเรียบ ๆ จากนั้นคนขับก็กล่าวด้วยท่าทางทอดถอนใจ: “งานประชุมหนานฮวงของปีกลาย มูลค่าในการแลกเปลี่ยนสำเร็จเกือบหมื่นล้านภายในค่ำคืนเดียว ในนั้นมากกว่าครึ่งได้มาจากบุคคลภายนอกอย่างพวกคุณ!”

มูลค่าในการแลกเปลี่ยนสำเร็จเกือบหมื่นล้านภายในค่ำคืนเดียว มันทำให้คนที่ได้ยินต้องตกตะลึงจริง ๆ

แต่พอคิดดูดี ๆ เซียวชุ่นก็เข้าใจขึ้นมา

เพราะไม่ว่าอย่างไรเสีย หินหยกของเขาเผ่าม้งนั้นก็มีราคาสูงในตลาดอยู่แล้ว งานประชุมนี้จะต้องดึงดูดนักธุรกิจหินหยกมาจำนวนมากอย่างแน่นอน และเป็นธรรมดาที่จะจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อมัน

เขาคิดอยู่ในใจมาจนถึงตรงนี้ รถแท็กซี่ก็ได้ค่อย ๆ จอดลงที่ประตูทางเข้างานประชุมที่แสนอลังการอย่างช้า ๆ

คนขับมองดูจำนวนเงินที่แสดงบนมิเตอร์ ก็อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

“แหะ ๆ ที่แล้วครับ ขอให้คืนนี้พวกคุณเที่ยวอย่างสนุก!”

เมื่อสักครู่เซียวชุ่นได้รับรู้สิ่งที่ตนเองสนใจมากมายจากปากของคนขับ เพื่อตอบแทนอีกฝ่าย เขาจึงได้ล้วงเอาเงินใบสีแดงจำนวนห้าใบยื่นออกไป

เห็นดังนั้น คนขับก็รีบกล่าวขอบคุณเซียวชุ่นทันที

“ขอบคุณเถ้าแก่ ขอบคุณเถ้าแก่!”

เซียวชุ่นยิ้มพลางโบกมือ จากนั้นก็เปิดประตูรถ

มองดูหอประชุมที่กินพื้นที่ขนาดใหญ่ ซ่งหลิงเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

“อาจารย์ เมื่อกี้มองอยู่ไกล ๆ หอประชุมแห่งนี้ก็ดูใหญ่โตมโหฬารมากแล้ว แต่พอยืนอยู่ที่น่าประตู ความรู้สึกแบบนั้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้นไปอีก!”

ได้ยินดังนั้น เซียวชุ่นก็ได้ยื่นมือชี้ไปที่โรงจอดรถที่จอดเต็มไปด้วยรถหรู

“เหอะ ๆ ดูรถหรูที่จอดอยู่ทางนั้น เธอก็จะรู้เองว่าทำไมที่นี่ถึงได้สร้างอย่างอลังการแบบนี้

มองไปตามคำบอกกล่าว รถยนต์หรูหราก็ได้ปรากฏขึ้นมาในดวงตาของส่งหลิงเอ๋อร์คันแล้วคันเล่า ระดับต่ำสุดยังเป็น ABB ส่วนที่เหลือนั้นเป็นแบรนด์ชั้นนำระดับสากลเกือบทั้งหมด

ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าก็คือ มีเฮลิคอปเตอร์มากกว่า 20 ลำจอดอยู่ทางด้านขวาของหอประชุม

เก็บสายตากลับคืนมา ซ่งหลิงเอ๋อร์แลบลิ้น ยิ้มกล่าว: “มิน่ายอดการซื้อขายถึงได้สูงขนาดนั้นในคืนเดียว ที่แท้ก็มีบุคคลใหญ่โตมากมายมาร่วมงานนี่เอง”

“ไปกันเถอะ พวกเราเข้าไปดูกัน!”

พูดจบ เซียวชุ่นก็เดินมุ่งหน้าไปยังประตูทางเข้าของหอประชุม

พนักงานคนหนึ่งเห็นเขาคิดจะเดินเข้าไปในงานโดยตรง จึงได้ยิ้มบอกเตือน

“คุณผู้ชาย จะเข้างานต้องซื้อบัตรก่อนนะครับ!”

“ยังต้องซื้อบัตรด้วยเหรอ” ซ่งหลิงเอ๋อร์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

สำหรับเรื่องนี้เซียวชุ่นไม่รู้สึกแปลกใจอะไร

เพราะหน่วยงานราชการในพื้นที่ได้ลงทุนทำสิ่งนี้ขึ้นมาด้วยเงินจำนวนมหาศาล แน่นอนว่าจะต้องหาวิธีเอาต้นทุนกลับมา ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเรื่องปกติ

จากนั้น เขาก็ได้เดินไปยังจุดขายบัตรที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก จ่ายไปหนึ่งหมื่นหยวนเพื่อซื้อบัตรจำนวนสองใบ

ราคาบัตรใบละห้าพันหยวนนับว่าไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ

แต่สำหรับเซียวชุ่นแล้ว มันไม่สำคัญอะไรเลย

ราคาบัตรเช่นนี้ คิดว่าคงทำให้คนที่มีเงินเดินในระดับธรรมดาหลายคนถอยหลังกลับ

แต่ถ้าหากคิดอีกมุมมองหนึ่ง เดิมทีนี่ก็เป็นตลาดการซื้อขายระดับสูง กลุ่มเป้าหมายไม่ใช่ประชาชนคนธรรมดาทั่วไป แต่เป็นบรรดานักธุรกิจหินหยกที่มีชื่อเสียงในประเทศ!

เซียวชุ่นและส่งหลิงเอ๋อร์เดินเข้าไปในงานอย่างราบรื่น

หอประชุมขนาดใหญ่ ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนจากตรงกลาง