บทที่ 734 ผู้หญิงที่มีจิตวิญญาณการต่อสู้ที่น่าเกรงขาม

เนื่องจากการพนันหินเพิ่งจะสิ้นสุดลง ทำให้คนที่ค่อย ๆ ทยอยมาฝั่งนี้เพิ่มมากขึ้น

แน่นอนว่า จุดมุ่งหมายที่คนเหล่านี้มาทางนี้ไม่ใช่เพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน แต่มาเพื่อความสนุกสนานเท่านั้นเอง

แม้ว่าคนส่วนใหญ่ไม่ได้ชอบวิชากู่ แต่ที่นี่อยู่ใกล้กับแดนม้งมาก ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากเป็นคนม้ง แน่นอนว่ามีคนบางส่วนที่สนับสนุน

เข้าแถวอยู่ประมาณสองสามนาที เซียวชุ่นก็ได้ใบสมัครมา

หลังจากกรอกข้อมูลประจำตัวของตัวเองและซ่งหลิงเอ๋อร์แล้ว เขาก็ยื่นเอกสารให้กับเจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้าง ๆ

หลังจากได้รับเอกสารแล้ว อีกฝ่ายก็แนะนำเซียวชุ่นเล็กน้อย

พูดเกี่ยวกับกฎเกณฑ์บางอย่างในการแข่งขันวิชากู่ เช่น ห้ามลงมือหนักเกินไป ห้ามฆ่าคน

ซึ่งเรื่องนี้ เซียวชุ่นทำตามอยู่แล้ว

ในเมื่อทางการสนับสนุนให้มีการจัดการแข่งขันวิชากู่ ดังนั้นการแข่งขันในครั้งนี้จำเป็นต้องทำตามกฎนี้ใครจะกล้าทำเรื่องไม่ดีโดยไม่สนใจคนรอบข้างกันล่ะ ?

“อาจารย์คะ ! “ ในตอนนี้ซ่งหลิงเอ๋อร์ถือกล่องสองสามใบเดินมายืนข้าง ๆ เซียวชุ่น

เธอเปิดกล่องที่อยู่ในมือออกทันที และพูดด้วยความภาคภูมิใจว่า : “คุณดูสิ นี่คือหินหยกที่ช่วยให้พวกเราได้ลำดับที่ดีขึ้น หนึ่งในนั้นมีหลายชิ้นเป็นหินเลือดไก่เลยนะ เมื่อครู่มีหลายคนที่ต้องการจ่ายในราคาสูงเพื่อจะขอซื้อมันจากฉัน แต่ถูกฉันปฏิเสธไปหมดแล้ว!”

เซียวชุ่นยิ้มเบาๆ : “เห่อ เห่อ ดูท่าทางวันนี้พวกเราจะโชคดีใช้ได้!”

ในความเป็นจริงหากจะพูดว่าโชคดีใช้ได้ สู้พูดว่า”สายตา”ของเขาใช้ได้จะดีกว่า!

ถึงอย่างไรรายการการพนันหินเช่นนี้ เขาเป็นเพียงข้อผิดพลาด

“อาจารย์คะ ฉันรู้สึกว่าทำไมรอยยิ้มบนใบหน้าของคุณมันถึงดูปลอมขนาดนี้ล่ะ ดูเหมือนไม่ได้มีความสุขสักนิดเลย ความรู้สึกนั้นเหมือนกับการรู้ล่วงหน้าแล้วว่าหินหยกที่อยู่ในสินแร่คืออะไร!”

ซ่งหลิงเอ๋อร์มองเซียวชุ่นด้วยความสงสัย

เมื่อเห็นเหตการณ์ดังนั้น เซียวชุ่นก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย และพูดอย่างลึกซึ้งจนคาดเดาไม่ถูกว่า

“หลังจากลการบำเพ็ญตนของคุณเลื่อนขั้นขึ้นไปแล้ว คุณก็จะเหมือนผม”

“ที่แท้ก็เหมือนกับที่ฉันคาดไว้ !” ซ่งหลิงเอ๋อร์มองเซียวชุ่น

“ท่านอาจารย์ท่านสามารถมองสินแร่เหล่านั้นได้ทะลุปรุโปร่งจริงๆ”

เมื่อครู่ตอนที่เธอกำลังเข้าร่วมการพนันหิน เธอรู้สึกแปลกใจมาโดยตลอด

ตอนที่คนอื่นเลือกสินแร่ พวกเขามองแล้วมองอีกมองอย่างละเอียด แต่อาจารย์ของตนกลับเดินเพียงไม่กี่ก้าวก็สามารถเลือกสินแร่สำหรับการแข่งขันได้แล้ว

เมื่อเห็นแววตาที่สวยงามของศิษย์ที่จ้องมาที่ตนด้วยสีหน้าท่าทางที่มีความสนใจเป็นอย่างยิ่งแล้ว

เซียวชุ่นยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า : “หลังจากที่คุณก้าวข้าม”แดนพรสวรรค์”ได้แล้ว คุณก็จะมีความสามารถแบบที่ผมมีเหมือนกัน ถึงตอนนั้นคุณเองก็จะสามารถสอดส่องแหล่งที่มาได้เช่นกัน”

“จริงเหรอคะ?”ซ่งหลิงเอ๋อร์ดีใจเป็นอย่างมาก

“แน่อยู่แล้ว !”

เซียวชุ่นพยักหน้า และรีบพูดเสริมขึ้นมาว่า : “เมื่อถึงเขตแดนนั้นแล้ว ขอแค่ไม่ได้เป็นสินแร่พิเศษ คุณก็จะสามารถมองเนื้อแท้ของมันได้อย่างทะลุปรุโปร่ง”

เมื่อได้ยิน ซ่งหลิงเอ๋อร์ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย และพูดอย่างไตร่ตรองขึ้นมาทันทีว่า : “สินแร่พิเศษ.............หรือว่าอาจารย์จะหมายถึงหินทิพย์พวกนั้น ?”

ความสามารถของผู้หญิงคนนี้ในการอนุมานสิ่งต่างๆนั้นไม่ได้มาอย่างมั่ว ๆ จริง ๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงสามารถบำเพ็ญตนก้าวข้ามเขตแดนได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ !

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เซียวชุ่นก็ยิ้มอย่างปลื้มอกปลื้มใจ

“เห่อ ๆ คุณพูดถูก ขอแค่ไม่ใช่หินทิพย์ สินแร่อื่น ๆ ไม่สามารถเอาชนะนักบำเพ็ญระดับแดนพรสวรรค์ไปได้”

หินทิพย์แตกต่างกับสินแร่ธรรมดา มันมีชั้นของชี่ทิพย์ติดอยู่กับร่างกายของมันหากคนที่ไม่เคยได้สัมผัสกับชี่ทิพย์ ก็จะไม่สามารถตรวจจับความแปลกประหลาดในนั้นได้ และจะคิดว่ามันเป็นสินแร่ธรรมดา

ต่อมา ซ่งหลิงเอ๋อร์ก็ไถ่ถามเซียวชุ่นเกี่ยวกับ”แดนพรสวรรค์”

ทำเอาเธอรู้สึกกระตือรือร้นในการก้าวข้ามเขตแดนเป็นอันมาก

แต่เซียงชุ่นพยายามโน้มน้าวเธอ บอกว่าการบำเพ็ญตนไม่สามารถรีบร้อนจนเกินไปได้

และในตอนนี้เอง