บทที่ 738 น่าขยะแขยงมาก

ในตอนนี้เหวินเฟิงไม่มีเวลาให้ความสนใจกับการเยาะเย้ยของม้งลี่เจียง

เขากำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวก้าวถัดไปของเขา

คิดที่จะทำลาย “ธนูพิษ”ทั้งสองไม่ใช่เรื่องยาก สิ่งที่ทำให้เขาทำอะไรไม่ถูกที่แท้จริงคือหมอกพิษเหล่านั้นต่างหาก

หลังจากที่ทำลาย“ธนูสีดำ”เมื่อครู่ไปแล้ว หมอกพิษที่แผ่ออกมาทำเขาจนตรอก

ตอนนี้ต้องเผชิญกับธนูสองอัน เขารู้สึกใจสู้แต่ร่างกายไม่อำนวย!

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในระหว่างที่เหวินเฟิงครุ่นคิดอยู่นั้น มีเงามืดสองอันส่งเสียงคำรามเฉียดผ่านสองข้างของตนไป

เขากัดฟันแน่น แล้วยกมีดสั้นขึ้นพร้อมทั้งเหวี่ยงไปทาง “ธนูสีดำ”ที่อยู่ข้างซ้าย

ลำแสงปรากฏขึ้นบนใบมีดเสียดสีกับอากาศและฟันไปที่“ธนูสีดำ”ที่ประกอบด้วยหมอกพิษ!

ทันใดนั้นเหวินเฟิงไม่กล้าที่จะลังเลหลังจากการโจมตีเพียงครั้งเดียวเขาก็หนีไป

“ตูม!”

กลุ่มหมอกดำระเบิดในอากาศ มีร่องรอยของอากาศสีดำตลบอบอวลไปทั่วทุกมุมของเวทีประลอง

ห่างจากกลุ่มหมอก 5เมตร เหวินเฟิงยืนถอนหายใจยาว จากนั้นดวงตาของเขาก็หรี่ลงและมองไปที่“ธนูสีดำ”อันถัดไป!

ต่อมา เขาแสดงมีดสั้นในมืออีกครั้ง

และทำตามวิธีเมื่อครู่ ในการกำจัดการโจมตีของม้งลี่เจียง

ต่อสู้กันในระยะเวลาไม่ถึง 1 นาที ร่างกายของเหวินเฟิงก็เต็มไปด้วยเหงื่อ

ความสามารถของม้งลี่เจียงน่ากลัวอย่างมาก เก่งกาจกว่าม้งหงผู้เป็นน้องชายหลายเท่าตัว ทำเอาเหวินเฟิงไม่กล้าหุนหันพลันแล่น

ม้งลี่เจียงยืนหัวเราะเบา ๆ อยู่ที่เดิม

“เห่อ ๆ ค่อนข้างมีฝีมือ!”

เหวินเฟิงไม่ได้พูดอะไร แต่รักษาระยะห่างกับฝ่ายตรางข้าม 10 เมตร

เวทีประลองการแข่งขันวิชากู่ใหญ่มาก มีพื้นที่ประมาณ 50 ตารางเมตร

สิ่งนี้ทำให้เขามีโอกาสได้หายใจหายคอ

เพราะการมีพื้นที่ขนาดใหญ่หมายความว่าเหวินเฟิงจะมีระยะหลบหลีกได้มากขึ้น ถ้ามีพื้นที่เล็กละก็ จะกลายเป็นฝ่ายถูกกระทำ

“กล้าทำน้องชายของฉันบาดเจ็บ วันนี้นายจำเป็นต้องชดใช้!”

สิ้นเสียงพูด ม้งลี่เจียงหรี่ตาลง สะบัดแขนเสื้ออีกครั้ง แล้วปล่อย “ธนูเย็น” ออกมา

ตั้งแต่ขึ้นเวทีจนถึงตอนนี้ เขาใช้เพียงวิธีเดียวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเป็นการดูถูกเหยียดหยาม!

ในเมื่อเป็นเช่นนนี้ เหวินเฟิงกลับรู้สึกเซ็ง

เพราะเป็นการต่อสู้ที่เรียบง่าย แต่เขาหมดแรงไปกับการรับมือ

วันนี้เขาได้เห็นความเก่งกาจของนักพิษกู่แล้ว

แม้ว่ากำลังภายในของคนพวกนี้ไม่แข็งแกร่ง แต่หมอกพิษเหล่านั้นก็ยากที่จะป้องกันได้!

ในตอนนี้ชี่จื้อคุ้มกันร่างกายก็ใช้ไม่ได้ เพราะในที่สุดแล้วหมอกพิษมีฤทธิ์กัดกร่อนชี่จื้อ

อีกอย่าง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีด้วยหมอกพิษหลายครั้ง เหวินเฟิงไม่กล้าใช้วิธีเดียวกันกับม้งหงในการจัดการกับม้งลี่เจียง

เขาส่ายหน้าด้วยความเซ็ง เหวินเฟิงกำมีดสั้นในมือไว้แน่น และจัดการกับวิกฤตที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง

“อาจารย์คะ สถานการณ์ของเหวินเฟิงไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย!”

ด้านล่างเวที ซ่งหลิงเอ๋อร์มองเหวินเฟิงที่ค่อย ๆ กลายเป็นฝ่ายถูกกระทำด้วยความกังวล

เซียวชุ่นพยักหน้าแล้วพูดอธิบายขึ้นมาว่า : “คู่ต่อสู้ที่เขาเผชิญในครั้งนี้คือ “กู่เนื้อร่าง” แน่นอนว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะรับมือ!”

เมื่อได้ยินดังนั้น ซ่งหลิงเอ๋อร์มีสีหน้าตกใจ เธอหันไปมองเซียวชุ่นที่อยู่ข้างๆอย่างหน้านิ่วคิ้วขมวด

“เมื่อกี้คุณว่าไงนะ?”

เซียวชุ่นยักไหล่ และแนะนำซ่งหลิงเอ๋อร์อย่างละเอียด

“อย่ามองผมด้วยสีหน้าแบบนั้น ‘กู่เนื้อร่าง’เป็นวิชากู่โบราณชนิดหนึ่ง แข็งแกร่งมาก ผู้บำเพ็ญตนใช้วิธีลับบางอย่างเอาสารพิษบางชนิดเข้าสู่ร่างกายเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นกู่ เป็นวิธีที่ทำให้เปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งอย่าง!”

“คุณหมายความว่าผู้ชายที่ยืนอยู่บนเวทีประลองคนนั้นกินแมลงมีพิษเข้าไปไม่น้อย?”