บทที่ 740 ลงโทษ

มองดูเม็ดยาที่ซ่งหลิงเอ๋อร์ถืออยู่ในมือ ใบหน้าของเหวินเฟิงเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

“นี่คือ............”

ซ่งหลิงเอ๋อร์ขี้เกียจจะพูดกับเขา เธอเอายาที่อยู่ในมือยัดเข้าไปในปากของเหวินเฟิง เธอมองบนแล้วพูดขึ้นว่า : “เป็นถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะพูดมากอีก ฉันพานายลงไปพักก่อน!”

ทันใดนั้น เธอก็ดึงเหวินเฟิงลงมาจากเวทีประลองโดยไม่พูดใดใด

“พิธีกร นี่มันเกิดอะไรขึ้น ไอ้สารเลวนี้บุกรุกเวทีประลอง คุณไม่คิดจะลงโทษกับการกระทำนี้หน่อยเหรอ?”

มู่หรงจิ่นที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ ปรากฏตัวข้าง ๆ พิธีกร

ระหว่างเขาและเซียวชุ่นมีความขัดแย้งกัน

สถานการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าเป็นโอกาสที่หาได้ยาก แน่นอนว่าต้องมาประจานอีกฝ่าย เพื่อเก็บความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ตัวเอง

“นี่............”

ภาพเหตุการณ์ที่เซียวชุ่นกำจัดกลุ่มหมอกดำนั้น มันตราตรึงอยู่ในจิตใจของพิธีกรอย่างลึกซึ้ง

คนที่ดุดันขนาดนี้ เขาไม่กล้าจะมีปัญหาด้วยเลยแม้แต่น้อย!

ในขณะเดียวกัน สำหรับมู่หรงจิ่นเขาเองก็ไม่กล้ามีปัญหาเช่นเดียวกัน

เพราะนั่นคือเถ้าแก่ใหญ่หลังม่านที่เขาต้องเกียรติ!

นี่ต้องทำยังไงดี?

ในระหว่างที่พิธีกรกำลังลำบากใจอยู่นั้น มู่หรงจิ่นวิ่งเหยาะ ๆ ขึ้นบนเวทีประลอง และไปยืนต่อหน้าเซียวชุ่นด้วยความมั่นใจ

“ไอ้หนุ่ม นายทำลายกฏของการแข่งขัน!”

“นายจะเอายังไง?”

เซียวชุ่นยิ้มเล็กน้อย เขามองหน้าอีกฝ่ายด้วยความสงบนิ่ง

เมื่อถูกเขามองด้วยสายตาที่เฉียบคมราวกับใบมีด มู่หรงจิ่นก็อดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปสองก้าว

เขามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับเผ่าม้งขาว เขารู้จักความสามารถของม้งลี่เจียงเป็นอย่างดี

แต่เซียวชุ่นกลับสามารถสลายพิษคุ้มกันร่างกายของคู่ต่อสู้ได้ด้วยหมัดเดียว

ความสามารถเช่นนี้ เขาจะไม่ตกใจได้อย่างไร

ในเวลาเดียวกัน

เงารูปร่างสูงตรงก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนเวทีประลอง

“เรื่องที่นายบังคับให้ยุติการแข่งขันจะไม่ขอพูดถึงในตอนนี้ ในเมื่อนายกล้าซุ่มโจมตีผู้กล้าของเผ่าม้งขาว แน่นอนว่านายต้องรับโทษตามความเหมาะสม!”

หันไปมองม้งโร่หู่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มู่หรงจิ่นก็รู้สึกมั่นใจขึ้นมาทันที

เขาเหลือบมองเซียวชุ่นด้วยความเย่อหยิ่ง ยิ้มเย็นชาแล้วพูดว่า : “ใช่แล้ว ในเมื่อนายทำลายกฎก่อน งั้นนายก็ต้องได้รับการลงโทษ!”

ในตอนนี้เอง

ทุกคนต่างค้นพบว่าบทบาทของพิธีกรในงานการแข่งขันวิชากู่เป็นสิ่งที่จะมีหรือไม่มีก็ได้

แม้ว่านี่จะเป็นเรื่องธรรมดา

ตลาดหนานฮวงก่อตั้งขึ้นครั้งแรกโดยชาวม้ง เพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับสมาคมวิชากู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำนักงานบริหารเมืองฉู่เป็นผู้มาทีหลัง

ผู้ที่เป็นหลักในการประชุมครั้งนี้จริง ๆ ยังคงเป็นเผ่าม้งและสมาคมวิชากู่แห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้!

และเนื่องด้วยเหตุผลนี้ พิธีกรผู้อยู่ภายใต้สำนักงานในสังกัด แน่นอนว่าไม่มีอำนาจในการพูด เป็นเพียงของตกแต่งเท่านั้นเอง เพื่อบอกกับทุกคนว่าเหมือนสัตว์นำโชคที่นำพาความร่ำรวยมาให้!

ตอนนี้นายน้อยของเผ่าม้งขาวขึ้นมาบนเวทีแล้ว พิธีกรไม่กล้าบุ่มบ่าม เขายืนหดตัวอยู่อีกด้านหนึ่ง

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับม้งโร่หู่และมู่หรงจิ่นทั้งสองคน เซียวชุ่นยังคงมีสีหน้าท่าทางสบาย ๆ เขาพูดขึ้นมานิ่ง ๆ ว่า : “ลงโทษ ไม่ทราบว่าพวกนายเตรียมจะลงโทษฉันยังไง?”

ม้งโร่หู่มองไปที่เซียวชุ่น

ทันใดนั้นก็ละสายตาหันไปมองม้งลี่เจียงที่มีสีหน้ามืดมนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

“ในเมื่อเขาทำลายการแข่งขันของนาย งั้นต่อจากนี้ก็ขึ้นอยู่กับการท้าประลองของนาย เป็นตายได้หมด!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ พิธีกรที่อยู่ด้างล่างเวทีรู้สึกนั่งไม่ค่อยติด รีบเดินไปข้าง ๆ ม้งโร่หู่ แล้วพูดด้วยความกระวนกระวายว่า : “นายน้อยรั่วหู่ครับ นี่............”

ม้งโร่หู่ไม่แม้แต่หันหน้ามามองพิธีกร เขาพูดของเขาโดยไม่สนใจ

“คนคนนี้เคยทำให้แขกผู้มีเกียรติของฉันในแดนม้งขุ่นเคืองมาก่อน และต่อมายังมาทำลายการแข่งขันของเผ่าม้งขาวโดยพลการ หวังว่าสำนักงานเมืองฉู่ จะไม่เข้ามายุ่งเรื่องส่วนตัวของแดนม้งจนเกินไป!”

และในตอนนี้เอง ผู้ชายรูปร่างผอมผิวดำคนหนึ่ง ก้าวขึ้นสู่เวทีประลอง และพูดด้วยความเด็ดขาดว่า : “ใช่แล้ว ขุนนางผู้นี้ต้องตายเร็ว ๆ นี้!”