บทที่ 746 ผู้เก่งกาจที่น่ากลัว

เมื่อเห็นเซียวชุ่นส่ายหัว แสดงให้รู้ว่าตัวเองไม่รู้เรื่องกู่พิษอะไรนี่

ดังนั้นเซี่ยหลีก็จึงพูดอธิบายให้ฟังขึ้นมา

“พวกเราผู้ฝึกวิชากู่มีสองวิธีที่จะสามารถเพิ่มพลังวิชาของเราให้แกร่งได้ หนึ่งคือกู่พิษ และอีกอย่างก็คือยากู่”

กู่พิษกับยากู่เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้ฝึกกู่ผู้ฝึกกู่คนหนึ่งจะมีพลังวิชาที่แกร่งกล้าหรือไม่นั้น ก็จะมองจากสองสิ่งนี่

หลังจากที่เซี่ยหลีพูดอธิบายด้วยเสียงที่แผ่วเบาจบ ก็หันมองไปยังเซียวชุ่น แล้วพูดต่อ

“ในตอนนั้นมีมหาปรมาจารย์วิชากู่ท่านหนึ่งได้ค้นพบ‘ลำโพงม่วง’พืชที่เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในสุดยอดของโลกกู่ที่ทางแถบป่าฝนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และก่อให้เกิดความโกลาหลวุ่นวายไปทั่วทุกพื้นที่ ”

“บรรพบุรุษของตระกูลเซี่ยเราในตอนนั้นก็บังเอิญอยู่ที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วย หลังจากที่ได้ทราบข่าวนี้ ก็จึงตั้งใจจะไปดูพืชหายากชนิดนี้！”

สมบัติล้ำค่าที่ทำให้ทุกคนในโลกกู่ต่างพากันชื่นชมได้ แม้เซียวชุ่นจะไม่รู้จัก“ลำโพงม่วง”อะไรนี่ แต่ก็สามารถรู้ได้จากคำบอกเล่าของเซี่ยหลี ว่าของสิ่งนั้นมันเป็นสมบัติที่หายากแค่ไหน

เขาไม่ได้พูดขัดการอธิบายของเซี่ยหลี แต่สูบบุหรี่ แล้วรอฟังคำพูดต่อไปของอีกฝ่ายด้วยความสนใจ

หลังจากที่ถอนหายใจ เซี่ยหลีก็พูดด้วยดวงตาที่มืดมน“หลังจากนั้น ฝันร้ายของตระกูลเซี่ยที่มีมาเกือบร้อยปีก็เกิดขึ้น……”

บรรพบุรุษของตระกูลเซี่ยในตอนนั้นมีเพื่อนฝูงมากมายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเพราะร่ำเรียนไปทั่ว เรื่องที่เกี่ยวกับวิชากู่ก็จึงพอรู้มาบ้าง และเพราะสบโอกาส ก็จึงได้ชวนเพื่อนพ้องในพื้นที่เดินทางไปดู“ลำโพงม่วง”ชิ้นนี้

และเพราะการถือกำเนิดของของสิ่งนี้ ยอดฝีมือในโลกกู่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ต่างก็เดือดดาลขึ้นมา！

เพราะว่า มันเป็นของหายากที่ในร้อยปีจะมีให้ได้เห็นสักครั้ง

สำหรับผู้ฝึกกู่แล้ว มันเป็นเหมือนสมบัติล้ำค่า

หากสามารถครอบครอง“ลำโพงม่วง”ได้ เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ก็สามารถจะทำให้คนผู้นั้นเลื่อนขั้นเป็นถึงมหาปรมาจารย์วิชากู่ได้เลย

และเพราะแบบนั้น ผู้ที่สามารถจะเข้าร่วมงานนั้นได้ ก็จึงบางตาอย่างมาก

และบรรพบุรุษของตระกูลเซี่ย เพราะเพื่อนพ้อง ก็จึงโชคดีสามารถเข้าร่วมงานนั้นได้

ในวันนั้น มีคนมาร่วมงานทั้งสิ้นแปดคน

นอกจากเซี่ยชางเซิ่งบรรพบุรุษของตระกูลเซี่ยแล้ว เจ็ดคนที่เหลือก็เป็นมหาปรมาจารย์ของโลกกู่ ความแข็งแกร่งนั้นไม่มีใครเทียบ

และมหาปรมาจารย์วิชากู่ในเจ็ดคนนี้ คนหนึ่งมาจากฮั๋วเซี่ย คนคนนี้ถูกเรียกขานว่าเป็นท่านเจ็ดม้งผู้อาวุโสคนสำคัญของเผ่าม้งขาว

ในตอนนั้น ทุกคนต่างให้ความสนใจ“ลำโพงม่วง”เป็นอย่างมาก

แม้แต่มหาปรมาจารย์ผู้พบสมบัติล้ำค่านี้โดยบังเอิญคนนั้น ก็รู้ดีว่าตัวเองจะกลืนกินของชิ้นนี้เพียงคนเดียวไม่ได้ ดังนั้นก็จึงได้เสนอให้ทุกคนมาร่วมแบ่งปันด้วยกัน

ข้อเสนอนี้ก่อเกิดการต่อต้านขึ้นมาบางส่วน แต่ก็มีอีกจำนวนมากที่เห็นด้วย

“ลำโพงม่วง”เป็นพืชที่มีพิษร้ายแรงอย่างมาก คนธรรมดาทั่วไปหากอยู่ใกล้กับมันเป็นเวลานานๆ ก็จะถูกชี่พิษที่มันปล่อยออกมาทำร้ายจนตายได้

แต่พืชชนิดนี้ สำหรับทุกคนในโลกกู่แล้ว เป็นของล้ำค่าในการกลั่นความบริสุทธิ์ของชี่พิษในร่างกายได้อย่างไม่ต้องสงสัย

ตามหลักการถือเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์ ทุกคนก็จึงเห็นด้วยกับข้อเสนอแนะนั้นของมหาปรมาจารย์ หารือกันว่าจะนำเอา“ลำโพงม่วง”นี้ไปไว้ยังที่ที่เหมาะสมและปลอดภัย จากนั้นแต่ละคนก็จะได้ถือครองของสิ่งนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือน

แน่นอนว่า เซี่ยชางเซิ่งไม่รวมอยู่ในนั้น

เพราะเขาเป็นคนนอก แม้พลังวิชาจะแกร่งกล้า แต่ก็ไม่ได้สิทธิ์ในการครอบครอง“ลำโพงม่วง”ชั่วคราว อีกทั้งเขาได้ไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร

และเพราะแบบนี้ หลังจากที่ทุกคนหารือกันแล้วเสร็จ ก็แยกย้ายกันกลับ

แต่หลังจากที่แยกย้ายกันไปได้ไม่นาน กลุ่มของพวกเขาก็ถูกมหาปรมาจารย์วิชากู่ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้คนหนึ่งลอบทำร้าย！

พูดมาถึงตรงนี้ เซี่ยหลีก็นิ่งไปเล็กน้อย แล้วหันมองไปยังเซียวชุ่นที่อยู่ข้างๆซึ่งก็กำลังฟังอย่างตั้งใจ พูดอย่างช้าๆว่า

“คนคนหนึ่งที่ซุ่มโจมตีเจ็ดปรมาจารย์วิชากู่ กับอีกหนึ่งผู้อาวุโสของตระกูลเซี่ยที่มีพลังวิชาขั้น‘กึ่งพรสวรรค์’ คุณคิดว่าคนคนนี้จะแข็งแกร่งขนาดไหน！”