ตอนที่ 498
บทที่ 751 คุณชายเซี่ยงแห่งเซียงเจียง
October 28, 2026
ยอดฝีมือที่เซียวชุ่นหมายถึงนั้น ไม่ใช่ยอดฝีมือที่สามารถมองทะลุสินแร่อย่างเขา แต่หมายถึงพวกเถ้าแก่ที่มีประสบการณ์มาก
ในสายอาชีพพนันหิน แม้จะยึดดวงเป็นอัตราส่วนที่แน่นอน
แต่ทว่าสิ่งที่สามารถทำให้เราได้กำไรอย่างมั่นคงและไม่ขาดทุนนั้น กลับเป็นความสามารถในการวินิจฉัย
และเป็นเพราะประสบการณ์แบบนี้ ถึงทำให้การประมูลในรอบนี้ขิงก็รา ข่าก็แรงอย่างเห็นได้ชัดแบบนี้
การเสนอราคาของทุกคนล้วนใกล้เคียงกันมาก ๆ
มูลค่าของหินแก้วก้อนหนึ่งสูงกว่าหินเลือดมาก ๆ
ถึงแม้จะเป็นเพียงก้อนที่เล็กเท่าเล็บมือ ทว่าหลังผ่านการเสริมแต่งด้วยศิลปะ ก็แทบจะสามารถขายได้ในราคาที่สูงลิบลิ่วเลย
เมื่อได้ประสบพบเจอกับเศรษฐีนีที่ชอบในเรื่องประเภทนี้แล้ว การที่จะทำกำไรเป็นพันเป็นหมื่นนั้นก็เป็นเรื่องที่ปกติมาก
และเป็นเพราะเหตุนี้นี่เอง ราคาสี่ล้านที่ซ่งหลิงเอ๋อร์เสนอมานั้นจึงยังไม่มีสิทธิ์ได้ครอบครองของล้ำค่าชิ้นนี้
“ห้าล้าน!”
ในขณะที่เซียวชุ่นกำลังไตร่ตรองในใจอยู่นั้น ราคาการแข่งประมูลก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งล้าน
ถัดจากนั้นก็มีคนเสนอราคาอีก
“ห้าล้านสอง!”
“ห้าล้านสี่!”
……
“หกล้าน!”
ซ่งหลิงเอ๋อร์ชูป้ายขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง สภาพเหมือนไม่ยอมยุติการประมูลนี้โดยง่าย ๆ
เธอไม่มีทางช่วยเซียวชุ่นประหยัดเงินหรอกนะ
ลำดับแรกเป็นเพราะไม่มีความจำเป็นต้องช่วยเขาประหยัด ลำดับต่อมาคือตอนนี้อารมณ์เธอกำลังคึกอยู่ เธอจะมีทางยอมแพ้ได้ยังไง!
เมื่อถึงช่วงราคาหกล้าน ก็เห็นได้ชัดเจนเลยว่าผู้ที่เข้าร่วมการประมูลลดน้อยลงไปเยอะมาก ๆ
เพราะถึงอย่างไรทุกคนก็ไม่ใช่คนโง่ ถึงแม้หลังจากที่เถ้าแก่บางส่วนจะดูออกแล้วว่าวัสดุหยกที่อยู่ภายในสินแร่คือหินแก้ว วินาทีนี้พวกเขาก็ต้องพิจารณาไต่ตรองแล้วว่าการลงทุนและผลตอบแทนจะเท่ากันหรือไม่
แต่ว่ามีบางคนสละสิทธิ์ บางคนกลับดำเนินการทุกอย่างไปได้อย่างราบรื่นอยู่เช่นเคย
และในตอนนี้เอง เห็นเพียงคุณชายคนหนึ่งที่นั่งแถวหน้าชูป้ายขึ้นมาอย่างใจลอย แล้วพูดด้วยโทนเสียงของคนฮ่องกง: “หกล้านสอง!”
นี่เป็นครั้งแรกที่คนดังกล่าวชูป้ายเสนอราคา แต่ว่าหลังจากที่เขาชูป้ายเสร็จแล้ว นอกเหนือจากซ่งหลิงเอ๋อร์ ทุกคนที่เหลือแทบจะวางป้ายที่อยู่ในมือตัวเองลงทันที ไม่เข้าร่วมการแข่งประมูลอีก
“ให้ตายเถอะ!”
หลังจากซ่งหลิงเอ๋อร์กัดฟัน เธอก็เสนอราคาอีกครั้ง: “หกล้านสี่!”
“สาวสวย เธอชอบหินแก้วชิ้นนี้ขนาดนั้นลยเหรอ!”
คุณชายนั่นหันหน้ากลับมามองซ่งหลิงเอ๋อร์รอบหนึ่ง แล้วหัวเราะอย่างหยอกล้อ
“แฮะ ๆ คุณชายเซี่ยงฉันน่ะชอบแข่งขันกับสาวสวยพอดีเลย เจ็ดล้านครับ!”
ซ่งหลิงเอ๋อร์ไม่สนใจคำยั่วยุของเขาด้วยซ้ำ เตรียมพร้อมที่จะเสนอราคาอีกครั้ง
แต่ยังไม่ทันให้เธอได้ทำอะไร ผู้อาวุโสคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างกายเธอกลับตักเตือนด้วยความหวังดีก่อน: “อีนังหนู ยอมให้ท่านไปเถอะ นั่นมันคุณชายใหญ่ของคู่สามีภรรยาเซี่ยงซื่อกรุ๊ปในเซียงเจียงเชียวนะ ที่ท่านเดินทางมาเมืองฉู่ในครั้งนี้ก็เพราะจะซื้อหยกงาม ๆ ให้แก่คุณหญิงเฉินที่เป็นแม่ท่าน!”
คู่สามีภรรยาเซี่ยงซื่อกรุ๊ป?
เมื่อเซียวชุ่นได้ยินเช่นนี้เขาก็ถึงกับผงะอย่างควบคุมไม่ได้
จากนั้นเขาก็รีบเงยหน้ามองไปทางตำแหน่งของคุณชายคนนั้น
ภายใต้การเงยหน้าขึ้นมามอง เขารู้สึกว่ารูปร่างลักษณะของฝ่ายตรงข้ามคล้ายคลึงกับเซี่ยงเฉียงฮั๋วจริง ๆ!
“คุณลุง ขอบคุณสำหรับคำย้ำเตือนของคุณนะคะ!”
วินาทีนี้ซ่งหลิงเอ๋อร์หันไปยิ้มให้คุณลุงที่อยู่ข้าง ๆ จากนั้นเธอก็มองไปคุณชายเซี่ยงด้วยใบหน้าที่ดูหมิ่น แล้วพูดอย่างไม่เกรงกลัวใด ๆ : “ฉันไม่สนว่าตัวตนของเขาจะเป็นอะไร ยังไงของชิ้นนี้ก็ต้องเป็นของฉันแน่นอน!”
หลังจากพูดจบ ซ่งหลิงเอ๋อร์จึงเสนอราคาอีกครั้ง
“เจ็ดล้านสอง!”
“โอ๊ะ สาวสวยคนนี้มีความกล้าไม่เบาเลยนี่ แต่ฉันชอบ แฮะ ๆ ……”
คุณชายเซี่ยงหัวเราะอย่างแปลกประหลาด หลังจากนั้นเขาก็เสนอราคาของตนอย่างไม่ลังเลใจ
“แปดล้าน!”
“แม่งเอ๊ย คนที่มาจากเซียงเจียงนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ คนอื่นเสนอราคารอบละสองแสน แต่เขากลับเพิ่มราคาเป็นเท่าตัวโดยตรงเลย กลัวคนอื่นไม่รู้ว่าเขาเป็นคนรวยที่มีอิทธิพลมากหรือไง?”
“เหอะ ๆ แปดล้านน่ะจิ๊บจ๊อย สำหรับคู่สามีภรรยาเซี่ยงซื่อกรุ๊ปที่มีฐานะหลักหมื่นล้านแล้ว มันไม่มีค่าพอที่จะให้พูดถึงด้วยซ้ำ ลูกชายคนนี้ของพวกเขาเลื่องลือในเรื่องผลาญเงินพ่อแม่เก่งมาก ๆ สำหรับเขาแล้ว เกรงว่าเงินแปดล้านคงไม่ต่างอะไรจากแปดร้อย!”