บทที่ 757 สามคนรวมแรง

และเสี้ยววินาทีที่กู่พิษถูกเพลิงโอสถบีบจนถอยกลับไป ผู้คนในตระกูลที่อยู่ข้างกายม้งโร่หู่ก็ถูกแว้งกัดอย่างรุนแรง

แต่ละคนต่างอ้าปากกว้างแล้วก็กระอักเลือดเฮือกใหญ่ ล้มนั่งลงบนพื้นด้วยสีหน้าที่ห่อเหี่ยว

แต่การบำเพ็ญตนของม้งโร่หู่สูงกว่าพวกเขาเยอะมาก ๆ เพราะฉะนั้นเขายังพอยับยั้งการแว้งกัดจากกู่พิษได้ชั่วคราว แค่สีหน้าขาวซีดเล็กน้อยเท่านั้น

เขาเงยดวงตาที่เยือกเย็นคู่นั้นขึ้นมามองเซียวชุ่นที่แน่นิ่ง

ต่ออยู่ในงานวิชากู่เมื่อก่อนหน้านี้ ม้งโร่หู่คิดว่าเซี่ยหลีและเซียวชุ่นทั้งสองคนแค่แกล้งทำเป็นประลองกันเท่านั้น

แต่เมื่อได้เผชิญหน้ากับภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเมื่อกี้นี้ เขาถึงรู้ว่าตัวเองโง่มากแค่ไหน!

ดังนั้น เขาจึงรีบนำสายตาจับจ้องไปทางพวกเซี่ยงซ่างในทันที แล้วพูดเสียงดัง: “เพื่อนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามน่ะ ถ้าเกิดอยากปราบปรามคนดังกล่าวและได้รับของที่ต้องการละก็ พวกนายจำเป็นต้องร่วมมือกับเรา!”

พวกเซี่ยงซ่างไม่ใช่คนโง่ เมื่อได้พบเห็นรู้จักกับศักยภาพเพลิงโอสถของเซียวชุ่นแล้ว พวกเขาต้องตระหนักถึงระดับความน่ากลัวของการบำเพ็ญตนของคนดังกล่าวได้เป็นธรรมดาอยู่แล้ว

อย่างไรเสียหากไม่มีชี่จื้อที่แน่นอนประคับประคอง ฝ่ายตรงข้ามจะปลดปล่อยเพลิงโอสถที่ดุดันแบบนี้ออกมาได้อย่างไร?

“ศิษย์พี่……”

ศิษย์พี่สามมองศิษย์พี่รองที่อยู่ข้าง ๆ รอบหนึ่ง ใช้สายตาสอบถามความเห็นของฝ่ายตรงข้าม

หลังจากคิดพิจารณาอยู่พักหนึ่ง ศิษย์พี่รองมองเซี่ยงซ่างที่ใบหน้าขาวซีดเล็กน้อยรอบหนึ่ง ก่อนจะหันมาพูดกับศิษย์น้องสาม

“ศิษย์น้องเพิ่งจะบรรลุสู่แดนปฐมภูมิ ไม่สามารถเข้าร่วมการต่อสู้ในครั้งนี้ได้ ศิษย์น้องสามสู้พร้อมกับฉันเถอะ ถ้าเกิดเราร่วมมือกับยอดฝีมือวิชากู่คนนั้นละก็ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่สามารถกำราบไอ้หมอนั่นได้!”

เมื่อได้ยินแบบนี้ เซี่ยงซ่างก็รู้สึกโล่งใจทันที

พูดได้เลยว่าการบำเพ็ญตนของเขาอ่อนที่สุดในสำนักแล้ว

ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะอาจารย์เห็นแก่หน้า​​เซี่ยงเฉียงฮั๋ว เกรงว่าก็คงไม่รับเขาเป็นศิษย์หรอก

เอาศักยภาพแค่นี้ของตัวเอง ไปต่อสู้กับคนโหดที่อาศัยเพียงเพลิงโอสถก็สามารถต่อกรกับการร่วมมือกันรุมโจมตีจากยอดฝีมือวิชากู่เจ็ดแปดคนได้ แบบนั้นมันเป็นการรนหาที่ตายไม่ใช่หรือ!

ในขณะที่เขากำลังแอบรู้สึกดีใจอยู่นั้น ศิษย์ทั้งสองที่อยู่ข้างกายก็บุกฆ่าไปทางเซียวชุ่นแล้ว

มีการเข้าร่วมจากยอดฝีมือสองคน ทำให้ม้งโร่หู่ผ่อนคลายขึ้นมาทันที

การบำเพ็ญตนในวิชากู่ของเขาสูสีกับเซี่ยหลี

ถ้าเกิดปะทะกับเซียวชุ่นคนเดียวละก็ ไม่มีโอกาสที่จะชนะเลยจริง ๆ แต่ตอนนี้เป็นสามต่อหนึ่ง งั้นชัยชนะต้องอยู่ในกำมือพวกเขาอย่างแน่นอน

“คุณผู้ชายทั้งสองครับ พวกคุณโจมตีขนาบซ้ายขวา ผมจะสั่งการกู่ชีวีรวมไปถึงหมอกพิษไปปิดล้อมทางหนีของศัตรูเอง ผมไม่เชื่อหรอกว่ามันจะยังคุยโวอย่างหน้าไม่อายได้อีก!”

ม้งโร่หู่พลางกำหนดภารกิจให้พันธมิตรพลางทำท่าร่ายวิชา ในขณะเดียวกันเขาก็ควบคุมกู่พิษรวมไปถึงหมอกพิษจู่โจมไปทางด้านหน้าและด้านหลังของเซียวชุ่น

กู่ชีวีของเขาไม่ใช่กู่พิษทั่วไป มันคือแมลงตัวเล็ก ๆ ที่มีสีสันแพรวพราวตัวหนึ่ง เป็นกู่พิษที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุร้าย“กู่เจ็ดสี”!

กู่พิษดังกล่าวมีอุปนิสัยดุร้ายตั้งแต่กำเนิด ไม่เหมือนแมลงทั่วไปที่เกรงกลัวเปลวไฟ บนตัวมันมีเปลือกที่แข็งแรงมาก ๆ ปกคลุม ทำให้น้ำและไฟไม่สามารถทำอะไรมันได้ ต่อให้เผชิญหน้ากับเพลิงโอสถก็สามารถต้านทานได้ระยะหนึ่งเช่นกัน

ในส่วนของหมอกพิษที่พ่นออกมานั้นก็ยิ่งน่าสยดสยองมากกว่า

ต่อให้นักบู๊“แดนพรแสวง”ที่มีชี่จื้อปกป้องอยู่รอบกาย ก็สามารถถูกกลืนกินภายในเวลาชั่วพริบตาเดียว มาตรแม้นว่าเป็นแดนพรสวรรค์ ขอเพียงระยะเวลาที่ถูกโอบล้อมยาวนาน ก็ไม่สามารถต้านทานมันได้เช่นกัน!

เมื่อมีของสองสิ่งนี้แล้ว ม้งโร่หู่มั่นใจว่าตัวเองสามารถควบคุมเซียวชุ่นจนทำให้เขาอยู่ในภาวะที่ลำบากได้

“ศิษย์น้อง ทำตามที่เขาบอก!”

เมื่อเห็นว่าม้งโร่หู่สาบานอย่างหนักแน่นใจจริงและจัดวางแผนการต่อสู้ ศิษย์พี่รองก็ยอมรับคำสั่งอย่างรวดเร็วเช่นกัน เปลี่ยนแปลงทิศทางของตัวเอง พุ่งตรงไปทางด้านขวาของเซียวชุ่น

เมื่อศิษย์น้องสามเห็นแบบนี้แล้ว เขาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ ให้ความร่วมมือกับศิษย์พี่จู่โจมไปทางด้านซ้ายของเซียวชุ่นอย่างรวดเร็ว

ภายในเวลาชั่วประเดี๋ยวเดียว หน้าหลังซ้ายขวาของเซียวชุ่นล้วนถูกปิดล้อมไปหมดแล้ว

เขามองยอดฝีมือ“แดนพรสวรรค์”ทั้งสองคนที่ท่าทีดุดันรอบหนึ่ง แล้วหันไปมองกู่พิษ รวมไปถึงหมอกพิษที่กำลังกระโจนเข้ามาภายใต้การควบคุมของม้งโร่หู่รอบหนึ่ง

“เหอะ ๆ พวกแกวางแผนได้ละเอียดไม่เบาเลยนี่”

หลังจากพูดจบ เซียวชุ่นก็ใช้เท้าย่ำลงบนพื้นแรง ๆ จากนั้นร่างเขาก็ทะยานขึ้นฟ้าภายในเวลาชั่วพริบตา

เขาเป็นคนที่ไม่ชอบตกอยู่ในสภาวะเป็นผู้ถูกกระทำมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว การเป็นฝ่ายรุกโจมตีถึงจะเป็นวิธีการต่อสู้ของเขา