บทที่ 761 คำกำชับก่อนออกเดินทาง

น้อยมากที่จะมีสีหน้าที่ดูตะลึงงันแบบนี้ปรากฏบนใบหน้าเซียวชุ่น

แต่ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้เกิดขึ้นฉับพลัน จนทำให้เขาไม่ทันได้ตั้งตัวจริง ๆ !

เมื่อกี้เขาก็แค่คาดเดาเท่านั้นว่าภายในกล่องใบนี้อาจจะมีพลังแปลกประหลาดที่มี“ธาตุน้ำ”ปนอยู่ด้วยก็เป็นได้ มันถึงสามารถผนึกลักษณะที่มหัศจรรย์ของ“หินทิพย์อัคคี”ไว้ในพื้นที่ภายในได้

เนื่องจากมีท่วงทำนองที่สงสัยแบบนี้ เซียวชุ่นจึงสังเกตเห็นจุดที่พิเศษที่สุดบนกล่องใบนี้ได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นเขาจึงลองงัดกลอนล็อคบนตัวกล่องดู

และเรื่องที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น ก็ทำให้จิตใจเขาฮึกเหิมขึ้นมาอย่างพิลึกจริง ๆ !

“หรือว่านี่คือเรื่องเล่าในตำนานที่บอกว่า ‘ยามตั้งใจหาหาไม่เจอ ยามไม่หากลับเจอโดยบังเอิญ?’”

พูดด้วยใบหน้าที่เปี่ยมล้มไปด้วยรอยยิ้ม เซียวชุ่นหยิบลูกแก้วสีฟ้าอ่อนลูกนั้นมา

เสี้ยววินาทีที่กำลูกแก้วไว้ในมือ จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่ามีพลังงานที่อ่อนโยนพรั่งพรูออกมาจากลูกแก้ว แล้วไหลเข้าไปในร่างกายตนเอง

หลังจากผ่านการชักล้างไปรอบหนึ่ง ความเมื่อยล้าทั้งร่างกายเขาก็หายวับไปในทันที!

รู้สึกสบายไปทั่วตัว เซียวชุ่นจึงหัวเราะดังลั่น

“ฮ่าฮ่า พลังทิพย์ที่ดุจกระแสน้ำ เป็น‘หินน้ำทิพย์’จริง ๆ ด้วย!”

ในจดหมายส่วนตัวของนักพรตมู่เหยียน มีการทำเครื่องหมายประสิทธิผลมหัศจรรย์ต่าง ๆ ระหว่างหินทิพย์เบญจธาตุไว้อย่างละเอียด

เซียวชุ่นเรียนรู้สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปในร่างกายตนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาก็รู้แล้วว่าลูกแก้วลูกนี้เป็นหนึ่งใน“ห้าหินทิพย์”ที่ตัวเองตามหามาอย่างยากลำบาก!

เขานึกไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะได้รับ“หินน้ำทิพย์”หนึ่งก้อนมาโดยบังเอิญ!

คำพูดนั้นพูดว่ายังไงนะ?

“โชคมันจะมา ต้านยังไงก็ตามไม่อยู่!”

หลังจากพูดจบ เซียวชุ่นที่เหมือนได้รับสมบัติอันล้ำค่าก็กำ“หินน้ำทิพย์”เอาไว้ในมือ ยิ้มจนหน้าบานเลยทีเดียว

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกม้งโร่หู่ทำยังไงกันแน่ ถึงกับเอากล่องล้ำค่าที่มี“หินน้ำทิพย์”แฝงซ่อนอยู่ภายในประมูลพร้อมกับ“หินทิพย์อัคคี”!

อย่างไรก็ตาม เซียวชุ่นกลับรู้สึกว่าสองพันล้านที่ตัวเองใช้จ่ายไปในวันนี้ มันคุ้มค่ายิ่งกว่าคุ้มค่าเสียอีก

จนกระทั่งถึงตอนนี้ ในมือเขามีหินทิพย์สองก้อนแล้ว ในบรรดาเบญจธาตุมีพร้อมสองธาตุแล้ว

พรุ่งนี้ขอแค่มุ่งหน้าไปยังเขาสิบลี้ ตามหาและได้รับหินทิพย์อีกสามก้อน งั้นก็จะสามารถช่วยให้เขาบรรลุสู่“แดนแหงนฟ้า”ที่เฝ้าคอยมานาน!

ถึงตอนนั้น เซียวชุ่นก็จะเหมือนกับอาจารย์นักพรตมู่เหยียน เป็นผู้บำเพ็ญตน“แดนแหงนฟ้า”คนหนึ่ง มีคุณสมบัติไปลองเสี่ยงโชคที่คุนหลุนซูดูแล้ว!

จนกระทั่งถึงวันนี้ เขาก็ยังอยากได้“ผลธรรม”รวมไปถึง“เลือดวิหคเพลิง”ที่“วังหนานจี๋”ทำหายในคุนหลุนซูมากถึงมากที่สุด

แต่ว่ารอเขาบรรลุถึงแดนแหงนฟ้าเมื่อไหร่ สถานการณ์ทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไปแล้ว

“ใกล้จะถึง‘ระยะกาลซานหวู่’แล้ว ฉันจำเป็นต้องทำให้การบำเพ็ญตนของฉันบรรลุตอนนั้น ถึงวาระนั้นถึงจะมีศักยภาพที่มากพอ เดินทางและท่องเที่ยวอยู่ในระหว่างสำนักใหญ่ ๆ ทั้งหลาย ถึงแม้จะไม่ใช่คู่ต่อสู้ แต่กลับมีความสามารถในการเอาตัวรอดอยู่!”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ แววตาของเซียวชุ่นก็เฉียบคมขึ้นมา บนใบหน้ามีสีหน้าที่ตั้งมั่นว่าต้องทำสำเร็จให้ได้

มี“บัญชาลับหนานจี๋”อยู่ในกำมือ เขาแค่ต้องการออกตามหาตามการชี้นำบนแผนที่เท่านั้น

ถึงแม้เครื่องหมายที่ประทับไว้บนแผนที่จะไม่ใช่สถานที่ตั้งของของล้ำค่าทั้งสองชิ้นก็ตาม

ทว่า“วังหนานจี๋”เมื่อปีนั้นก็ต้องเดินบนเส้นทางเส้นนี้อย่างแน่นอน

ขอแค่ตามหาไปตามทาง เขาไม่เชื่อหรอกว่าตัวเองจะไม่ได้รับดอกผลอะไรเลย!

นึกคิดในใจด้วยอารมณ์ที่ตื่นเต้นดีใจอย่างยิ่ง แสงสีในยามราตรีนอกหน้าต่างก็ยิ่งอยู่ยิ่งเข้มข้น

หลังจากผ่านไปสักพัก เซียวชุ่นเข้าสู่ห้วงความฝันพร้อมกับรอยยิ้มที่สบายอกสบายใจตรงมุมปาก

วันต่อมา

สภาพอากาศในเมืองฉู่แจ่มใส เพิ่งจะแปดโมงกว่าแสงแดดที่เจิดจ้าก็ส่องสว่างอยู่กลางนภาแล้ว

แม้เมื่อคืนเซียวชุ่นจะนอนดึก แต่กลับตื่นเช้ามาก

ในขณะที่ท้องฟ้าเพิ่งสาง